مجله الكترونيكي

بخش اول : بررسي قرارداد ژنو راجع به بهبود سرنوشت زخمداران و بيماران و غريقان نيروهاي مسلح در دريا مصوب 12 اوت 1949 كنفرانس ژنو

مقدمه
اگر چه برخي از اصول و قواعد مربوط به جنگ و حقوق جنگ بر اساس رفتار و نيروهاي رزمنده و در جريان نبرد شگل گرفته و در اثر تكرار آن تدريجا بصورت عرف لازم‌الاجرا در آمده، ليكن قسمت ديگري از حقوق جنگ بطور عمده، حقوق قراردادي جنگ است كه پس از وقوع جنگها و كسب تجارب حاصل از جنگ‌ها تدوين شده است.

هانري رومان بشردوست معروف سويسي با مشاهده زخميان نبرد معرف سولفرنيو، به اين فكر افتاد كه سازماني مورد اعتماد دول متخاصم و به منظور حمايت از زخميان زمان جنگ تاسيس كند و بدين شكل يك سازمان جهاني در قلمرو حمايت از مصدومين جنگ‌ها خواسته و نا خواسته در عرصه بين الملل پا به عرصه وجود گذاشت و همچنين اين امرخود تحولي و نگرشي به حقوق شركت كنندگان در جنگ پديد آورد و بديهي است كه صليب سرخ جهاني نقش عمده‌اي در تصويب كنوانسيونهاي مرتبط با بهبود وضع نظاميان زخمي ايفاد نمود.
پس از تاسيس اين سازمان جهاني و ابراز ديدگاههاي بشر دوستانه نسبت به كساني كه در جنگ بنحوي شركت داشته يا درگير جنگ مي‌شوند، مجامع و دول مختلف درصدد بودند تا نسبت به تهيه قوانين و مقررات لازم الاجراي زمان جنگ همت گمارند.
از قديمي‌ترين كنوانسيونهاي مرتبط با افراد زخمي كنوانسيون 22 اوت 1864 بوده كه به امضاي تعدادي از كشورها رسيده است. همچنين اعلاميه مورخه 16 آوريل 1856 پاريس نيز متضمن قواعدي پيرامون جنگ دريايي بوده و نيز قراردادهاي دريايي واشنگتن در 6 فوريه 1922 و قرارداد لندن 22 آوريل 1930 ونيز قرارداد دريايي لندن در سال 1936 همه مبين وضع قواعدي درباره غرق كشتي‌هاي تجاري دول بيطرف و وضعيت سر نشينان آنهاست كه گوياي توجه كشورها و دول مختلف به حقوق بشر دوستانه است.
كنوانسيونهاي چهارگانه ژنو به سال 1949 همگي بنحوي در بهبود سرنوشت زخميان و مجروحان نظامي و غير نظامي و نيز وضعيت درخصوص اسراي جنگي قواعدي بيان نموده و وضع اين قواعد با توجه به تجارب حاصل از جنگ جهاني دوم بر كيفيت و بازدهي آنها موثر واقع افتاده است.

براي دريافت كامل مقاله اينجا را كليك كنيد

1.- پيشينه تاريخي مسئله اقامتگاه و تابعيت :
با هجرت پيامبر اكرم ( ص ) به مدينه نخستين دولت اسلامي تأسيس گرديد . قبل از تأسيس دولت اسلامي ، ملاك عضويت در يك جامعه ، هم نژادي ، هم قومي ، هم قبيله اي و هم زباني بود ، ولي با آمدن اسلام ، معيارها تغيير يافت و عضو جامعه اسلامي بودن مشروطه به دو معيار بود . اولاً ؛ مسلمان بودن ، ثانياً ؛ پذيرفتن پيمان توسط غير مسلمان .بدين شكل امت مسلمان و امت يهود در مدينه در عين حفظ آيين خود جامعه سياسي واحدي را به وجود آوردند و پيامبر اسلام در ميان پيروان خويش ، شباهت ديني را جايگزين شباهت قومي نمودند و پيروان ساير ادياني را كه در مدينه زندگي مي كردند ، به شرط انعقاد پيمان به عضويت جامعه سياسي خود مي پذيرفتند .

در آغاز تشكيل دولت اسلامي هر چند غير مسلمانان مانند يهودياني كه در مدينه ساكن بودند ، بخش زيادي از جمعيت دولت اسلامي تازه تأسيس را تشكيل مي دادند ، ولي بعدها كه مكه توسط مسلمانان فتح گرديد و حكومت اسلامي بنا شد و بعداً كه مردم كشورهاي ديگر به اسلام گرويدند ، دولت اسلامي ، شامل مسلمانان و ساير پيروان اهل كتاب كه پيمان منعقد نموده بودند مي گرديد .
لذا پيامبر ( ص ) براي تقويت حكومت و دولت تازه تأسيس خود مسلمانان ديگر ممالك را به هجرت به دارالاسلام تشويق و ترغيب مي نمودند و براي مهاجران تمام حقوقي را كه براي مسلمانان مقيم مقرر بود قايل مي شدند . مثلاً ساير مهاجرين در زمان تقسيم غنايم جنگي با مسلمانان مقيم برابر و يكسان بودند .
حتي پس از رحلت پيامبر اكرم ( ص ) كه جمعيت ساكن در قلمرو اسلامي افزايش يافته بود باز هم ملاك عضو بودن در جامعه سياسي – اسلامي يكي از دو شرط « اسلام پذيري » يا « پيمان پذيري » بود . تنها پس از قرن نوزدهم مفهوم تابعيت از ملاحظات مذهبي جدا شده و قوانين تابعيت و اقامتگاه بر اساس معيارهاي زادگاه و اقامتگاه و بر مباني قوميت و مليت شكل گرفت .
2- تعاريف مفاهيم
الف : تعريف تابعيت ( Nationality )
در مورد تابعيت تعاريف مختلفي صورت گرفته است . تعريف واحدي كه بتوان تمامي شرايط و خصوصيات آن را در بر گيرد وجود ندارد و دانشمندان حقوق بين الملل بحث هاي مفصل و متعدد كرده اند و نظر واحدي را ارايه نداده اند . لذا در اين قسمت لازم است كه تعاريف مختلف مورد بررسي و مداقه قرار گيرد . بعضي از نويسندگان معتقدند كه : « ملاك تحقق ملت ( Nation ) را هر چه قرار دهيد ، همان ملاك تحقق تابعيت ( Nationality ) نيز واقع مي شود پس تابعيت رابطه اي است كه با آن خانواده ملت تشكيل مي يابد » . ويس ( Weiss ) يكي ديگر از دانشمندان علم حقوق بين الملل بر همين اساس تابعيت را چنين تعريف كرده است : « تابعيت پيوندي است كه شخصي را به ملت معيني مربوط مي سازد » .
پيدايش اصل استقلال ملل در مقابل يكديگر موجب شد كه در تعريف تابعيت هم تغيير حاصل شود ... به همين جهت به تعريف تابعيت با موازات اصلاً استقلال ، ملاك تغيير پيدا كرده و تابعيت را به عبارت پيوندي مي دانند كه شخص را به دولت معيني مرتبط مي سازد » .
در تعريف تابعيت بر اساس رابطه فرد با دولت و نه ملت اختلاف وجود دارد و بعضي از دانشمندان به دو بعد مختلف داخلي و بين المللي تابعيت بيان نموده اند :
« تابعيت از بعد بين المللي وسيله تقسيم افراد بين دولت هاي مختلف است و بعد از داخلي انتساب كامل حقوقي شخص به دولت معيني است » .
باينقول ، با توجه به اين كه تابعيت را از موضوعات حقوق خصوصي دانسته اند بيشتر به جنبه شخصي ( Subjective ) آن نظر داشته و تابعيت را عبارت از « تعلق حقوقي شخص به جمعيت تشكيل دهنده دولت مي داند . » و در تعريف آن گفته اند : « تابعيت رابطه اي است كه بين فرد و دولت كه شخص تبعه را مطمئن مي سازد كه در رفتار و داد و ستدش با كشورهاي خارجي و اتباع بيگانه عندالاقتضا از حمايت سياسي دولت متبوع خود كه به وسيله حقوق بين الملل شناخته شده متمتع خواهد شد . »
ديوان عالي كشور ايران نيز با تأكيد بر وصف حقوقي تابعيت را چنين تعريف كرده است:
« تابعيت وصف و در عين حال رابطه حقوقي خاصي است كه شخص را با دولت به مفهوم جامعه سياسي مرتبط مي سازد و جزء عناصر و اوصاف ايجاد كننده حالت يا به تعبير ديگري موقعيت فرد در اجتماع قرار مي گيرد » . دسته اي ديگر از حقوقدانان كه پديده تابعيت را از موضوعات حقوق عمومي محسوب مي كنند بيشتر به جنبه مادي و موضوعي آن پرداخته اند « نيبو آيه ، با تأكيد بر عنصر سياسي ، تابعيت را چنين تعريف مي كند : تابعيت رابطه سياسي و معنوي است كه بين يك فرد و يك دولت وجود دارد » .
برخي ديگر ، در كنار عنصر سياسي تابعيت ، عنصر قضايي را در تعريف خويش مورد نظر قرار داده اند و تابعيت را چنين تعريف نموده اند :
« تابعيت عبارت از يك رابطه سياسي و قضايي است كه نتيجه آن متصل شدن فرد به دولت است » .
برخي ديگر نيز به جاي عنصر قضايي از عنصر حقوقي استفاده كرده اند و گفته ان : « تابعيت رابطه اي حقوقي و سياسي است كه دولت بر اساس خواست و اراده خود آن را مشخص ساخته و در پرتو آن فرد را عضوي در دولت قرار مي دهد » . دكتر نصيري در مورد تعريف تابعيت معتقد است كه : « تابعيت رابطه سياسي و معنوي است كه شخص را به دولت معيني مرتبط مي سازد . »
برخي ديگر از حقوقدانان علاوه بر عناصر سياسي و معنوي عنصر حقوقي را نيز اضافه كرده اند و معتقدند كه : « تابعيت عبارت است از يك رابطه سياسي ، حقوقي و معنوي است كه فردي را به دولت معيني مرتبط مي سازد » .
و برخي ديگر اين روابط را هم به شخص حقيقي و هم به شخص حقوقي تسري داده اند و تابعيت را چنين تعريف كرده اند :
« تابعيت عبارت است از رابطه و تعلق حقوقي ، سياسي و معنوي يك شخص حقيقي با يك شخص حقوقي يا يك شيءبه دولت معيني » .
با توجه به تعريف فوق الذكر تابعيت را علاوه بر ديدگاه حقوقي و سياسي ، مي توان از ديدگاه جامعه شناسي چنين تعريف نمود.
« تابعيت ، عبارت از رابطه سياسي ، حقوقي ، اجتماعي و معنوي است كه بين يك شخص حقيقي يا حقوقي و يك دولت وجود دارد كه دولت را در قبال آن اشخاص ( اعم از حقيقي يا حقوقي ) متعهد مي سازد » .
با توجه به تعاريفي كه در فوق ذكر شد مخصوصاً با عنايت به تعريف پيشنهادي ويژگيهاي تابعيت را مي توان چنين بيان كرد :
اولاً :تابعيت يك رابطه سياسي است ، زيرا اين رابطه ناشي از قدرت و حاكميت دولتي است كه فردي را تبعه خود بداند . به همين دليل بعضي از كشورها موضوع تابعيت را در قانون اساسي ذكر كرده اند .
ثانياً : رابطه تابعيت بين المللي است . چرا كه در نظام بين المللي اتباع يك كشور از حمايت دولت خود در خارج و همچنين از حمايت كليه قواعد پذيرفته شده فيمابين دولت متبوع و دولت هاي ديگر ( مانند عهد نامه ها و مقاوله نامه ها ) بر خوردارند .
تابعيت مفهومي است بين المللي و ظهور آن هنگامي است كه دولتهاي مختلف مستقل از يكديگر موجود باشند تا وابستگي اشخاص به هر يكاز آن ها در برابر دولت هاي ديگر ضروري گردد و مصداق يابد .
ثالثاً : رابطه تابعيت داخلي است ، چرا كه « در نظام داخلي نيز تبعه از طرفي داراي حقوق سياسي مثل حق رأي مي باشد » .
به عبارت ديگر « اين دولت است كه تعيين مي كند كه چه كساني اتباع او باشند » .
رابعاً : تابعيت يك رابطه معنوي است ، « زيرا اتباع كشور را از نظر هدف ها و عادات و رسوم مشتركي كه دارند به يك دولت پيوند مي دهند و ارتباطي به مكان و زمان مشخص ندارد . هر گاه كسي تبعه دولتي محسوب شود به هر كشورديگري برود باز هم تبعه همان دولت مي باشد و نقش تغيير اقامتگاه در رابطه معنوي او با دولت متبوع خودش ( تغييري ) ايجاد نمي نمايد » .
خامساً : تابعيت يك رابطه حقوقي است ، زيرا داراي اثرات حقوقي از بعد بين المللي و بعد داخلي مي باشد . تبعه ايراني ولو اين كه در خارج از ايران اقامت داشته باشند ايراني محسوب مي شوند واز بعد بين المللي اين دولت ايران است كه بايد از وي حمايت نمايد و در بعد داخلي داراي تمامي حقوق سياسي و اجتماعي است .
سادساً : تابعيت از اراده مطلق دولت ها ناشي مي شود نبايد تصور كرد كه يك رابطه قراردادي است و متاقبل بين افراد و دولت است . تنها در موردي كه شخص تقاضاي تابعيت دولتي مي كند مي توان گفت كه تا حدودي اراده شخص نيز در اين مورد مؤثر بوده است زيرا اگر شخصي واقعاً بخواهد تابعيت مملكتي را اكتساب كند ، بايد قبلاً شرايط لازم را براي اكتساب آن حايز باشد .
اما دولت ها مجبور نيستند كه به شخصي كه حايز شرايط لازم است و تقاضاي تابعيت آن كشور را مي كند ، تابعيت خود را اعطاء نمايد و اين امر بستگي كامل به اراده دولت دارد .



ب : تعريف اقامتگاه :
در مورد مفهوم اقامتگاه دانشمندان حقوق بين الملل بحث هاي مفصل و متعددي كرده اند ولي نظر واحدي ارايه نداده اند . لذا در ذيل مختصراً به نقل تعاريف مختلف پرداخته مي شود .
برخي از دانشمندان اقامتگاه را « رابطه اي مادي و حقوقي كه شخص را بدون توجه به تابعيت به قسمتي از خاك يك دولت پيوند مي دهد » ، مي دانند .
و برخي ديگر معتقدند كه اقامتگاه « رابطه اي است حقوقوي داراي بعضي از خصايص سياسي كه بين اشخاص و حوزه معيني از قلمرو دولتي برقرار مي شود و بدين وسيله اشخاص بدون آنكه واجد وصف تبعه باشند ، از گروه ساكنين و متعلقين به آن حوزه تشخيص داده شوند » .
بعضي ديگر در مورد تعريف اقامتگاه گفته اند : « ارتباط هر شخص با محيط اطراف خود محلي كه در آن زندگي مي كند ، يا به كسب و كاري اشتغال دارد تحت عنوان اقامتگاه مورد بررسي قرار مي گيرد » .
در ماده 1002 قانون مدني ايران ، اقامتگاه چنين تعريف شده است : « اقامتگاه هر شخصي عبارت است از محلي كه شخص در آنجا سكونت داشته باشد و مركز مهمه امور او نيز در آن جا باشد . اگر محل سكونت شخص غير از مركز مهم امور او باشد ، مركز امور او اقامتگاه محسوب است » .
با توجه به تعريف قانون مدني ايران مي توان گفت كه محلي كه شخص با آنجا به نوعي داراي ارتباط و پيوند است اقامتگاه او دانسته مي شود .
همچنين دكتر امامي تعريفي كه از اقامتگاه دارد اين است كه : « هر كس بسنتگي به محلي دارد كه خانواده و شغل و بالاخره منافع او در آنجا يافت گردد . محل مزبور جايي است كه در او سكونت مي نمايد » .
3- تفكيك بين تابعيت و اقامتگاه :
با توجه به تعاريفي كه در مورد تابعيت و اقامتگاه ذكر شد مي توان گفت اگر چه از نظر حقوقي اين دومفهوم بسيار مشابه يكديگرند ، اما دو پديده مستقل از يكديگر محسوب مي گردند .
تفكيك بين تابعيت و اقامتگاه در حقوق اروپايي در قرن نوزدهم پديد آمده ، در حالي كه اين تفكيكاز آغاز در حقوق اسلامي وجود داشته است .
چنان چه جعفري لنگرودي در كتاب خود تحت « عنوان تاريخ حقوق ايران » قيد نموده « تبعه مسلمان كه در خارج از قلمرو اقامت مي كرده اند ... تابع قوانين حكومت متبوع خود بوده اند نه تابع قوانين حكومت محل اقامت » .
ملاك تفكيك تابعيت و اقامتگاه عبارتند از :
1) در تابعيت رابطه سياسي و معنوي شخص با دولت وجود دارد در حالي كه در اقامتگاه به رابطه مادي و حقوقي اشاره شده است .
2) در تابعيت رابطه شخص با دولت است در حالي كه اقامتگاه بستگي شخص به نقطه معيني از قلمرو دولت را مشخص مي سازد .
4- وضعيت تابعيت مسلمانان مقيم كشورهاي غير اسلامي از منظر دانشمندان اسلامي
در مورد مسئله تابعيت مسلمانانت مقيم كشورهاي غير اسلامي بين فقها و دانشمندان اختلاف نظرهاي زيادي وجود دارد كه ذيلاً به آنها اشاره مي شود :
1) بعضي با استناد به آيه 10 سوره حجرات كه مي فرمايد « انما المؤمنون اخوة » معتقدند كه هر مسلمانيا هر شخصي كه اسلام را آزادانه پذيرفته است عضوي از امت اسلامي است ، ولو كه اين اشخاص در خارج از قلمرو حكومت اسلامي مقيم باشند ( يعني مقيم كشور غير اسلامي ) .
2) برخي ديگر از دانشمندان معتقد به نفي تابعيت دولت اسلامي از مسلماني كه با اختيار خود از هجرت به كشور اسلامي خودداري نموده و همچنان در سرزمين غير اسلامي به سكونت خود ادامه مي دهند ، مي باشند ».
3) بعضي ديگر معتقدند به بهره مندي مسلمانان از تابعيت كامل آنها از دولت اسلامي در صورت هجرت به كشورهاي اسلامي هستند ( هستند و اين ) را به عنوان شرط و نه به عنوان ركن مطرح كرده اند » .
4) برخي ديگر نيز عضويت فرد در امت اسلامي براي بهره مندي او از تابعيت دولت اسلامي را كافي دانسته و مسلمان بودن يا مسلمان شدن را علت تامه بهره مندي او از تابعيت دولت اسلامي مي دانند .
5) شيخ طوسي در مقابل نظريات فوق معتقد است كه اولاً هجرت به كشورهاي اسلامي ( دارالاسلام ) و اقامت در آن وجوب نفسي نداشته ، حداكثر آن است كه مستحب باشد . ثانياً وجوب هجرت زماني مطرح مي شود كه مسلمان براي انجام فرايض ديني خود در سرزمين غير اسلامي آزادي نداشته باشد . چنانچه شخص مسلمان در برپايي شعائر ديني خود آزادي داشته باشد نيازي به هجرت به كشور اسلامي ندارد .مضافاً اين كه چنانچه شخص مسلمان در يك كشور غير اسلامي براي انجام فرايض ديني خود آزاد نباشد مي تواند به كشورهاي غير اسلامي ديگري كه اجازه اقامه شعائر ديني را به وي مي دهد مهاجرت نمايد و حتماً نيازي به مهاجرت به كشور اسلامي نيست .
5- تحصيل ( پذيرفتن ) تابعيت خارجي توسط مسلمانان :
در ابتدا لازم است تا به دو سؤال مهم زير پاسخ داد .
1- آيامسلمانان مي توانند در عين حالي كه كشور اسلامي را اقامتگاه دايمي خود قرار داده در كنار آن در كشور غير اسلامي به صورت موقت و يا دايم سكني گزينند ؟
2- آيا شخص مسلمان مي تواند تابعيت كشور غير اسلامي را تحصيل نمايد ؟
در پاسخ به سئوال اول مي توان گفت كهئاقامت در كشور اسلامي به منزله پذيرش تابعيت كشور غير اسلامي وترك تابعيت كشور اسلامي شخص مسلمان نيست . چنانچه در بحث تفكيك بين مفاهيم تابعيت و اقامتگاه گذشت اين دو مفهوم جدا ومتمايز از يكديگرن . پس چنانچه يك شخص مسلمان در كشور غير اسلامي چه به طور موقت و يا دايم مقيم گردد اين انتخاب اقامتگاه به منزله تركتابعيت اصلي خود نمي باشد .
در پاسخ به سؤال دوم نيز مي توان گفت كه در مورد تحصيل تابعيت غير اسلامي اختلاف نظر وجود دارد كه ذيلاً به آنها داشاره مي گردد .
1- برخي از دانشمندانداشتن تابعيت كشور غير اسلامي را براي مسلمانان مجاز دانسته اند و معتقدند كه فرد مسلمان اجازه پذيرش تابعيت كشورهاي غير اسلامي را دارد .
2- برخي ديگر معتقدند كه مسلمانان نمي توانند تابعيت كشور غير اسلامي را تحصيل نمايند و دلايل مختلفي را براي اظهارات خود ارايه داده اند كه عبارتند از :
اولاً : با پذيرش تئوري تابعيت ديني و الزامي براي مسلمانان نتيجه طبيعي وقهري مسلمان بودن فرد اين است كه تبعه دولت اسلامي محسوب شود و در نتيجه يك شخص مسلمان به طور هم عرض نمي تواند تابعيت دولت ديگري ( غير اسلامي ) را داشته باشد .
ثانياً : جامعه اسلامي يك جامعه ديني است كه سياست در آن عين ديانت است ونتيجه اين تفكر عضويت فرد مسلمان در جامعه اسلامي و عدم عضويت وي در جامعه غير اسلامي است .
ثالثاً : مسلمان مقيم كشور غير اسلامي از جهت حقوق و احوال شخصيه خود مانند ارث و غيره همانند مسلمانان مقيم كشور اسلامي تابع قانون دولت اسلامي است و اين امر حكايت از وجود تابعيت اسلامي و نفي تابعيت خارجي دارد .
رابعاً : برخي معتقدند كه با تحصيل تابعيت كشور غير اسلامي توسط فرد مسلمان عملاً اين فرد ولايت ، استيلا و حاكميت دولت غير اسلامي را پذيرفته است و پذيرفتن اين موارد براي مسلمانان صريحاً با اصول و احكام اسلامي مباينت دارد .
6- نتيجه گيري :
با توجه بهمطالب مذكور مي توان چنين نتيجه گيري كرد :
1- پذيرش تابعيت غير اسلامي براي مسلمانان در صورتي حائز است كه نوع حكومت و قوانين كشور غير اسلامي به گونه اي باشد كه مستلزم ولايت ، حاكميت و استعلا بر مسلمان نباشد و داشتن تابعيت كشور غير اسلامي با حفظ تابعيت اصلي شخص مسلمان ( يعني داشتن تابعيت مضاعف ) بدون اشكال به نظر مي رسد .
2- با توجه به اين كه در اعلاميه حقوق بشر دولت ها مكلف به احترام گذاشتن به اديان مختلف و ازادي شخص در انتخاب مذهب وانجام فرايض مربوط به دين خود مي باشد چنانچه شخص مسلمان آزادي در انجام فرايض ديني خود را داشته باشد مي تواند در كشور غير اسلامي اقامت گزيده و تحصيل تابعيت آن كشور را بنمايد .

منابع :
1. عبد الكريم فتحي ، الدوله و السياده في الفقه اسلامي ، ص 134.
2. حسن ابراهيم ، تاريخ سياسي اسلام ، ترجمه ابوالقاسم پاينده ، ص 130.
3. محمد ، حميد الله ، حقوق روابط بين الملل در اسلام ، ترجمه سيد مصطفي محقق داماد ، ص 20 .
4. مصطفي ، دانش پژوه ، اسلام و حقوق بين الملل خصوصي ، ص 83 – 30 – 104 – 108-109.
5. سيد خليل ، خليليان ، حقوق بين الملل اسلامي ، ص 135 .
6. بهشيد ، ارفع نيا ، حقوق بين الملل خصوصي ، ص 49 – 50 – 39 – 40 – 41 – 147
7. رضا ، دشت اراء ، حقوق بين الملل خصوصي ، ( جزوه درسي ) ص 49 – 19 – 18
8. احمد ، مسلم ، القانون الدولي الخاص ، ص 74 .
9. شمس الدين ، وكيل ، الجنسيه و مركز الاجانب ، ص 35 -
10. محمود ، سلجوقي ، حقوق بين الملل خصوصي ، ص 148 – 51 – 155 .
11. نياكي ، جعفر ، حقوق بين الملل عمومي ، ص 82 .
12. نصيري ، محمد ، حقوق بين الملل خصوصي ، ص 26 – 147 – 80 .
13. سيد جلال الدين ، مدني ، حقوق بين الملل خصوصي ، ص 123 .
14. سيد حسن ، امامي ، حقوق مدني ، جلد 4 ، ص 216 .
15. جعفر ، جعفري لنگرودي ، تاريخ حقوق ايران ، ص 253 – 218 .
16. سيد قطب ، في ظلال القرآن ، ذيل آيه 74 سوره انفال .
17. شيخ طوسي ، المبسوط ، ج2 ، ص 25 .
18. عباسعلي ، عميد زنجاني ، حقوق اقليت ها ، ص 301 .
19. مرتضي ، مطهري ، ولاها و ولايت ها ، صص 14 – 12 و 21 – 20 .

برخي از حكومتها بر اساس نگرش ديني عينيت يافته وبرخي بر اساس نگرشهاي غير ديني كه به تناسب نوع ايدئولوژي كار كردهاي متفاوتي در عرصه عمل داشته اند. از طرفي نوع بشر شاهد بروز و ظهور انواع ديكتاتورها و حاكمان مستبدي بوده كه با تكيه بر نفسانيت خود انواع ظلمها را بر فرد و جامعه روا داشته اند.همچنين پيامبران الهي به نوبه خود براي رسانيدن بشر به كمال مطلوب ،بشريت را بطرف خدا رهنون و توصيه كرده اند تا بشر بر اساس فرامين الهي و با تكيه بر فطرت الهي بشر جامعه خود رااداره نمايد . براين مبنا پيامبران خاستگاه حكومت را الهي تلقي و حاكمان را منصوب از طرف خدا دانسته اند . به طور كلي اكثر فرق مذاهب اسلامي بر لزوم حكومت و ضرورت آن اشاره كرده و آن را براي بقاي جامعه امري لازم دانسته اند اما در اينكه اين ضرورت بر حسب حكم عقل است يا شرع بحثهاي فراواني به عمل آمده است.

از طرفي از گذ‌شته هاي دور، وقتی كه انسان بر اساس ادرا‌ک عقلاني خود، ضرورت زندگي جمعي و جامعه سياسي منظم را پذيرفت‌، مرد‌م به د‌و گروه حاکم و رعيت، فرمان‌روا و فرمان‌بر‌دار تقسيم شدند. بدین ترتیب، حق و تکليف نیز پدید آمد. از یک طرف، حکومت براي اعمال حاکميت، سلطه و اقتدار خود نياز‌مند بسط يد و قدرت سياسي است که لازمه آن، پذيرش مردم است تا اين حق را براي حکومت پذيرا شوند و خود را د‌ر مقابل حکومت مکلف احساس کنند و از طرف ديگر، چون خا‌صيت قدرت، طغيان‌گري و فساد است و مردم در خطر طعمه‌ قدرت‌طلبان قرار دارند، حس بر‌تري‌جويی و قدرت‌طلبي حاکمان ممکن است مردم را برده و بنده حاکم سازد. مسأله ديگري كه بسيار حائز اهميت است، آن است كه آيا حكومت يك حق است يا يك تكليف؟ اميرالمؤمنين(عليه‌السلام) حكومت را هم حق مي‌داند و هم تكليف و به اين ترتيب نيست كه هر كسي كه برايش شرايط توليت امور مردم فراهم شد و توانست به نحوي با كسب وجاهت، با تبليغ، باكارهاي ديگر، نظر مرد م را جلب كند و بتواند حكومت كند. وقتي حكومت، بر حق است، اين حق متعلق به كسان معيني است، و اين به معناي آن نيست كه يك طبقه، طبقة ممتازند؛زيرا كه در جامعة اسلامي، همه فرصت آن را دارند كه خود را به آن زيورها بيارايند، همه مي‌توانند كه آن شرايط را براي خود كسب كنند. تعريف حكومت و دولت در نگاه نخستين، امري روشن و سهل به نظر مى‏رسد، اما با توجه به تكثر مكاتب سياسى و تئورى‏هاى مشروعيت و انواع حكومت و ماهيت و غايات آن، پيچيدگى تعريف آن روشن مى‏شود.عالمان سياست گاهى حكومت و دولت را دو واژگان مترادف تعريف كرده‏اند. اما برخى ديگر،حكومت را شعبه ‏اى از دولت تفسير كرده‏اند.دربيان تعريف؛ حكومت ‏به دستگاه خاصى اطلاق مى‏شود كه مسؤوليت اعمال قدرت و حاكميت ‏سياسى و اجرايى را بر عهده دارد. اما دولت فراتر از آن و شامل مجموعه قواى سه‏گانه و ديگر امورى است كه ارتباط فرد و جامعه را با مجموعه حكومت كننده تنظيم مى‏كند
حكومت پديده مستقل و جدا از حكومت جهاني اسلام نبوده، بلكه بخشي از آن است و به دو بخش عمده تقسيم مي شود. 1- حكومت تكويني: خداوند حاكم مطلق جهان هستي است كه ازطريق فعل خود ؛خلقت و حفظ جهان را بر اساس سنت خود اداره مي كند و بشر نيز جزيي از آن جهان هستي در اين نظام تكويني است. 2- حكومت تشريعي: عبارت است از حكومتي كه ازطريق تشريع قوانين ديني و اجتماعي ثابت الهي توسط پيامبر ؛امامان ونايبان برحق آنها اداره ميشود .
مسألة حكومت در نهج‌البلاغه، مانند دهها مسأله مهم ديگر زندگي، در اين كتاب عظيم به شيوه ‌اي غير از شيوة محققان و مؤلفان مطرح شده است.البته چنين نيست كه اميرالمؤمنين(عليه‌السلام) فصلي مستقل درباره حكومت باز كرده باشد و با ترتيب مقدماتي به نتيجه‌گيري برسد. شيوة سخن او در اين باب هم، مانند ابواب ديگر، شيوه‌اي حكيمانه است، يعني عبور از مقدمات و تأمل و تمركز بر روي نتيجه. امام علی(ع)در خطبه‏ها و نامه‏ها و حکمت‏های خویش، به برخی مسائل مربوط به مدیریت سیاسی، مدیریت نظامی، مدیریت اقتصادی، مدیریت دولتی و مدیریت خانواده پرداخته است. نگاه امام(عليه ‌السلام) به مسألة حكومت، نگاه حكيم بزرگي است كه با منبع وحي پيوند نزديك دارد.ديگر آنكه مسأله حكومت در نهج‌البلاغه، به صورت يك بحث تجريدي نيست.حضرت علي(عليه السلام) با امر حكومت درگير بوده و به عنوان يك حاكم، سخن گفته،به عنوان كسي كه با اداره كشور اسلامي، با همه مشكلاتش و با همه مصيبت‌ها و دردسرهايش روبرو بوده است . بنابراين تعبير، حكومت در نهج‌البلاغه، هيچ نشانه و اشاره‌اي از سلطه‌گري ندارد. هيچ بهانه‌اي براي امتياز طلبي ندارد. از آن طرف مردم به تعبير نهج‌البلاغه رعيت‌اند. رعيت يعني جمعي كه رعايت و مراقبت آنان، و حفاظت و حراست آنان بر دوش وليّ امر است. البته مراقبت و حفاظت، يك وقت نسبت به يك موجود بي‌جان است و اين هم يك معنا دارد. اما حراست و حفاظت، گاهي مربوط به انسان‌ها است، يعني انسان با همة ابعاد شخصيتي، آزاديخواهي، افزايش طلبي معنوي، امكان تعالي و اعتلاي روحي، آرمان‌ها؛ اهداف والا و شريف، بايد مورد توجه وعنايت قرار بگيرد واين همان چيزي است كه در فرهنگ اسلامي در طول زمان‌ها مورد ملاحظه بوده است. به طور خلاصه، وقتي در نهج‌البلاغه در جستجوي مفهوم حكومت هستيم، از طرفي مي‌بينيم آنكه در رأس حكومت است، والي و وليّ امر است، متصدي كارهاي مردم است، وظيفه‌دار و مكلّف به تكليف مهمي است، انساني است كه بيشترين بار و سنگين‌ترين مسؤوليت بر دوش اوست. اما در سوي ديگر، مردمي قرار دارند كه بايد با همة ارزش‌هاو آرمان‌هايشان و با همة عناصر مُشَكِّلهْ شخصيتشان، مورد رعايت قرار بگيرند.اين مفهوم فاقد عناصرسلطه‌گري ، زورمداري و افزون طلبي است. ايجاد حكومت عدل و عدالت‌پرور از آرزوهاي ديرينه بشري بوده است كه در هر زماني، تحقق چنين حكومتي را در سر داشته و دارند، اما در عرصه عمل، جوامع دچار تنش‌ها و تضادها و تبعيض‌هاي ناروايي هستند كه موجب ايجاد شكاف و گسست طبقات در جامعه مي‌شود. در حالي كه گسترش عدل و عدالت در جامعه، همواره موجب امنيت و آسايش و حفظ جامعه از مفاسد اخلاقي و ناراحتي‌هاي روحي و رواني است. هنگامي‌ كه مردم جامعه احساس كنند كه امكان استفاده از بيت‌المال و امكانات اقتصادي جامعه بنا بر سعي و تلاش صحيح و شايسته‌سالاري است، اميد به زندگي و حركت و رشد و توسعه در جامعه، افزون‌تر مي‌‌شود و اگر مجري حكومت، گسترش عدل و عدالت را در جامعه، سرلوحه كار خويش قرار دهد و بخواهد دست طمعكاران و متجاوزان را از بيت‌المال قطع كند، اين امر براي عده‌اي كه به سوءاستفاده از بيت‌المال و دست‌اندازي به مال مردم و رفاه و خوشگذراني و امتيازات طبقاتي دل خوش كرده‌اند، بسيار سخت و ناگوار خواهد آمد.
در همين راستا حكومت از نگاه امام على‏عليه السلام تنها براى ايجاد زمينه لازم جهت اجراى قسط و عدالت اجتماعى ارزش پيدا مى‏كند. همچنين حكومت از ديد امام‏عليه السلام تنها شايسته كسانى است كه داراى سه شرط باشند: توان‏مندى، علم و عدالت؛ به عبارت ديگر ملاك و شأنيتِ تصدّى حكومت شايستگى است و انتخاب گروه يا شخص خاص و به صورت موروثى ملاك اداره حكومت نيست.
از آن جا كه امامت از نگاه امير مؤمنان‏عليه السلام مبتنى بر اصل شايستگى است، فرد حائز اين شرايط، امام است حتى اگر امامت او به سبب موانعى به فعليت نرسد؛ به عبارت ديگر منصب شأنى امامت براى ائمه اهل بيت‏عليه السلام به عنوان تنها مصاديق برخوردار از شرايط پيشين در هر حال ثابت و قطعى است؛ حتى اگر در خانه نشسته و سال‏ها از صحنه سياست كنار گذاشته شوند.جامعه اي كه خود را پيرو سنت و سيره علي بن ابي طالب (ع) مي داند و به اين پيروزي افتخار مي ورزد، شايسته است، با تاسي از سيره حيات بخش آن حضرت باب هرگونه توجيه گري را در ارتكاب بي عدالتي و تبعيض ببندد؛ چرا كه اگر باب توجيه گري در ساختار اجتماعي جامعه باز گردد، ديگر كسي مزه عدالت را نخواهد چشيد.

سال ۱۴۹۲ بود که کریستف کلمب به سواحل باهاما رسید. در سال ۱۶۰۷ اولین مهاجرنشین دائمی انگلیس در جیمزتاون ویرجینیا بنیانگذاری شد و به‌دنبال آن در سال ۱۶۱۹ اولین قوه قانونگذاری مهاجرنشینان تحت‌عنوان مجلس نمایندگان ویرجینیا تشکیل شد و همزمان برای تامین نیروی کار فروش برده‌های سیاه‌پوست به مهاجرنشینان جیمزتاون آغاز شد.در سال ۱۶۲۰ بود که دیگر مهاجران با کشتی می‌فلا‌ور به کیپ‌تاون رسیدند و در پلیموت ماساچوست مهاجرنشین تاسیس کردند. سرانجام پس از سال‌ها نبرد مهاجرنشینان با انگلستان در سال ۱۷۷۶ با تصویب اعلا‌میه استقلا‌ل در کنگره، مهاجرنشین‌های آمریکایی اعلا‌م استقلا‌ل کردند.
در سال ۱۷۸۸ قانون اساسی ایالا‌ت متحده نشات‌گرفته از پیمان مشروطه‌گرایی، منشور حقوق ۱۶۸۹ انگلیس، اصول تفکیک و موازنه قدرت مونتسکیو و نظریه حاکمیت مردم جان‌لا‌ک، براساس نظام حکومتی دومجلسی ایالا‌ت و نظام مجمع انتخاب‌کنندگان با هدف حکومت مردم به‌دست مردم و برای مردم تصویب شد. نمایندگان مجمع قانون اساسی ۱۷۸۷ دانش‌آموخته و در کار حکومت باتجربه بودند. حکومت موردنظر آنها آن‌قدر قدرتمند بود تا با چالش‌هایی که کشور با آنها روبه‌رو می‌شد رودررو شود و در عین حال از آزادی‌های فردی که آنها برای دستیابی به آن مبارزه کرده بودند محافظت کند و در برابر مردم پاسخگو باشد.
سال ۱۷۸۹ بود که جورج واشنگتن فرمانده جنگ‌های استقلا‌ل به‌عنوان اولین رئیس‌جمهور ایالا‌ت متحده انتخاب شد. بدینسان آمریکای جدید متولد شد. امروزه ایالا‌ت متحده با ۲۷۰ میلیون نفر جمعیت متشکل از تمام نژادها، ادیان و گروه‌های نژادی و قومی است. این مردمان گوناگون به صدها زبان سخن می‌گویند. به همین دلا‌یل آمریکا و مردمانش را ملتی برآمده از ملل مختلف می‌دانند. آمریکا با وسعتی قریب ۵/۹ میلیون کیلومتر مربع با ۵۰ ایالت دارای حکومت جمهوری دموکراتیک مشروطه، نظام فدرال ملی، ایالتی و منطقه‌ای، تنها ابرقدرت جهان است. بدین ترتیب پیش‌بینی جان روتلج نماینده کارولینای جنوبی در مجمع قانون اساسی تحقق یافت که اعلا‌م کرده بود: مجمع در حال پایه‌گذاری یک امپراتوری بزرگ است.
این موقعیت ابرقدرت جهانی آمریکا است که سبب شده انتخابات ریاست‌جمهوری این کشور برای مردمان تمامی کشورهای جهان جذاب و مهم باشد. بی‌شک تصمیمهای رئیس‌جمهور آمریکا تاثیرگذار بر سرنوشت میلیاردها انسانی است که در جهان زندگی می‌کنند.
● رئیس‌جمهور آمریکا چگونه انتخاب می‌شود؟
با تصویب کنگره، انتخابات ریاست‌جمهوری آمریکا (انتخابات عمومی) در نخستین سه‌شنبه ماه نوامبر و هر ۴ سال یک‌بار برگزار می‌شود. اما مقدمات چنین انتخاباتی بسیار زودتر از آن تاریخ آغاز می‌گردد. معمولا‌ پس از گذشت دو سال از انتخابات پیشین ریاست‌جمهوری مبارزات انتخابات بعدی آغاز می‌شود.
▪ انتخابات آمریکا دو مرحله حساس، پیچیده و طاقت‌فرسا دارد. ‌
۱) ‌انتخابات مقدماتی درون‌حزبی برای تعیین کاندیدای حزب
۲) ‌انتخابات عمومی میان کاندیداهای احزاب برای انتخاب رئیس‌جمهور
لا‌زم به ذکر است در کنار نامزدهای حزبی نامزدهای مستقل نیز در صورتی می‌توانند خود را در صحنه انتخابات مطرح کنند که بتوانند رای مثبت مجالس یا مردم ۱۳ ایالت را پشت سر خود داشته باشند. پروسه تعیین کاندیدای حزبی به‌صورت انتخاب توسط انجمن‌های حزبی، انتخابات مقدماتی و ابرنمایندگان طراحی شده است که در این مرحله کاندیداهای حزبی، که معمولا‌ ۷ تا ۱۰ تن هستند، با یکدیگر به رقابت می‌پردازند.
▪ با توجه به وسعت خاک ایالا‌ت متحده و قوانین متفاوت این ایالا‌ت چند نوع انتخابات مقدماتی وجود دارد.
۱) ‌انتخابات مقدماتی باز
۲) انتخابات مقدماتی بسته
۳) انتخابات مقدماتی ایالتی ‌
در انتخابات مقدماتی باز شهروندان بدون توجه به گرایش یا عضویت حزبی خود کاندیدای مورد نظرشان را انتخاب می‌کنند. به‌جز در ایالا‌ت آلا‌سکا و واشنگتن که اعضای هر حزب تنها می‌توانند در انتخابات مقدماتی یک حزب شرکت کنند در ایالا‌ت دیگر شهروندان می‌توانند در انتخابات مقدماتی هر دو حزب شرکت کنند.
در انتخابات مقدماتی بسته اعضای حزب به کاندیداهای حزب خود رای می‌دهند. بدین ترتیب شهروندی که نام خود را به‌عنوان طرفدار دموکرات ثبت کرده است تنها می‌تواند به حزب دموکرات رای بدهد.
حدود سه پنجم ایالا‌ت روش انتخابات مقدماتی ایالتی را برای گزینش کاندیداهای ریاست‌جمهوری برگزیده‌اند. این انتخابات در ماه فوریه سال برگزاری انتخابات شروع می‌شود و در آگوست همان سال به پایان می‌رسد. در انتخابات مقدماتی ایالتی، رای‌دهندگان دو نوع رای می‌دهند. نخست به کاندیداها و سپس به هیات‌هایی که هر ایالت به کنوانسیون حزبی می‌فرستد. بدین ترتیب از طرفی میزان محبوبیت کاندیداهای هر حزب مشخص می‌شود و از طرف دیگر سرنوشت کسانی که بنااست در کنوانسیون حزب به کاندیداهای نهایی حزب رای بدهند مشخص می‌شود. براساس نتایج انتخابات مقدماتی ایالتی هر چه زمان بگذرد، میزان محبوبیت نامزدهای انتخاباتی مشخص‌تر می‌شود و معمولا‌ در ماه ژوئن موفق‌ترین کاندیداها از بقیه نامزدها قابل تشخیص هستند. تا این زمان از ۷ تا ۱۰ کاندیدای اولیه معمولا‌ دو تا سه نفر بیشتر باقی نمی‌مانند. دوران انتخابات مقدماتی برای کاندیداها بسیار سخت و توانفرسااست. به علت تب انتخاباتی و تاثیرات جنبی آن بیشتر ایالا‌ت جنوبی تصمیم گرفتند که انتخابات مقدماتی را به‌طور دسته‌جمعی در اولین یا دومین سه‌شنبه ماه مارس سال انتخابات برگزار کنند. با توجه به اینکه اکثر ایالا‌ت جنوبی در این روز به‌خصوص کاندیداهای خود را برمی‌گزینند این روز به سه‌شنبه بزرگ مشهور شده است. طبق سنت، شکست در انتخابات مقدماتی در ایالت نیوهمپشایر به‌معنای شکست در انتخابات ریاست‌جمهوری است. بیل کلینتون و جورج دبلیو بوش تنها کاندیداها در طول تاریخ ایالا‌ت متحده‌اند که توانسته‌اند پس از شکست در انتخابات مقدماتی در نیوهمپشایر ستاد انتخاباتی خود را تجدید سازمان کنند و نه‌تنها به‌عنوان کاندیدای برتر حزب خود در کنوانسیون مطرح شوند بلکه در انتخابات سراسری نیز پیروز گردند.
پیروزی در سه‌شنبه بزرگ مقدمه پیروزی در کنوانسیون حزبی است. معمولا‌ تا پایان ماه ژوئن انتخابات مقدماتی هر دو حزب به پایان می‌رسد و کاندیداهای باقی‌مانده خود را برای نبرد نهایی درون‌حزبی در کنوانسیون آماده می‌کنند.
کنوانسیون حزبی یک پدیده جدید و کاملا‌ آمریکایی است. از سال‌های ۱۸۳۰ به ‌بعد کنوانسیون حزبی به‌عنوان ابزاری برای جلوگیری از کنترل سرنوشت انتخابات توسط روسای حزبی پا به عرصه وجود گذاشت. این مرحله پیش از انتخابات عمومی به نمایش‌های پرزرق و برق خیابانی تبدیل شد. کنوانسیون یک شوی کاملا‌ تبلیغاتی و انتخاباتی است. با برگزاری کنوانسیون احزاب، رقابت انتخاباتی دو حزب برای راهیابی به کاخ سفید آغاز می‌شود.
کنوانسیون‌های دو حزب به کارناوال‌های جشن و سرور بزرگی تبدیل شده‌اند که هر ۴ سال در اواخر جولا‌ی یا اوایل آگوست در یکی از شهرهای ایالا‌ت متحده برگزار می‌شود و تمامی جنبه‌های زندگی شهرهایی را، که محل کنوانسیون حزبی است، تحت‌الشعاع قرار می‌دهند.
برای مدت ۴ روز این شهرها صحنه فرستادن بادکنک و بالن به آسمان و اجرای نمایش‌های خیابانی و برنامه‌های سرگرم‌کننده می‌شود. هتل‌ها از چند ماه قبل رزور می‌شود و توریست‌ها و خبرنگاران داخلی و خارجی برای تماشا و گزارش به این شهرها هجوم می‌آورند. کنوانسیون‌ها انتخابات را وارد زندگی مردم می‌کنند. تعداد نمایندگان کنوانسیون هر حزب متناسب با میزان رای کاندیداها در انتخابات مقدماتی است. ۸۰درصد نمایندگان حزب در کنوانسیون را مردم و حدود ۲۰ درصد را حزب به کنوانسیون معرفی می‌کند. شرکت‌کنندگان در کنوانسیون بین ۳۵۰۰ تا ۵ هزار نفر هستند. ‌
وظایف کنوانسیون در ۴ روز برگزاری عبارتند از‌ تعیین خط‌مشی حزب برای ۴ سال آینده، تعیین ساختارهای جدید برای انتخاب نمایندگان حزبی در کنوانسیون بعدی، برنامه‌ریزی برای پیروزی در انتخابات و مهم‌تر از همه تعیین کاندیداهای ریاست‌جمهوری و معاونت ریاست‌جمهوری. در رای‌گیریای که برای انتخاب کاندیدای حزب برگزار می‌شود، تمامی نمایندگان هر ایالت با پرچم ایالت خود در تالا‌ر اجتماعات شرکت می‌کنند و یک نفر به نمایندگی از طرف هر ایالت آرای کل ایالت را به نفع یکی از کاندیداها اعلا‌م می‌کند. حدود نیمه‌شب روز سوم کاندیدای حزب برای شرکت در انتخابات ریاست‌جمهوری اعلا‌م می‌شود. این معرفی جنبه تشریفاتی دارد زیرا کاندیدای حزب پس از یک رقابت سخت و طاقت‌فرسا سایر رقبای حزبی را کنار زده و با آرایی که کسب کرده عملا‌ به‌عنوان کاندیدای برتر خود را تحمیل کرده است.
روز چهارم صرف سخنرانی‌های متعدد از طرف رهبران حزب به حمایت از کاندیدای معرفی‌شده و برشمردن نقاط قوت وی می‌شود تا شهروندان را قانع کنند که در انتخابات ریاست‌جمهوری به نفع او رای بدهند. در آخرین ساعات روز چهارم کاندیدای تعیین‌شده رسما آمادگی خود را برای قبولی نامزدی حزب در انتخابات ریاست‌جمهوری اعلا‌م می‌کند و نامزد معاونت ریاست‌جمهوری را رسما معرفی می‌نماید.
معاون رئیس‌جمهور آمریکا نیز باید دارای همان شرایط عمومی رئیس‌جمهوری باشد. تا زمانی که رئیس‌جمهور قادر به انجام وظایف خود است معاون رئیس‌جمهور رئیس فرمایشی مجلس سنا است و بر جلسه‌های آن مجلس نظارت می‌کند. در مواردی که آرای موافق و مخالف سناتورها با هم برابر باشد، رای او تعیین‌کننده خواهد بود. از آنجا که هر معاون رئیس‌جمهوری امکان رئیس‌جمهور شدن را دارا است، هر نامزد همزمان معاون خود را تعیین کرده و نام او را در کنار نام خود در تبلیغات انتخاباتی و در رای‌گیری قرار می‌دهد. بدین ترتیب مردم هم به رئیس‌جمهور و هم به معاون او رای خواهند داد. علا‌وه بر این اگر رئیس‌جمهور خواستار تغییر معاون خود و معرفی فرد جدیدی باشد، براساس اصلا‌حیه شماره ۲۵ قانون اساسی ۱۹۶۷۷) باید فرد جدید معرفی‌شده مورد تایید اکثریت هر دو مجلس کنگره قرار گیرد.
ملا‌حظه می‌شود انتخابات آمریکا علی‌رغم برخی نقاط مبهم بسیار آموزنده است. روند انتخاب نامزدهای ریاست‌جمهوری در آمریکا طولا‌نی، پیچیده، پرهزینه و بسیار گسترده است. بنابراین هر نامزدی که وارد میدان رقابت می‌شود ناگزیر است از اینکه از قدرت سیاسی و اقتصادی بسیار زیادی برخوردار باشد. هر یک از نامزدهای انتخابات آمریکا از حضور روانشناسان، جامعه‌شناسان، اقتصاددانان، سیاستمداران و مردم‌شناسان خبره‌ای در ستاد انتخاباتی خود بهره می‌برند که نظرات این افراد خبره در تک‌تک تصمیم های اتخاذشده از سوی ستاد انتخاباتی هر نامزد دخالت داده می‌شود.
رهبر این گروه مدیر برنامه‌های انتخاباتی است. قبل از توضیح چگونگی برگزاری انتخابات اصلی لا‌زم است توضیحی در خصوص چگونگی تامین هزینه انتخابات داده شود. بدون شک پیروزی در انتخابات بیش از هر چیز به پول نیاز دارد. تصویب قانون مبارزات انتخاباتی فدرال در سال ۱۹۷۱ نخستین قدم در راه سروسامان دادن به شکل و چگونگی جمع‌آوری کمک‌های مالی برای ستادهای انتخاباتی بود. براساس این قانون کاندیداها موظفند تمامی کمک‌های مالی بیش از ۱۰۰ دلا‌ر را گزارش دهند. کار عمده این قانون جلوگیری از نفوذ صاحبان صنایع و اتحادیه‌های کارگری در دادن کمک‌های مالی به کاندیداهای انتخاباتی بود. موارد مهم این قانون عبارتند از:
۱) کاندیداهایی که بتوانند در بیش از ۲۰ ایالت از کمک‌های مالی حامیانشان برخوردار شوند، دولت فدرال بخشی از مخارج انتخاباتی آنها را تامین خواهد کرد.
۲) کاندیدا موظف است مرتبا گزارش مخارج انتخاباتی خود را به کمیسیون انتخابات دولت فدرال بدهد.
۳) ‌هر فردی می‌تواند برای تامین هزینه انتخابات یکی از کاندیداها تا هزار دلا‌ر کمک کند و مجموع کمک‌های وی به مخارج انتخاباتی نباید بیش از ۲۵ هزار دلا‌ر باشد. موسسات نیز می‌توانند تا ۵ هزار دلا‌ر به مخارج انتخاباتی یک کاندیدا کمک کنند. این قانون در سال ۱۹۷۶ اصلا‌ح شد و زمینه ایجاد <کمیته‌های اقدام سیاسی( >پک) را به‌وجود آورد. هر پک می‌تواند ۵ هزار دلا‌ر کمک کند.
قوانین سفت و سخت سر راه دریافت کمک باعث استفاده از پول لغزان توسط ستادهای انتخاباتی شده است؛ پولی که نمی‌توان آن را ردیابی کرد. در این روش حامیان یک کاندیدا به‌جای آنکه پول را در اختیار کاندیدا بگذارند به حساب حزب واریز می‌کنند یا بخشی از هزینه‌های خاص را برعهده می‌گیرند.
● نظام انتخابات عمومی (اصلی) در ایالا‌ت متحده
انتخاب رئیس‌جمهور در ایالا‌ت متحده تا حدودی هنوز به روش دو قرن پیش است. پس از برگزاری کنوانسیون هر دو حزب و معرفی نامزد، انتخابات عمومی آغاز می‌شود. معمولا‌ از این زمان تا روز انتخابات و مشخص شدن برنده دو تا سه ماه فرصت هست و در طول این مدت هر دو حزب تمام سعی و تلا‌ش خود را برای پیروزی به کار می‌گیرند و از تمامی ظرفیت‌های سیاسی - اقتصادی - بین‌المللی و.... استفاده می‌برند.
براساس نظام انتخاباتی آمریکا رئیس‌جمهور هم به‌وسیله آرای عمومی و هم آرای اعضای هیات‌های انتخاباتی برگزیده می‌شود. نام دیگر هیات‌های انتخاباتی الکترال کالج است.
تعداد آرای الکترال هر ایالت معادل نمایندگان آن ایالت در کنگره فدرال است. مجموع ۵۰ ایالت به اضافه آرای الکترال منطقه کلمبیا (واشنگتن‌دی‌سی) ۵۳۸ عدد است که ۴۳۵ عدد آن مربوط به مجلس نمایندگان، ۱۰۰ عدد آن مربوط به سناتورها و ۳ عدد آن مربوط به بخش کلمبیا است. برای توضیح بهتر باید گفت قوه مقننه ایالا‌ت متحده آمریکا عبارت است از کنگره که از ۵۳۵ نماینده منتخب تشکیل می‌شود. کنگره آمریکا دومجلسی است؛ مجلس نمایندگان ۴۳۵ نماینده و مجلس سنا با یکصد نماینده. کرسی‌های مجلس نمایندگان به نسبت جمعیت است که هر ایالت دارای حداقل یک عضو مجلس نمایندگان است. از طرف دیگر تمامی ایالا‌ت بدون توجه به جمعیت یا وسعت خاک هر یک دارای دو کرسی در مجلس سنا هستند. مثلا‌ در حال حاضر که ایالت کالیفرنیا ۵۴ نماینده در کنگره دارد، این ایالت دارای ۵۴ رای الکترال است. تا سال ۱۹۶۱ مردم شهر واشنگتن نمی‌توانستند در انتخابات ریاست‌جمهوری شرکت کنند، تنها پس از متمم بیست‌وسوم قانون اساسی بود که حالا‌ مردم پایتخت با داشتن سه رای الکترال در انتخابات ریاست‌جمهوری شرکت می‌کنند. ‌
با گسترش ارتباطات و باسواد شدن مردم نظام انتخابات مستقیم در کنار انتخابات غیرمستقیم یعنی الکترال کالج پا به عرصه وجود گذاشت. در انتخابات آمریکا مردم به کاندیداها رای می‌دهند، پس از مشخص شدن نتایج انتخابات در هر ایالت نامزدی که در هر ایالت دارنده اکثریت مطلق آرا شده است کل هیات انتخاباتی آن ایالت را به خود اختصاص می‌دهد. لذا به تعداد هیات‌های انتخاباتی ایالت‌هایی که در آنها پیروز شده است اشخاص حقیقی مورد اعتماد خود را به عنوان اعضای هیات معرفی می‌نماید. این افراد در روز معین در کنگره ایالتی رای خود را مهر و موم کرده و تحویل می‌‌دهند. سپس آرای آنها به مجلس سنا فرستاده می‌شود و تحت عنوان الکترال کالج خوانده می‌شود و بدین ترتیب رئیس‌جمهور برای مدت چهار سال انتخاب می‌شود. به لحاظ قانونی این اشخاص می‌توانند به نامزدی که آنها را معرفی کرده رای ندهند و به رقیب او رای دهند اما تاکنون چنین اتفاقی روی نداده است.
برای مثال اگر در ایالت کالیفرنیا کاندیدای الف ۶۰ هزار رای بیاورد و کاندیدای ب ۶۱ هزار رای، کاندیدای ب تمامی ۵۴ رای الکترال ایالت کالیفرنیا را از آن خود کرده است. به همین صورت ممکن است از یک طرف مجموع آرای عمومی یک کاندیدا بیشتر از رقیبش باشد اما از آنجا که نتوانسته آرای الکترال کافی را به دست بیاورد، در انتخابات شکست بخورد. یک کاندیدای ریاست‌جمهوری برای پیروزی در انتخابات به ۲۷۰ رای از ۵۳۸ رای الکترال نیاز دارد. بدین‌ترتیب در انتخابات ریاست‌جمهوری ایالا‌ت متحده مردم علی‌رغم اینکه به نامزد مورد نظر خود رای می‌دهند به‌طور مستقیم او را انتخاب نمی‌کنند. آنها در حقیقت اعضای هیات‌های انتخاباتی را انتخاب می‌کنند. این هیات‌ها به نوبه خود فردی را که به نظر آنها صالح است به ریاست‌جمهوری برمی‌گزینند. طبیعتا ایالا‌ت بزرگ‌تر آرای الکترال بیشتری دارند. ایالت کالیفرنیا با داشتن ۵۴ رای الکترال بیشترین و پس از آن نیویورک و تگزاس به ترتیب با ۳۳ و ۳۲ رای الکترال بیشترین تاثیر را در انتخابات ریاست‌جمهوری می‌گذراند. ‌
یک مثال مهم؛ در سال ۲۰۰۰ در ایالت فلوریدا ال‌گور ۲۹۰۷۴۵۱ رای و بوش ۲۹۰۹۱۷۶ رای را به خود اختصاص دادند. اختلا‌ف آرا تنها ۱۵۰۰ رای بود. در صورت پیروزی هر یک از دو طرف ۲۵ رای الکترال به حساب او ریخته می‌شد. تا پیش از اعلا‌م نتیجه قطعی انتخابات در ایالت فلوریدا بوش ۲۵۳ رای الکترال و ال‌گور ۲۶۰ رای الکترال به دست آورده بودند لذا نتیجه انتخابات فلوریدا بسیار حساس بود و از آنجا که اختلا‌ف ناچیز بود و ال‌گور خواهان شمارش مجدد آرا شده بود، قضیه به دیوان عالی ایالا‌ت متحده ارجاع شد که سرانجام با اعلا‌م پیروزی بوش در فلوریدا و اضافه شدن ۲۵ رای الکترال آن ایالت در مجموع آرای الکترال وی به ۲۷۸ رای افزایش یافت و او پیروز انتخابات شناخته شد. در حالی که آرای ال‌گور در کل کشور ۹/۴۸ میلیون و آرای بوش ۷/۴۸ میلیون بود. ‌
رئیس‌جمهور آمریکا برای مدت ۴ سال به این مقام برگزیده می‌شود. تا پیش از تصویب اصلا‌حیه شماره ۲۲ قانون اساسی در سال ۱۹۵۱ هیچ محدودیتی برای انتخاب بیش از دو دوره به این مقام پیش‌بینی نشده بود اما نظر به اینکه دو تن از نخستین روسای‌جمهور آمریکا (جرج واشنگتن و توماس جفرسون) پس از دو دوره تصدی مقام رئیس‌جمهوری از نامزد شدن برای بار سوم خودداری کردند رویه آنها به عنوان اصلا‌حیه نانوشته‌ای بر قانون اساسی شناخته شد. این رویه تا زمان ریاست‌جمهوری فرانکلین روزولت به قوت خود باقی ماند. اما پیروزی روزولت در چهار انتخابات پی‌درپی در سال‌های ۱۹۳۲، ۱۹۳۶، ۱۹۴۰ و ۱۹۴۴ موجب شد برای جلوگیری از تکرار چنین امری که خطر مادام‌العمر شدن رئیس‌جمهور را در پی داشت اصلا‌حیه شماره ۲۲ در سال ۱۹۵۱ تصویب و انتخاب شخص معین به مقام ریاست‌جمهوری به دو دوره محدود شود.
بر اساس قانون اساسی فردی که خود را برای مقام ریاست‌جمهوری نامزد می‌کند باید متولد آمریکا بوده و حداقل ۳۵ سال داشته باشد و از ۱۴ سال پیش از انتخابات در آمریکا ساکن باشد.

روزنامه اعتماد ملی

آفتاب: اخيراً فهرست 28 صفحه‌اي از 1500 يهودي شاغل در هاليوود (اعم از بازيگر، كارگران، تهيه كننده و…) منتشر شده است كه شامل بسياري از مشاهير سينما مي‌شود و به اعتراف تهيه‌كنندگان آن هنوز كامل نيست و بسيارند يهوديان گمنامي كه در هاليوود مشغول به كار هستند. از ميان تهيه‌كنندگان يهودي هاليوود: آدولف زوكر، ساموئل زنتسر، جوئل سيلور و رابرت مردوخ از شهرت بيشتري برخوردارند. در فهرست كارگردانان يهودي با اسامي مشهورتري مواجه مي‌شويم كه برخي از آنها تهيه كنندة آثار خود نيز محسوب مي‌شوند؛ اريك فون اشتروهايم، ژوزف فون اشترنبرگ، ارنست لوبيچ، استنلي كوبريك، ماكس افولس، ديويد كروننبرگ، فريتس لانگ، ويليام شاتنر، رومن پولانسكي، سيدني لوست، بيلي وايلدر، استيون اسپيلبرگ، وودي آلن، سيدني پولاك، راب راينر، كلودللوتش، ژان لوك گدارد، مل بروكس، پيتر باگرانوويچ، ساموئل گلدوين، اندي اكرمن، مايك نيكولز، تيم برتون، ران سيلور، توني راندال و…

فهرست بازيكنان يهودي هاليوود آنچنان طولاني و مفصل است كه جز انتخاب اسامي مشهور، گريزي نيست. اسامي تعدادي از بازيگران مرد يهودي اين چنين است؛ جري لوئيس ، جک لمون ، داگلاس فيربنكس، كرك داگلاس ، مايكل داگلاس ، هريسون فورد، ريچارد گر، داستين هافمن، رابرت رد فورد، رابرت دويزو، پيتر لوري، جان گارفيلد، جرج سيگال، پل نيومن، الي والاش، چارلز برانسون، ارنست بورگنابن، هورست بوخهلست، ژان گلود ون دام(فرانکي) ، تلي ساوالاس، لي‌كاب، جان استيوارت، جف گولد بلوم، پيتر سلرز، توني كريتس، برادران ماكس، يول براينر، ران ريفكين، ادوارد جي رابينسون، مارتين شين، چارلي شين، باب هاپكينز، ريچارد دريفوس، فرد آستر، رابرت داوني جونيور، والتر ماتائو، آلن آلداء، رابين ويليامز، روژه هني، كوين پولاك،‌ اندي كافمن، انتوني شه، رود استايگر، باب هاسكينس، مايكل وايزه و …

و در فهرست بازيگران زن يهودي نيز اسامي آشنا فراوانند از جمله؛ ميشل افايفر، ريتا هايورث، سيلويا سيدني، سارا برنارد، هدي لامار، اليزابت تيلور، مريلين مونرو، لورن باكال، آن نيكرافت، آدري هيپورن، باربارا شرلي، جودي هاليدي، جنيفر رابين، سالي فيلد، سارا جسيكا پاركر، ليز تيلور، كري فيشر، شلي وينترز، دايان وست، سارا بولاك و …

علاوه بر آنچه ذكر شد در فهرست يهوديان مشهور، اسامي آشنايي چون؛ هري هودين، الويس پريسلي، مايكل جكسون، رينگو استار، ديويد گاپرفيلد و مادونا (كه به مكتب صوفيانه كابالا پيوست و در مؤسسه نارالتوراه اسرائيل تعليم ديده است) ، جلب نظر مي‌كند … صرف‌نظر از مضامين سياسي ـ صهيونيستي رايج در سينماي آمريكا، همچنان اين سؤال به قوت مطرح است كه تعداد اندك يهوديان مقيم آمريكا و اروپا، چگونه اين راكم معني‌دارِ سينماگرانِ يهودي را در هاليوود و سينما توجيه مي‌كند؟ مگر شايستگي هنرمندان يهودي در نظام طبقاتي هاليوود چه اندازه است كه اينگونه مشاغل كليدي را در عرصه سينما قبضه كرده‌اند و سؤال ديگر آنكه آيا به راستي هاليوود يهودي است؟


صهیونیسم و برنامه های کودکان
لابي (گروه فشار) صهيونيسم در هاليوود، در عرصه توليد فيلم‌هاي كودكان نيز تا كنون بسيار مؤثر و فعال عمل كرده است. امروز در سراسر دنيا «والت ديزني» نامي آشناست و بيشتر كودكان شخصيت‌هاي كارتوني والت ديزني را به خوبي مي‌شناسند. بد نيست بدانيم اولين شخصيت مشهور آثار والت ديزني: «ميكي ماوس» نمادي از همان يهودي سرگردان و بي کس است كه مدام از سوي رقيبان قوي‌تر تهديد مي‌شود و او صرفاً با اتكا به زيركي و چالاكي خويش، بر تمامي دشمنان فايق مي‌آيد. امروز هم تداوم اين شخصيت كارتوني را در انيميشن «تام و جري» مي‌توان مشاهده كرد که موشي بد جنس و فريب کار با تکيه بر شيطنتها و ناجوانمردي هايش به طرز اعجاب آوري هميشه بر گربه اي نادان و احمق پيروز مي شود. اين قبيل آثار در دادن حس اعتماد به نفس به مخاطبان يهودي ( که دقيقا مفهوم سمبل « موش » را مي فهمند) و همچنين در دادن الگويي دغل و بدجنس به کودکان و نوجوانان بي گناه جهانيان تأثير بسزايي دارند.

هميشه در اين فکر بوده ام که جواب کودکان معصومي را که مي پرسند: «چرا بر خلاف عالم واقع در اين قبيل فيلمها هميشه موش برنده مي شود؟» چگونه بدهم و هيچ گاه پاسخي جز همين تحليل به ذهنم نرسيده است.

مورد ديگر، شخصيت‌هاي كارتوني مطرود و گوشه‌گيري هستند كه به دليل زشت‌رويي توسط ديگران تحقير مي‌شوند ولي در نهايت اين ناتواني و زشتي با توانايي و زيبايي جايگزين مي‌گرد و آنها بر تمامي مشكلات غلبه مي‌كنند و غبطه رقيبان را بر مي‌انگيزند. انيميشن «دامبو، فيل پرنده» در زمره اين گروه از آثاراست. در اين فيلم شاهديم که مادر دامبو بر خلاف ساير فيلها که کلاهي زنگوله دار بر سر دارند ، كلاه عرقچين مانند مخصوص يهوديان را بر سر دارد و به جرم دفاع از فرزندش در اسارت به سر مي‌برد! و خود دامبو هم طي عملياتي در سيرك پرچمي را كه به پرچم رژيم اشغالگر قدس بي‌شباهت نيست به اهتزاز در مي‌آورد.

کارتون «جوجه اردك زشت» هم که شخصيت گوشه گير و آواره و زشت روي فيلم نامه تبديل به قوي زيبايي مي شود و در پايان فيلم به سمت خورشيد مي رود ، از همين کليشه پيروي مي کند و نماد يهودي تنها و مطرودي است که با رفتن به سمت سرزمين موعودش به سعادت رسيده است. « عبارت رفتن به سمت خورشيد در تورات آمده و در بين يهوديان رايج است که منظور از آن بازگشت به سرزمين موعود است»

کارتونهاي بسياري هم مروج زندگي و اخلاق غربي هستند و سعي دارند خصوصا شرقي ها را شيفته و هضم شده در روشهاي غربي نشان دهند و با اين الگودهي مخاطبان را به سمت ارزشهاي دنيوي يهودي-آمريکايي بکشانند ؛ مثلا در سري جديد كارتون سند باد (افسانه هفت دريا) شاهد آنيم كه فضاي شرقي مجموعه هاي پيشين مبدل به فضايي خشونت بار و پر زد و خرد شده است.مثلا در صحنه اي كه سند باد از پشت سكان كشتي كنار مي رود،با هفتاد ضربه شمشيرو خون ريزي بسيار ، كنترل كشتي را به دست مي گيرد . شدت خشونت در اين فيلم آن چنان زياد است كه حتي دريا با خون افراد سرخ مي شود و مثل بسياري از فيلمهاي جديد غربي لشگري از شيطانكها و ديوها با سند باد و نامزد خشن و مبارزطلب او «مارينا» و دوست وفادارش «کيل» مي جنگند. حتي ديالوگها هم خشونت بار است. جالب است كه نويسنده اين فيلم«جان لوگان» در كارنامه خود اثري پر برخورد چون «گلادياتور» را دارد. در اين محصول والت ديزني هم «ميشل افايفر» يهودي به جاي«اريس» خداي جنگ صحبت مي كند.در اين فيلم سند باد بر خلاف گذشته ظاهري كاملا غربي و بي هويت گرفته که در نقش يک دزد دريايي قهار بايد از هفت دريا عبور کند وکتاب صلح را از خداي جنگ (اريس) بدزدد و شهر و شاهزاده را از خطر نابودي نجات دهد. جريان در شهر «سيراکيوس» که شاهزاده عادلي به نام «پروتئوس» در آنجا حکومت مي کنداتفاق مي افتد. در اين فيلم از علاء الدين وعلي بابا هم خبري نيست.

در کارتون «لوک خوش شانس» گانگستري سفيد پوست که نماد کلانتر و قانون اومانيستي آمريکايي است وهميشه ورد زبانش تنهايي و غريبي و آوارگي خودش مي باشد ، با چهره و اخلاقي نيکو (که با وجود اسب بذله گويش « سالي» و سگ خنده رويش «بوشويک» جذابيت دوچنداني مي يابد) هميشه در جستجوي مجرمان و تبهکاران است و هيچگاه با شکست روبرو نمي شود. در بعضي از قسمتهاي آن شاهديم که لوک متمدن و مهربان فرشته نجات سرخپوستان ساده لوح و مردمي از فرقه هاي مذهبي خرافي مي باشد و اگر نبود لوک جنگ قبيلگي و ظلم تبهکاري همه جا را فرا مي گرفت. بالاخره براي ما هنوز جاي اين سوال باقي است که خانه لوک کجاست؟ و چرا هميشه در پايان غرور انگيز پيروزيهايش در غروبي زيبا به سمت خورشيد (نماد سرزمين موعود درکتاب مقدس) مي رود! بالاخره فسادها و جرمهاي فراوان و رو به رشد موجود در غرب را ببينيم يا حرف کارگردان «لوک» را گوش بدهيم.

در بسياري از فيلمها و کارتونهاي پليسي هم جاي اين سوال باقي است.

در کارتون «گاليور» هم مي بينيم سفيد پوست بزرگي با سمبلها و مدلهاي مو و لباس نژاد انگليسي-آمريکايي به جزيره آدم کوچولوها (جهان شرقي) مي رود و اين کوچولوهاي بي دفاع بر قدرت مادي و مغز پرجولان گاليور تکيه کرده و دشمنان خود را شکست مي دهند و بدون حضور گاليور شکست آنها قطعي بود.

در فيلم «رابينسون کروزوئه» هم شاهديم سفيد پوستي انگليسي تبار که کشتي اش شکسته و در جزيره اي تنها مانده است با سياه پوستاني بي تمدن و وحشي و آدم خوار رو برو مي شود که يکديگر را قرباني کرده و مي خورند؛ اما رابينسون پرعاطفه و دل نازک يکي از اين بي تمدنها را به نام «جمعه» از دست قبيله آدم خوار و سبک مغزش نجات مي دهد و جمعه در اثر همنمشيني با اين يار مهربان « با سواد» مي شود و به سمت تمدن و پيشرفت حرکت مي کند و به تدريج تمام آن مردم عقب مانده به شيوه هاي زندگي و معاشرت رابينسون ايمان آورده و آن قهرمان بزرگ را به عنوان رهبر و منجي عزيز خود مي پذيرند و به سبک او زندگي مي کنند. آيا غلوآميزتر از اين هم مي شد تمدن غرب را به عنوان تنها سرور و راهبر جهانيان توسعه نيافته و به اصطلاحِ غربي ها «جهان سومي» ، معرفي کرد يا نه؟

نگره صهيونيستي حاكم بر آثار والت ديزني، بعضاً به توليد انيميشن‌ها و فيلمهاي تاريخي در خصوص زندگي انبياي الهي منجر شده كه سه كارتون: «كشتي نوح، زندگي حضرت موسي و زندگي حضرت يوسف» عليهم‌السلام از آن جمله‌اند. در تمامي اين آثار، بر اساس قصص تورات، روايات تحريف شده‌اي از زندگي انبياي اولوالعزم ارائه شده است که شأن و منزلت و عصمت اين بزرگ مردان را در ذهن مخاطب پائين مي آورد و رواج سکولاريسم (جدايي دين و دنيا) و مادي گرايي را تسريع مي کند. جالب توجه آنكه در برخي از اين آثار، شخصيت‌هاي اصلي انيميشن با صداي مشهورترين ستارگان يهودي سينما سخن مي‌گويند! مثلاً در انيميشن «پرنس مصر» كه روايتگر زندگي حضرت موسي عليه‌السلام است، «وال كيلمر» به جاي موسي عليه‌السلام، «ميشل اِفايفر» به جاي همسر و «ساندرا بولاك» به جاي خواهر او صحبت مي‌كنند. همچنين در تيتراژ پاياني اين انيميشن پر هزينه اسامي مشهور ديگري (از بازيگران يهود هاليوود) مي‌توان ديد كه صداي آنها براي بسياري از تماشاگران غربي خاطره‌انگيز و آشناست.

علاوه بر انيميشن، در عرصه فيلم كودك نيز هاليوود از تعدي صهيونيست‌ها مصون نمانده و كليشه‌هاي خاصي در قالب فيلم كودكان، طي چند دهه اخير مدام تكرار شده‌اند. مثلاً كليشه كودك محروم مانده از ميراث اجدادي يا جدا افتاده از آغوش گرم مادر كه هر يك به نوعي تداعي‌گر يهودي مظلوم و به دور مانده از سرزمين مادري خويش‌اند در اين قبيل داستان ها از پيام هايي که در کتب مقدس يهوديان آمده است ومخاطب يهودي و بسياري از غير يهوديان به راحتي مي فهمند که منظور از آن چيست استفاده مي شود يهوديان اسراييل را مادر قوم خويش مي دانند و اينکه شهر يا منطقه اي به انسان تشبيه شود، درجاي جاي تورات آمده است.«داستان سيندرلا»مثال خوبي براي اين كليشه نخ‌ نما وتكراري است.

داستان « هاچ زنبور عسل » هم به کودک يهودي مي فهماند که بايد به دنبال مادرزيبا و نوراني خويش باشي و همه غير يهوديان موجوداتي مخوف ، بدجنس و حتي بد بو هستند که مي خواهند او را از بين ببرند . اين داستان به بچه هاي غير يهودي هم اين پيام را القاء مي کند که ديگران دشمنان و موانع رسيدن او به هدفش هستند و در مجموع حس اعتماد به ديگران را در کودک از بين مي برد

كليشه كودك شيطاني كه با زيركي بر دشمناني كه قصد تجاوز به خانه و كاشانه او را دارند، فايق مي‌آيد و آنها را به سختي مجازات مي‌كندهم شبيه مورد قبلي است . مجموعه طنز «تنها در خانه» بر اساس همين كليشه پديد آمده و با نگاهي ساده به مضامين آن، ردپاي چهار جنگ اعراب و اسراييلي و شكست اعراب در هر چهار جنگ را مي‌توان ديد.

برخي از آثار انيميشن نيز محملي براي پيام‌هاي سياسي هستند. مثلاً در كارتون «شير شاه» ردپاي نزاع دو ابرقدرت طي سال‌هاي جنگ سرد و آشتي مجدد نسل‌هاي آتي بعد از فروپاشي نظام كمونيستي در شوروي سابق به وضوح مشهود است. توضيح اينکه شير نماد سلطه جهاني يهود است و در تورات آمده است : « وبقيه يعقوب ، در ميان امتها و قومهاي بسيار مثل شيردر ميان جانوارن جنگل و مانند شير درنده در ميان گله هاي گوسفند خواهند بود که هنگام عبور پايمال مي کند و مي درد و کسي نمي تواند مانع او شود . قوم اسراييل دربرابر دشمنانش خواهد ايستاد و آنها را نابود خواهد کرد . »

احمدي‌نژاد گفت: دولتمردان آمريكا از سوي مردم اين كشور براي ايجاد رابطه با جمهوري اسلامي ايران به شدت تحت فشار هستند.

محمود احمدي‌نژاد رئيس جمهور كشورمان در گفت‌وگوي مستقيم با مردم كه از شبكه اول سيماي جمهوري اسلامي پخش شد، در پاسخ به اين سؤال كه چهارمين سفر شما به مقر سازمان ملل چه وجه تمايزي با سه سفر قبلي شما داشت و دستاوردهاي اين سفر براي ايران چه بود، اظهار داشت: يك ملت براي زندگي عزتمندانه نيازمند لوازمي است به خصوص ملت ايران كه يك ملت آرماني است و براي دنيا حرف‌هاي بسياري دارد.

وي افزود: لازمه عزتمند زيستن و پيشرفت حضور در عرصه‌هاي مختلف است، به خصوص در جهان امروز كه همه مردم از يكديگر اثر مي‌پذيرند و نيازمند يكديگر هستند.

رئيس جمهور در ادامه اظهار داشت: بيش از 100 سال است كه دنيا درگير يك مبناي نظري است كه همه ابعاد مختلف دنيا را تحت تأثير خود قرار داده و امروز آثار اين تأثيرات را مشاهده مي‌كنيم و ملت ايران نمي‌تواند اين انديشه‌ها را بپذيرد و آنها در تلاشند تا اين مباني نظري و انديشه‌هاي خود را به ملت‌هاي مختلف به خصوص ملت ايران القا كنند.

احمدي‌نژاد با بيان اينكه سازمان ملل از مراكز اصلي تبادل‌ نظر در دنيا است گفت: سازمان ملل بايد بهترين مكان براي تصميم‌گيري جهان باشد و مجمع عمومي سازمان ملل فرصت مناسبي است تا در آن حرفها گفته شود و حرفهاي ديگران نيز شنيده شود و دولت نهم اين فرصت را به خوبي شناخت و براي آن برنامه‌ريزي كرد.

وي با اشاره به اولين سفر خود به مقر سازمان ملل گفت:‌ كشورهاي غربي پيش از سفر اول ما به سازمان ملل به گونه‌اي تبليغ كرده بودند كه آنها حاكم جهان هستند و هيچكس در مقابل آنها حرفي براي گفتن ندارد و به صراحت نيز مي‌گفتند كه كار ملت ايران تمام شده است و حتي فشارهاي سنگيني را در قضيه هسته‌اي به ايران وارد مي‌كردند و محور تمامي سخنان من در جهت شكستن اين فضا بود.

رئيس جمهور در ادامه اظهار داشت: كشورهاي غربي با طراحي رسانه‌اي كاري كردند كه ملتها قادر به اظهارنظر نباشند.

احمدي‌نژاد به سومين سال سفر خود به مقر سازمان ملل اشاره كرد و افزود: سومين سفر ايران به سازمان ملل براي قرار دادن علامت سؤال بر روي كارهاي جهان بود و در سفر امسال نيز وارد يك بحث تئوريك شديم و در كنار آن، هدف ما ارتباط با مردم آمريكا بود.

وي با بيان اينكه در آمريكا نظر ملت تأثيري بر كارهاي حاكميت ندارد گفت‌: نظر 15 گروه ضد جنگ آمريكا اين است كه كارهاي دولت آمريكا مورد قبول مردم نيست.

رئيس جمهور در ادامه با بيان اينكه چند قدرت محدود سازمان ملل را در اختيار گرفتند گفت: اين بحث كه بايد اين ساختار را برهم بزنيم يكروزه محقق نمي‌شود چرا كه ساختار سازمان ملل يكروزه شكل نگرفته است و يكروزه نيز از بين نمي‌رود.

احمدي‌نژاد در ادامه اظهار داشت: در سال اول سفر ما به نيويورك بحث‌هاي خصوصي با حرفهايي كه در بيرون مطرح مي‌شود فاصله بسياري داشت و خيلي از كشورها حرفهاي من را خطرناك مي‌دانستند اما امروز فضا عوض شده و حتي سخنراني‌هاي تند دشمنان ما كاهش يافته است و كشورهاي كوچك نيز امروز تهديدات كشورهاي غربي را مسخره مي‌كنند.

وي افزود: با ايستادگي ملت ايران اين بت‌ها در ذهن ملتها فرو ريخت و امروز بيان سخنان انتقادآميز از قدرت‌هاي بزرگ در جهان افزايش يافته است.

رئيس جمهور در ادامه به عضويت ايران در سازمان ملل متحد اشاره كرد و افزود:‌ ورود ايران به سازمان ملل باعث شكست قدرتهاي بزرگ است. ما براي امتحان سازمان ملل متحد اين درخواست را داديم، اگر آن‌ها موافقت كنند كه ما در شوراي امنيت از حقوق كشورهاي مظلوم دفاع مي‌كنيم و اين شكستي براي آن‌هاست ولي اگر اجازه ندهند، دموكراسي آن‌ها زير سؤال مي‌رود و در هر دو صورت ما موفقيم.

احمدي‌نژاد در بخش ديگري از اين مصاحبه خبري در پاسخ به سؤالي در خصوص ايجاد دفتر روابط ايران و آمريكا در ايران و اينكه آمريكا اجازه ايجاد اين دفتر را داده است گفت:‌ ما بايد اجازه بدهيم نه آمريكايي‌ها. اين دفتر اصلاً موضوعيتي ندارد و مهم اين است كه انديشه سلطه‌گري آمريكايي به پايان راه خود رسيده و ناچار از تغيير رفتار است.

وي افزود: اگر آمريكا تغيير رفتار ندهد امواج جهاني آنها را زير پا له خواهند كرد، لذا بايد براي نجات خود تغيير رفتار دهند. و يكي از اين تغيير رفتارها در خصوص ايران است چرا كه ايران يك قطب اصلي تأثيرگذار سياسي و فرهنگي در جهان است و تنها ملتي كه براي شرايط امروز جهاني حرفهاي نو با مباني مستحكم و انساني دارد ملت ايران است و ملتهاي ديگر نيز هرچند حرف دارند اما نمي‌توانند آنها را مجتمع كرده و بيان كنند چرا كه بلندگويي در دستشان وجود ندارد.

رئيس جمهور در پاسخ به سؤال ديگري در خصوص افتتاح دفتر حافظ منافع آمريكا در ايران خاطرنشان كرد: آمريكايي‌ها در ايران دفتر حافظ منافع دارند كه آن سفارت سوئيس است اما در خصوص ايجاد دفتر حافظ منافع مستقيم آمريكا در ايران آنها حرفي زدند كه خودشان دنبال نكردند و به نظر مي‌رسد منتظر تحولات انتخاباتي خود هستند.

احمدي‌نژاد افزود: آنچه مسلم است اينكه در مردم آمريكا يك مطالبه جدي شكل گرفته است كه آن دو وجه دارد يكي از وجوه آن اصلاح رفتار غلط آمريكا با ايران و وجه ديگر توسعه روابط آمريكا با ايران است.

وي با تأكيد بر اينكه فشار مردم آمريكا بر روي دولتمردان اين كشور براي تغيير رفتار درباره ايران بسيار زياد است گفت: مردم آمريكا منطق ملت ايران را پذيرفته‌اند.

رئيس جمهور در پاسخ به سؤال ديگري مبني براينكه موضع ما نسبت به دولت بعدي آمريكا چيست و آيا با روي كارآمدن افراد متفاوت موضع ما تغيير خواهد كرد يا خير گفت:‌ موضع ما ثابت است چرا كه اصل ما مبني بر ارتباط بر اساس احترام متقابل و عدالت اصلي ثابت است و فرقي نمي‌كند چه كسي برسر كار بيايد.

احمدي‌نژاد در خصوص اظهارات اوباما مبني بر اينكه اگر بر سر كار بيايد با ايران مذاكره خواهد كرد اظهار داشت: اين سخنان اوباما به اين علت است كه او متوجه شده اين سخنان رأي مي‌آورد چرا كه مطالبه مردم است، لذا آنها كه باهوش تر هستند همراه مردم حرف مي‌زنند تا رأي‌شان بالا برود.

وي در پاسخ به سؤال ديگري مبني بر اينكه سخنان پيشين شما در خصوص تحول در رابطه ايران با آمريكا چه زماني رخ خواهد داد گفت:‌ تحول اصلي به نظر من اتفاق افتاده است چرا كه بحث ديپلماسي عمومي يعني ارتباط با مردم آمريكا تا حدود زيادي برقرار شده است.

رئيس جمهور كشورمان اضافه كرد: ملت آمريكا فهميده است كه دولتمردان اين كشور 30 سال به آنها دروغ گفته‌اند لذا بشدت علاقمند به توسعه روابط با ايران هستند.

احمدي‌نژاد خاطرنشان كرد: شكل ظاهري اين تحول نيز متناسب با ميزان هوشمندي دولتمردان آمريكا سرعتش تنظيم خواهد شد.

وي در پاسخ به اين سؤال كه شما پيشنهاد مناظره با نامزدهاي رياست جمهوري آمريكا را مطرح مي‌كنيد و در مقابل اوباما پيشنهاد مذاكره را مطرح مي‌كند، در نهايت كداميك از اين روش‌ها دنبال خواهد شد گفت: با گذشت زمان متناسب با شرايط اقدام مقتضي را انجام خواهيم داد.

رئيس جمهور كشورمان در خصوص عدم حضور رئيس جمهوري آمريكا در هنگام سخنراني وي در سازمان ملل متحد گفت: اين نشاندهنده ادب و رفتار آنها است كه شايد حوصله يا تحمل صحبتهاي ديگران را ندارند و اين براي ما مهم نيست اما ما از شنيدن ديگران نگراني نداريم.

احمدي‌نژاد افزود: اين اقدام رئيس جمهور آمريكا بازخورد منفي داشت و روزنامه‌هاي اين كشور اين حركت را اقدامي منفي و ضعيف توصيف كردند.

وي در پاسخ به اين سؤال كه برخي معتقدند حل بسياري از مسائل سياست خارجي كشورمان و مسائل اقتصادي در گرو حل‌وفصل مسائل با آمريكا است گفت: اين دنيا دنياي مسائل است و در هر مرحله پيشرفت و تكامل مسئله‌اي در همان سطح وجود دارد لذا اين گفته درست نيست كه حل مشكلات ما در گرو حل مسائل با آمريكا است.

رئيس جمهور تأكيد كرد: آمريكايي‌ها نمي‌توانند خود را اداره كرده و كشور خود را نجات دهند چه برسد به اينكه كشوري ديگري را نجات دهند چه آنكه در كشورهايي كه رفته‌اند كارنامه‌هايشان مشخص است و به عنوان نمونه در آسياي شرقي با يك مبادله بانكي همه ثروت مردم اين كشور را با خود بردند و الآن نيز معلوم شده است كه اينها نمي‌توانند خود را اداره كنند.

احمدي‌نژاد تأكيد كرد: ملتي موفق است كه متكي بر توانمندي خود حركت كند البته تعامل و تبادل سازنده نيز داشته باشد.

وي يادآور شد: تعامل و تبادل سازنده با ساير كشورها اصل نيست بلكه مكمل است و اصل حركت و اراده خود مردم است كه ماندگار است.

احمدي‌نژاد با شاره به اينكه منحني تورم در كشور يك منحني سرازيري است گفت: قيمت مسكن به عنوان يك مسئله عمده در حال حركت رو به پايين است.

محمود احمدي‌نژاد رئيس جمهور كشورمان در گفت‌وگوي مستقيم با مردم كه از شبكه اول سيماي جمهوري اسلامي پخش شد ، در خصوص مسائل اقتصادي و تورم خاطرنشان كرد: در 6 ماهه اخير رشد نقدينگي در كشور صفر و در بعضي مقاطع منفي بوده است اما تورم نيز داشته‌ايم.

وي با بيان اينكه تورم علت‌هاي ديگري هم دارد گفت: اقتصاد نيازمند نقدينگي است و مهم اين است كه اين نقدينگي در كجاها حركت كند چرا كه اگر اين نقدينگي درست بچرخد، مفيد خواهد بود.

رئيس جمهور با بيان اينكه نقدينگي در كشور ما به نسبت به رشد اقتصادي بالا نيست خاطرنشان كرد: با اين وجود شبكه مديريت و تنظيم نقدينگي ما دچار نقش اساسي است كه يكي از محورهاي تحول اقتصادي رفع اين نقص‌ها است.

احمدي‌نژاد افزود: مأموريت‌هاي كه در نظام پولي تعريف شده بود به درد اقتصادي كه مي‌خواست رشد 7، 8 و يا 9 درصدي داشته باشد نمي‌خورد چرا كه مأموريت‌هاي كلي بود.

وي با اشاره به اينكه يك بخش تورم ساختاري و بخش ديگر وارداتي است ادامه داد: در همين 6 ماهه اخير به لحاظ وزني واردات كشورمان 11 درصد كاهش داشت اما به لحاظ ارزشي 28 درصد افزايش داشته است چرا كه قيمتها در دنيا بالا رفته است و اين به داخل كشور منتقل مي‌شود.

رئيس جمهور با اشاره به اينكه بخشي از تورم نيز مربوط به شبكه تنظيم نقدينگي است گفت: نبايد رقم سنگيني دست عده‌اي برود و آنها به موقع پرداخت نكنند.

احمدي‌نژاد در پاسخ به اين سؤال كه اين گردن‌ كلفت‌هاي اقتصادي چه كساني هستند و آيا نام آنها گفته خواهد شد يا خير اظهار داشت: تصميم گرفته شده است كه به آنهايي كه مبالغ كلان مي‌گيرند و پرداخت نمي‌كنند ابلاغ شده و براي پرداخت بدهي زمان داده شود و اگر اين بازپرداخت صورت نگرفت، از آن‌ها شكايت شده و اين شكايت در روزنامه‌ها چاپ شود.

وي در پاسخ به اين سوال كه اين افراد حقيقي هستند يا حقوقي؟ گفت:‌ عمده آن‌هايي كه مشكل دارند، حقيقي هستند، البته برخي از حقوقي‌ها، ماهيتشان حقيقي است چه آنكه مثلا خانواده‌اي شركتي تأسيس مي‌كند و اعضاي خانواده رئيس و معاون و ... اين شركت مي‌شوند.

رئيس جمهور با بيان اينكه براي حل اين مشكل به سنگرهاي آخر رسيده‌ايم اظهار داشت: بانكها نيز در اين زمينه خوب همكاري مي‌‌كنند و با راه‌اندازي بانكداري الكترونيكي كه در حال اتفاق افتادن است بسياري از اين مشكلات كنار خواهد رفت.

احمدي‌نژاد در بخش ديگري از سخنان خود با شاره به اينكه منحني تورم در كشور يك منحني سرازيري است گفت: قيمت مسكن به عنوان يك مسئله عمده در حال حركت رو به پايين است.

وي در پاسخ به اين سؤال كه عده‌اي معتقدند كه اين ريسك وجود دارد كه طرف عرضه در بحث مسكن دچار مشكل شود گفت: گزارشات مي‌گويد كه توليد مسكن رشد دارد و پروانه‌هاي صادره در اين بخش در 6 ماهه اخير 27 تا 28 درصد نسبت به 6 ماهه مشابه سال قبل رشد داشته است.

رئيس جمهور با بيان اينكه خوشبختانه مشكلات مالي مسكن مهر حل شده است گفت: تا سه چهارسال آينده سالانه يك و نيم ميليون واحد بايد در كشور ساخته شود تا هم به نيازهاي انباشته شده و هم به نيازهاي جديد پاسخ داده شود.

احمدي‌نژاد گفت: كار احداث مسكن در روستاها بسيار خوب جلو رفته و نزديك 500 هزار واحد مسكوني در همين دولت ساخته شده و 300 هزار واحد مسكوني در دست ساخت است اما فشار در شهرهاي بزرگ بود كه خوشبختانه قيمت در حال پايين‌ آمدن است.

وي باتأكيد براينكه ما به دنبال آسيب‌ ديدن سرمايه‌گذاري در بخش مسكن نيستيم گفت: مي‌خواهيم مشكل سوداگري در بخش مسكن را حل كنيم لذا به بخش بادكنكي مسكن فشار مي‌آوريم. ولي انتظار نداريم كه قيمت مسكن به يكباره پايين بيايد چون در بخشهاي ديگر به مشكل برمي‌خوريم.

وي در پاسخ به سؤال ديگري در خصوص ذخاير ارزي كشورمان گفت: ذخاير ارزي كشور بسيار بالا و در تاريخ كشورمان بي‌سابقه است و ما براي چند سال آينده حتي اگر هيچ فروش نفت نداشته باشيم ذخيره ارزي داريم.

رئيس جمهور در پاسخ به اين سؤال كه آيا با توجه به ابهاماتي كه مطرح مي‌شود امكان اين وجود دارد كه در آينده نزديك گزارشي از حساب ذخيره ارزي به مردم داده شود؟ گفت:‌ در اين موضوع ابهامي وجود ندارد و برخوردهايي كه صورت مي‌گيرد متأسفانه سياسي است. كساني هستند كه مسئول بوده‌اند و مي‌دانند كه با چه دقتي از اين ذخاير مراقبت مي‌شود و چه سلسله مراتبي براي برداشت از ذخاير ارزي وجود دارد.

احمدي‌نژاد تأكيد كرد:‌آنها مي‌دانند كه ما نمي‌توانيم هيچ‌وقت عدد ذخيره ارزي را اعلام كنيم چرا كه جزو اصرار يك كشور است لذا بازي‌هايي كه صورت مي‌گيرد بازي‌هاي سياسي است.

وي افزود: هيچ كسي به جز از راه مصوبه قانوني نمي‌تواند يك دلار و حتي يك تومان از حساب ذخيره ارزي برداشت كند و مصوبات قانوني نيز اعلام مي‌شود.

رئيس جمهور گفت: با اجراي طرح تحول اقتصادي، به دهک‌هاي اول که شامل طبقات محروم روستايي مي‌شود، 50 تا 70 هزار تومان به ازاي هر نفر پرداخت مي‌شود.

آقاي احمدي نژاد با اشاره به اينکه پرداخت يارانه‌ها در 6 تا 7 دهک درآمدي در 2 مرحله و سه توزيع جغرافيايي در نظر گرفته شده است افزود : در سه دهک دوم نيز به هر نفر 45 تا پنجاه هزار تومان پرداخت مي‌شود.

رئيس جمهور تعداد هر خانوار را در اين طرح تا 6 نفر اعلام کرد و افزود: ميزان دقيق يارانه مستقيم به هر نفر در لايحه اي که دولت به مجلس شوراي اسلامي ارائه مي‌کند نيامده است و اين ميزان با بررسي‌هاي نهايي و مشخص شدن دهک هاي مورد نظر به طور مشخص در نظر گرفته مي‌شود.

احمدي نژاد همچنين گفت: در اين لايحه نظام جامع تامين اجتماعي نيز ديده شده است.

رئيس جمهور با قدرداني از مردم به خاطر ارائه اطلاعات صحيح در فرم هاي اطلاعات اقتصادي خانوارها گفت: بنابراعلام رئيس مرکز آمار ايران، با بررسي‌هاي انجام شده در پايگاه‌هاي مختلف، نود و نه و سي وچهارصدم درصد اطلاعات ارائه شده درست بوده است.

احمدي نژاد افزود: اگرچه تطابق اطلاعات اقتصادي ارائه شده مردم با پايگاه هاي مختلف کار سختي است، اما با بررسي‌هاي صورت گرفته تا کنون مي‌توان اعلام کرد که 96 درصد اين اطلاعات نيز صحيح اعلام شده است.

رئيس جمهور در پاسخ به سوالي درباره برخي نگراني ها از ارائه اين اطلاعات گفت: مردم ايران، مردم بسيار فهيمي هستند و اطمينان دارم اگر روزي به هر علت براي کشور مشکلي پيش بيايد و به مردم گفته و از آنها خواسته شود به هر شکل به دولت کمک کنند، به طور قطع مردم به دولت کمک خواهند کرد و ما از اين بابت نگراني نداريم.

به گزارش خبرنگار سياسي ايرنا اعزامي به شيراز، لاريجاني پنجشنبه شب در چهارمين همايش وحدت و بيداري كه با حضور ائمه جمعه و جماعات مساجد وادارات و اساتيد وطلاب حوزه‌هاي علميه و نمايندگان مجلس استان فارس در شيراز برگزار شد، افزود: يكي از ويژگي‌هاي روحانيت شيعه اين است كه استقلال خود را هميشه حفظ كرده است .

وي خاطرنشان كرد : جمهوري اسلامي ايران دولتي است كه با تفكر روحانيت عجين شده اما روحانيت نيز استقلال خود را همواره حفظ كرده است.

رييس مجلس شوراي اسلامي تاكيد كرد : روحانيت بايد نظام‌هاي پژوهشي خود را تدوين كند و اگر كمكي خواست، ارائه شود.

لاريجاني با بيان اينكه نبايد براي روحانيت تعيين تكليف كنيم ، اظهار داشت : امروز شرايط كشور به گونه‌اي است كه كمك‌كننده به روحانيت است اما نبايد اين پايه را بگذاريم كه در آينده روحانيت وامدار جرياني باشد.

وي همچنين به روحانيون توصيه كرد كه به تهديدات زمانه توجه داشته باشند چرا كه شرايط امروز تغيير يافته و تهديدات جديدي براي دين اسلام وجود دارد رييس مجلس افزود: روحانيون سپهر انديشه خود را بگسترانند ونه در جغرافياي ايران بلكه گامها يشان براي جهان باشد،اين نياز زمانه است.

لاريجاني با بيان اينكه مساجد نبايد شكل دولتي به خود بگيرند ، تاكيد كرد : دولت و مجلس بايد به تامين نيازهاي مساجد كمك كنند اما مساجد نيز نبايد پايگاه اين و آن شوند.

وي تصريح كرد: روحانيت مسووليت هدايت فكري مردم را برعهده دارد اما مسووليت نان و آب مردم را ندارد،روحانيون مسووليت پاسخ به تورم و گراني را ندارند، مجلس و دولت مسوول هستند و بايد پاسخ دهند.

رييس مجلس همچنين برضرورت ارتباط بيشتر روحانيون و جوانان تاكيد كرد وگفت : به تجربه ثابت شده است روحانيوني كه در مساجد با جوانان ارتباط نزديك برقرار كرده ودردمندانه پاي حرف‌هاي آنان نشسته‌اند ، اين مساجد پايگاه اصلي جوانان شده اند.

لاريجاني در بخش ديگري از سخنانش به گرايش دين در قرن حاضر اشاره كرد و اظهار داشت : گرايش جدايي از دين در قرن بيست مطرح بود اما درزمان حاضر اين شرايط كاملا منقلب شده است.

رييس قوه مقننه افزود: امروز سياستمداران دنيا مي‌گويند ما اهل دين هستيم و مي‌بينيم رييس جمهوري آمريكا نيز در نامه‌اي به آيت الله سيستاني نوشت كه اهل دين است و نماز مي‌خواند.

وي خاطرنشان كرد: زبان سياستمداران امروز تغيير يافته، البته ممكن است برخي در غرب دلقك بازي در آورند.

لاريجاني همچنين بر ايجاد موج بيداري اسلامي در كشورهاي خاورميانه اشاره كرد وگفت : البته برخي سعي كرده‌اند اين موج بيداري را انكار كنند.

رييس مجلس يادآور شد: حضرت اما م خميني ( ره) يكي از نكات برجسته‌اي را كه در تفكر بيداري اسلامي ايجاد كردند نگاه وحدت بين همه مذاهب اسلامي بويژه بين شيعه وسني بود اين وحدت را به بيان‌هاي مختلف مطرح كردند.

لاله افتخاري نماينده اصولگراي مجلس شوراي اسلامي با بيان اينکه هنوز بر سر مصاديق کانديداتوري انتخابات رياست جمهوري دهم، ميان اصولگرايان توافقي حاصل نشده است، گفت: اگر احمدي نژاد گزينه مورد نظر اصولگرايان باشد قطعا بهترين فرد براي کانديداتوري در انتخابات آينده خواهد بود.

بانک مرکزي اعلام کرد درآمدهاي دولت در سه ماهه اول امسال نسبت به مدت مشابه سال قبل 37.2 درصد افزايش يافت.

به گزارش مهر، بانک مرکزي جمهوري اسلامي ايران به استناد آمارهاي وزارت امور اقتصادي و دارايي اعلام کرد: درآمدهاي دولت در سه ماهه اول امسال 7002 ميليارد تومان رسيد، اين در حالي است که اين رقم در مدت مشابه سال قبل 5102 ميليارد تومان بود.

4819 ميليارد تومان از 7002 ميليارد تومان کل درآمدهاي دولت در سه ماهه اول امسال از محل درآمدهاي مالياتي حاصل شده است. به عبارت ديگر، درآمدهاي مالياتي دولت با 26.2 درصد افزايش از 3818 ميليارد تومان سه ماهه اول سال 86 به 4819 ميليارد تومان در سه ماهه اول امسال رسيد.

اين گزارش بانک مرکزي مي افزايد: هزينه هاي جاري دولت در سه ماهه اول امسال دولت نسبت به مدت مشابه سال قبل 12.3 درصد افزايش نشان مي دهد. هزينه هاي جاري دولت در سه ماهه اول امسال به بيش از 10808 ميليارد تومان رسيد، اين در حالي است که اين رقم در مدت مشابه سال قبل 9621 ميليارد تومان بود.

يك پايگاه خبري با اشاره به حضور جان مك‌كين، نامزد جمهوريخواهان در انتخابات رياست جمهوري آمريكا در جنگ ويتنام نوشت: «مك‌كين به خاطر نابود كردن و كشتار مردم ويتنام و شركت در 23 ماموريت بمباران در اين كشور جنايتكار جنگي است.»

مسعود بصيري: حميد رسايي، نماينده مجلس از منتفي شدن طرح سؤال از رئيس جمهور خبر داد.

دانلود اين مطلب

منبع: اکونومیست
مترجم: حسنعلی‏اله بيگی (با تشکر از روابط عمومی شرکت تجهیزات دریایی ایران)

 در مورد خاص کشورهای حاشیه خلیج فارس یکی از موارد مهم قابل توجه، وضعیت این اقتصادها در رتبه بندی جهانی سهولت کسب و کارها است. لازم به یادداوری است بر اساس گزارش بانک جهانی در سال 2008، عربستان سعودی در میان 181 کشور جهان رتبه شانزدهم از نظر سهولت کسب و کارها ور از نظر شاخص سهولت ثبت دارایی اشخاص، بهترین کشور دنیا است. رتبه سایر کشورهای حوزه خلیج فارس از نظر شاخص سهولت کسب و کار عبارت است از: بحرین هجدهم، قطر سی و هفتم، امارات چهل و ششم، کویت پنجاه و دوم و عمان پنجاه و هفتم. رتبه کشورمان در این رتبه بندی جهانی، صدو چهل و دوم است.

از منطقه خلیج (فارس) گزارشات بسیاری درباره معماری های پرآوازه شنیده و خوانده می شود -  برج هایی فراتر از ارتفاع 600 متر، سر به آسمان می سایند،‌ هتل هایی كه در زیر آب دریا معلق خواهند بود. در این صورت، تعجبی ندارد اگر متوجه پژواك آرام "مركز پر درخشش درمان دیابت"،‌ وابسته به "امپریال كالج لندن" ، در ابوظبی پایتخت امارات متحده عربی نشویم. ساختمان این مركز از صفحات آلومینیومی، با الگویی الهام گرفته از شكل هندسی یك كریستال انسولین و مشبك كاری به سبك "مُشَربیّه"(Musharabiya)، یادگاری از تاریخ گذشته منطقه، تزیین شده است.

این بیمارستان، تأسیس سال 2006، اكنون پذیرای مراقبت و مداوای 6000 نفر بیماری است كه یك سلسله آزمایشات و معالجات را طی یك جلسه ویزیت، از سر می گذرانند. تقریباً 20 در صدِ جمعیت بومی امارات متحده از دیابت رنج می برند،كه از این نظر، بعد از كشور جزیره ایِ "نائورو"(Nauru) در جنوب اقیانوس آرام، دارای رتبه دومِ جهانی است. سه كشوری كه در این رتبه بندی بعد از امارات قرار می گیرند سه عضو دیگر از اعضاء GCC ، یعنی عربستان سعودی (16.7%)، بحرین‌ (15.2%)، و كویت (14.4%) می باشند.

این بیماری، نتیجه ناخوشایند دگرگونیِ اقتصادی این منطقه می باشد. قبل از سال 1961، ابوظبی فاقد حتی یك جاده تسطیح شده بود. از آن زمان تا بحال، این امرنشین از تحول شگفت انگیزی برخوردارگردیده است - از "صید مروارید" به "امور صنعت نفت" ، از "سوق= بازار در فضای باز" به "مركز خرید=Mall " و از "شن و ماسه" به " شیشه". این ثروت و رفاه با خود شیوه زندگیِ پشت میز نشینی و كم تحركی و رژیم غذاییِ سرشار از گلوكز را به ارمغان آورده، كه شاید موجبِ فعال شدن استعداد و زمینه ژنتیكیِ بیماری دیابت در اعراب شده است. مشتری های فروشگاه های بزرگ در دوبی از جانب یك باشگاه ورزشی و پیاده روی، بنام "Mall Workers" ، در مجاورت مراكز خرید، دعوت به نام نویسی می شوند، كه تضمین می دهد، ثبت نام شدگان بیش از ارزش كارت اعتباریِ خود از تمرینات بدنی و ورزش های ارائه شده بهره مند خواهند شد.

"بیماری دیابت" استعاره مناسبی از مشكلات فعلی كشور های GCC است. ساختارهای تولیدی و مالی منطقه تلاش می كنند دلارهای نفتی را جذب نمایند – همانند اندوخته شدن ِ گلوكز در جریان خون. مخاطراتِ فراروی این سازمانها، از نظر اقتصادی، هم ارزِ نارسایی كلیوی، در بیماران دیابتی می باشد: تورم، بخش غیرنفتی میان تهی، ‌ نیروی كار جوان و رو به رشد و نیازمندیِ دائمی به كارگران خارجی برای تكمیل و اجرای امور.

شش ملت عضو GCC ، كه قطر و عمان را نیز در بر می گیرد، طبق اطلاعات ارائه شده توسط مؤسسه بین المللی امور مالی(IIF) ، در سال 2007 ، از طریق صادرات نفت 381 و گاز 26 میلیارد دلار عایدات داشته اند.

براساس برآورد "مؤسسه جهانیِ مك كینزی"، اگر بهای نفت در حدود بشكه ای 100 دلار ثابت بماند، این كشور ها تا سال 2020 از این درآمد تصاعدیِ غیرمنتظره تقریباً 9 تریلیون دلار گردخواهند آورد: مبلغ هنگفتی متناسب با بنیه مالی كشور های مزبور، كه در سال 2007 تولید ناخالص داخلیِ مركبی بالغ بر 800 میلیارد دلار داشته اند.

البته تمام این ثروت كلان جذب نمی شود ."IIF" تخمین می زند، این كشورها در سال 2007 به حجم سهام دارایی های خارجی خود 215 میلیارد دلار افزوده اند. این اندوخته میان بانك های مركزی منطقه،‌صندوق های مالی مستقل و سلاطین و حكام ثروتمند كشور های مزبور تقسیم می شود. براساس برآورد"IIF" ، تا پایان سال گذشته این اندوخته ها بالغ بر 1.8 تریلیون دلار، و طبق نظرِ "براد سِتسِر" (Brad Setser) از "شورای روابط خارجی"(Council on Foreign Relations) و "راشل زیِمبا"(Rachel Ziemba) از مؤسسه "آر جی ای مانیتور"(R G E Monitor) رقم 4/2 تریلیون دلار دقیق تر است.

این قدرت اقتصادی نگرانی هایی را برانگیخته، ‌بخصوص كه بعضی ازصندوق های كوچكتر، افزون بر سپرده های بانكی، اوراق قرضه دولتی و خرید سهامِ در وضعیت اقلیت، در سرمایه گذاری های نه چندان گمنامی دست به معاملات مخاطره آمیزی زده اند. در ماه مارس، دولت ابوظبی طی نامه هایی خطاب به وزراء اقتصاد و دارایی كلیهكشورها، انگیزه ها و دلایل سرمایه گذاری های خود را تشریح نمود. در نامه مزبور توضیح داده شده بود كه صندوق های موجود در این كشور، صرفاً در رابطه با افراد متمول فعالیت دارند.

این ادعایی معقول و موجه است. بنا به تلقی آقای "ستسر" و خانم "زیِمبا"، اگر كشورهای حوزه خلیج‌(فارس) اكنون یك ابرقدرت اقتصادی به حساب می آیند، پس قدرت پیش رانش آنرا نیز داشته اند. مازاد دلار های آنها بیش از‌ آنكه با تدبیر قبلی باشد،‌تصادفاً اندوخته شده اند. دولت های منطقه، كه از بهای ارزان نفت،در دهه1990 خاطره ناخوشایندی دارند، در باورِ دوام قیمت های بالای نفت،دیرانگیز بودند. و لذا حجم عایدات نفت از تواناییِ این كشورها در بكارگیری آن پیشی گرفت.

لیكن، رفته رفته تمایلات میهنی كشورهای مزبور كار خود را كرده و رسیدگی به مال ومنالِ به چنگ آمده، آغاز شد. طبق اصلاع رسانی نشریه "مید"، شش عضو GCC پروژه هایی به ارزش 9/1 تریلیون دلار را اعلام و یا آغاز كرده اند، كه 43% بیش از سال قبل     می باشد. عظمت و ابهت سرمایه گذاری های خارجی كشورهای خلیج‌(فارس) ممكن است كنجكاوی و نگرانی هایی را برانگیزد. اما آنچه بیشتر قابل توجه می باشد، مقدار بودجه ای است كه این دولت ها اكنون سعی می كنند صرف كشورهای خود نمایند.

خیابان عریضی در بیابان

احتمالاً هیچ كس دوبی را به اتهام اندوختن ثروت خود، به جای به رخ كشیدن و جولان دادن با آن، موردسرزنش قرار نمی دهد، زیرا برای افرادی كه هتل های پنج ستاره آنهارا راضی نمی كند، هتل بادبان شكلِ "برج ال عرب"، تنها هتل هفت ستاره دنیا را پیشنهاد  می كند. میهمانان بوسیله بالگرد یا رولزرویس به هتل وارد می شوند، در اتاق های خود تلویزیون های 42 اینچ پلاسما تماشا می كنند، و از بین 13 متكای موجود، برای خوابیدن، بالش مناسب را انتخاب می نمایند.

دوبی با استفاده از ثروت خود نمایشگاهی از جنبه های رفاه و آسایش را ایجاد كرده، چرا كه اقتصاد این امیرنشین در حال حاضر روی افراد پولدارِ خراّج حساب باز كرده است. با مالكیت فقط درصدِ اندكی از ذخائر نفت امارات متحده عربی، دوبی در ایجاد زمینه و جلب دیگران به مشاركت در سرمایه گذاری، كاركشته و صاحب تجربه شده است. اكنون كه همسایه های محتاطتر، همچون عربستان سعودی و ابوظبی، مشتاق سرمایه گذاری بیشتر در وطن خود هستند، هنر جسارت و تهور را از دوبی می آموزند.

كمتر استاد راهنمایی مفیدتر و خبره تر از شركت "اِعمار" (Emaar) می توان یافت- یكی از سه شركت بزرگِ گستران گرِ (به عبارتی بساز و بفروش) دوبی این شركت بجهت دست اندر كار بودن در ساخت "برج دوبی"، مرتفع ترین برج دنیا، شهره خاص و عام است. در سال 2006، فعالیت جنبی این شركت در عربستان سعودی - در ساخت یك كلانشهر در ساحل دریای سرخ، 100 كیلومتری شمال شهر جده- اضافه درآمدی معادل 55/2 میلیارد ریال (680 میلیون دلار)برای آن به ارمغان آورد. "شهر اقتصادی ملك عبداله" (King Abdullah Economic City = KAEC) (مقرر شده در سال 2016 تكمیل گردد.) در خود بیش از دو هزار كارخانه و جمعیتی معادل دو میلیون نفر را جای خواهد داد. استراحتگاه های آن دارای 22500 اتاق خواهد بود، و بندرگاه آن، بندر اسلامی جده را،‌كه سالانه محموله هایی معادل 20 میلیون واحدكانتینر های 20 فوتی و 300 هزار نفر زائرِ عازم مكه را می پذیرد و جابجا می كند، تحت الشعاع قرار خواهد داد.

طی شكوفایی اخیرِ بهای نفت، به فرمان دولت، شهر های جدیدی، همچون "یَنبُع"(Yanbu) و "جوبَیل"(Jubail) به وجود آمدند. اما "اِعمار" ثروت خود را از بركت سرمایه گذاران محلی، در یك پیشنهاد فروش عام سهام  با تعهد زائد(oversubscribed) گردآوری نموده است.]سهام در این اصطلاح بدین معناست كه بیش از مقدار عرضه، تعهد شده اند[یكی از منتقدان امور اقتصادی می گوید، یك چنین "غوغا و جار و جنجالِ بازار سهام" برای عربستان تازگی داشت. در حقیقت، بخش خصوصی پیش از این هرگز ساخت و ساز شهری در این حد و اندازه  را در دست اقدام نداشته  است.

در بالای دروازه ورودیِ كارگاه، عكسی از ملك عبداله آویزان شده كه با رأفت به پایین نگاه می كند. این گذرگاه سرپوشیده مشعر است بر ابتدای یك جاده 17 كیلومتری با درختان نخلی كه قادر نیستند منطقه خالی و خاكیِ كیلومترها گسترده در هر دو طرف جاده را بپوشانند. شن و ماسه ای كه توسط باد جابجا می شود، در طول این جاده تشكیل برجستگی های سرعت گیر مانندِ طبیعی را می دهد. در جایی كه جاده به دریا می رسد، عملیات ساختمانی آغاز شده است. یك دستگاه كوبشگر در دریاكنار، آبشاخه ای را ایجاد نموده و قلوه سنگ ها را تلق و تلوق كنان از طریق لوله ای به درون دریا سرازیر می كند. كارگر ها فرصتی را بدست می آورند و به نماز می ایستند، و همچون درختان نخل كه در برابر باد تكان می خورند، در پیشگاه خداوند سرِ تعظیم فرود می آورند.

شركت اِعمار سرمایه خود را با پیش فروشِ(off-plan) املاك و مستغلات رویایی (یعنی، قبل از اینكه ساخته شوند) بدست می‌آوَرَد، و عایدات حاصل را در راستای تبدیل "نقشه ها" به "واقعیت" بكار می گیرد. این الگو، از بركت ویژگیهای برازنده نشان تجارتیِ "اِعمار" و عملكرد دولت، در دوبی بخوبی قابل اجرا و اثرگذار است. در عربستان سعودی،خریداران محتاط ترند و هیئت دولت خیلی كاربُر و زیرك نیستند. شركت اِعمار اخیراً موافقت كرده كه مكانی صنعتی را به یك شركت سعودی- فرانسویِ سازنده مواد لیزانه (Lubricants) و یك سرمایه گذاریِ مشتركِ آلومینیوم سازی، از ابوظبی و دوبی اجاره دهد. اما پادشاه عربستان در بازدیدی كه در ماه اوت سال گذشته، از كارگاه ساختمانی مزبور بعمل آورده بود، بنظر می رسید از پیشرفت كار خیلی راضی نبوده است. موعد مقررِ پایان پروژه، از سال2026 به 2016 تغییر یافت. در فوریه سال جاری، ایجاد یك منطقه صنعتی خیلی بزرگتر بنام "شهر سُدَیر"(Sudair City) كه اكثر بودجه آن توسط دولت تأمین خواهد شد، به اطلاع همگان رسید.

شركت اِعمار با یك افزایش هزینه دیگر، كه در سرتاسر منطقه همه جاگیر است، نیز، رویاروی می باشد : صعود هزینه نیروی انسانی و مواد و مصالح ساختمانی. سیمان، فولاد، و حتی شن و ماسه رو به گرانی است و كمبود مهندس مشهود است. تورم، در ماه فوریه به 8.7% رسید، و برای شهروندان عربستانی، كه مقامات بانك مركزی آن همچون روحانیون ِ آن جامعه محتاط می باشند، شوكی به حساب می آید. در عمان نرخ تورم به11.1% رسید كه در 18 سال اخیر بی سابقه است. در امارات و قطر، نیز، دو رقمی بودن نرخ تورم، منطقی بنظر می رسد.
 
در پسِ این اعداد و ارقام، سه دلیل و اجبار اقتصادی نهفته است : نخست، افزایش جهانیِ قیمت های فرآورده های اصلی، بویژه مواد غذایی، به واسطه تقاضای فزاینده و عرضه نامطلوب ومتشنج. دلیل دوم، سقوط ارزش دلار آمریكااست، كه پول در گردش تمام كشورهای خلیج (فارس)، باستثناء دینار كویت، ثابت نگه داشته شده اند. و سومین اجبار اقتصادیِ مورد نظر كمتر شناخته شده است. و آن ترقی بهای كالاهای غیرمبادله ای، عمدتاً خانه و مسكن و مكانهای اداری، كه محققاً نتیجه قابل انتظارِ شكوفایی نفت می باشد، و حتی امكان دارد به كشورهای مزبور در جذب ثروت های جدیدشان كمك نماید.

قیمت های بالای مواد غذایی حتی می تواند سخت جان ترین مصرف كنندگان را نیز به ستوه آورَد. "سامح مُصَبْحَه"(Sameh Musabha) ، كه رقابت چهار نفر از شتر های توانمندش را در زمین مسابقه شترسواری، در امیرنشین كوچك امارات، یعنی رأس الخیمه به نظاره نشسته، می گوید، هزینه علوفه مرغوب برای شترها، طی هشت ماه، بیش از دوبرابر افزایش یافته است. و اضافه می كند، "در حال حاضر همه چیز گران است. در" "مركز خریدِ دو-درهم"" (Two-Dirham Plaza) ، در همین نزدیكی، الان قیمت اقلام بسیاری 5 برابر شده است."
 
در عین حال، سقوط ارزش دلار قیمت بسیاری از اقلام وارداتی را ، كه بر حسب واحد های پولیِ غیر دلاری فاكتور می شوند، نیز بالا برده است. كارگران خارجی شدیداً گله مندند، پولی كه در حوزه خلیج فارس بدست می‌آورند، وقتی برای خانواده شان ، به هندوستان، پاكستان یا انگلستان می فرستند، خیلی كمتر از قبل كفاف معیشت آنها را می دهد. تثبیت نرخ برابری ارز، بانكهای مركزی كشورهای GCC را وادار كرده دنباله رو بانك مركزی دولت فدرال آمریكا باشند، آنهم در موقعیتی كه شیوه و سیاست اقتصادی آنها كاملاً متفاوت می باشد.
 
آیا احتمال دارد پول در گردش خود را با نرخ های مستحكمتر و پر رونق تری برابریِ مجدد نمایند  یا  همه باهم ترك تثبیت نرخ خواهند نمود؟ در ماه دسامبر 2007 ، در نشستی،كشورهای GCC این ایده را رد كردند، و بر این عقیده بودند كه تعویض تركیب نرخ فعلی احتمال دارد هدف عالیِ اتحاد اقتصاد پولیِ مورد نظرِ سال 2010 را به مخاطره اندازد. و طبق اظهار نظر "جان اسفكیاناكیس"(John Sfakianakis) ، مشاور ارشد امور مالی بانك سعودی- انگلیسیِSABB ،در ریاض، اكراه عربستان سعودی از تضعیف دلار، یعنی پولِ در جریانِ نزدیكترین پشتیبانش،  دلیل قوی تری برای اتخاذِ این تصمیم بوده است. اما نخست وزیر قطر بر این باور است كه پول در جریان كشورش حدود 30% كمتر از ارزش واقعی اش قیمت گذاری شده، و لذا هنوز احتمال عدم پذیرش تصمیم متخذه را برای خود محفوظ می داند.

كشتی های دَهو رؤیت نمی شوند

حتی اگر دلار از ثبات مورد نظر برخوردار بود، بی ثباتی قیمت ها در منطقه دور از ذهن نمی بود. این بدان دلیل است كه اگر قرار است كشور های خلیج (فارس) دلار های نفتی خود را جذب نمایند، مكانیسم قیمت گذاری هم بیكار نخواهد نشست.

هنگامی كه یك كشور صادر كننده مواد مولد انرژی، دلار های نفتی خود را در بانك مركزی مبادله می كند،پرداخت ها و هزینه های داخلی افزایش می یابد.

اما اگر اقتصاد داخلی مسامحه و كم كاری را پیشه خو سازد، در راستای پاسخگویی به تقاضاهای جدید و فزاینده برای  كالا و خدماتِ بیشتر، نمی تواند معجزه نماید. در عوض، قیمت ها ، متناسب با قیمت كالاهایی كه از خارج وارد می شوند،‌افزایش می یابد. طبق مطالعات انجام شده توسط سه نفر از اقتصاددانان "صندوق بین المللی پول"(IMF) ، دو برابر شدن بهای نفت، در نهایت،نسبت به كالاهای قابل مبادله، منتج به افزایشِ 50 در صدیِ بهای كالا های غیرقابل مبادله(همچون مسكن) خواهد شد.

این حالت نشان دهنده تورم می باشد. اما افزایش قیمت ها بمحض اینكه دو عملكرد مفید را به انجام رساندند، باید به تدریج نقصان یابند : عوض كردنِ مسیر تقاضا از كالاهای خارجی ، و افزایش ارائهكالا و خدماتی كه باید در داخل كشور تولید شوند.

این اقتصاد كلان در سرتاسر امارات متحده عربی اثربخش و قابل رؤیت است. در خور قدیمیِ دوبی، كشتی های ته پهنِ "دَهو" كه در ردیف چهارتایی مهار شده اند، در پشت محموله های انباشته شده در بارانداز، از نظر دور و غیرقابل رؤیت مانده اند. قطعات یدكی خودرو از آلمان، تمرهندیِ بدون هسته از میانمار و برنج باسماتی از پاكستان، توسط جرثقیل های كوچكِ ساخت چین، در حال تخلیه شدن می باشند. در همین اثنا، هزینه مسكن، یعنی خدماتی كه باید در محلِ تولید به مصرف برسد، در حال افزایش شدید است. در دوبی در سال 2006 اجار بها 30% و در 2007 مجدداً 17% افزایش یافته است. دولت سعی كرده  در سال جاری افزایش اجاره بها را در حد 5% ثابت نگه دارد، اما صاحبان مسكن، مستأجرهارا به هربهانه و دستاویزی بیرون كرده و موقع اجاره مجدد، 30 تا 40% افزایش اجاره بها را اِعمال می كنند. اجاره بهای ساختمانهای اداری و بازرگانی در دوبی، اكنون تقریباً معادل اجاره بهای چنین مكان هایی در قلب "مانهاتان ِ" نیویورك می باشد.

شترچران جوانی از بنگلادش

 برخی از كالا و خدمات را نمی توان وارد نمود، اما نیروی كار مورد نیاز برای تولید آنها قابل وارد كردن می باشد. در كشور های خلیج‌(فارس)، مهاجرت در ثبات اقتصاد كلان، تقریباً همچون ابزاری به كار گرفته شده، ‌و دستمزدها را در حالت متعادل نگه می دارد. افراد جوان كم سواد و ناوارد از مناطق روستائی پاكستان توسط خطوط هواپیمایی به ریاض، پایتخت عربستان سعودی وارد می شوند، كه در گذرنامه های خود بجای امضاء از اثر انگشت استفاده نموده اند. از روی گردونه چمدان ها، محموله های پرتقالی را كه با خود آورده اند برمی دارند تا قبل از یافتن شغلی، همچون رانندگی كامیون تا كار در كارخانه های سراسرِ پادشاهی، آنها را فروخته و گذران ِ زندگی نمایند. در دوبی كارگرانی از جنوب آسیا، در اتوبوس های زرد رنگی كه كودكان آمریكایی را در ایالات متحده به مدرسه       می برند، از قرارگاه های كارگریِ ایجاد شده در صحرا تا محل كارشان آمد و شد می نمایند. در كارگاه های ساختمانی، كارگران با نشان هایی نصب شده بر جلو سینه، با صف در حركت بسوی كار هستند.

كشور های خلیج (فارس) مدتهاست پذیرفته این صفِ كارگران خارجی پایان ناپذیر است. اما بعضی از شركتهای ساختمانی اكنون تلاش می كنند نیروی انسانی كمربسته و در دسترس بیابند. كارگران این جرأت را پیدا كرده اند كه تقاضای دستمزدهای بالاتر و بهتری بنمایند. در هجدهم ماه مارس صدها كارگر در امیرنشین شارجه، در اعتراض به میزان دستمزدهای پرداختی، در یك اردوگاه كارگری خودرو ها و ساختمانهای اردوگاه را به آتش كشیدند. در ماه فوریه 45 نفر از بنّاهای هندی به اتهام اعتراضات خشونت آمیز به زندان و اخراج از كشور محكوم شدند.
 
مهاجران بعضاً از طرف كشور های خود حمایت می شوند. دولت هندوستان از دولت بحرین برای شهروندان شاغل خود در آن كشور تقاضای پرداخت حداقل دستمزد قانونی را كرده بود، كه این درخواست باعث رنجش شدید دولت بحرین گردید. اما خودِ بحرین در بهسازیِ بازار نیروی كار، كه در راستای گرانتر كردن نیروی كار خارجی طراحی گردیده، پیشقدم شده است. از اول جولای شركت ها موظف خواهند بود در برابر استخدام هر كارگر خارجیِ ثبت شده در دفاترشان، ماهانه ده دینار (26 دلار) عوارض بپردازند،‌ باضافه مخارج اخذ روادید،معادل 200 دینار (520 دلار) برای هر كارگر خارجی.

این عملكرد ضد و نقیض نسبت به كارگران خارجی در سراسر كشورهای GCC اِعمال می شود. متولین بومی این كشورها مایلند از منافع و فرآورده های حاصل دسترنج كارگران مهاجر بهره مند شوند، اما از طرفی دوست ندارند با رقابت هایی كه مهاجران عامل آن هستند روبرو گردند. 60 درصدِ كارهای خصوصی در منطقه GCC توسط خارجی ها انجام می شود ( در امارات بالای 90%).  حتی آقای‌"مصبحه" پیشگفته، برای چرای شترهای خود یك شاگرد جوان ِ اهل بنگلادش را به استخدام درآورده است.

در عوض، بسیاری از اتباع این كشورها در جستجوی مشاغل دولتی و قرار گرفتن در فهرست حقوق بگیران ِ رو بتزاید دولتی هستند، كه بودجه آن بوسیله دلار های نفتی تأمین می شود. اما میدان های نفتی بحرین در حال ته كشیدن و خشك شدن بوده و مخازن عمیق عربستان بین جمعیت بسیارش‌(25 میلیون نفر)] كه سریعتر از درآمدهای نفتی آن كشور، در حال رشد است[به نسبت ناچیزی توزیع می شود. این كشور با فقر خیلی بیگانه نیست. در بخش قدیمی جده، خانه های مرجانی زیبا روبه ویرانی گذاشته اند. زنان سالخورده نظرِگربه های ولگردی را كه در ظروف زباله شهر در جستجوی پس مانده مواد غذایی هستند، به خود جلب می نمایند.

دولت های سعودی و بحرینی از عهده استخدام هر شهروندِ جویای كار برنمی آیند. اما "دستمزدهای حاصل از دلار های نفتی" هنوز سایه بلند خود را گسترده، و انتظارات و هزینه های فزاینده زندگی را باعث گردیده است. در جاهای دیگر دنیا، بخش خصوصی در راستای جذب نیروی كار ، با دولت رقابت نموده و پرداخت های قابل مقایسه ای را پیشنهاد می كنند. اما در كشور هایGCC صاحبان مشاغل خصوصی به جای این كار، مهاجران را به كار می گیرند. این رویكرد، بسیاری از سعودیها و بحرینی ها را در بلاتكلیفی قرار می دهد. آنها نه می توانند روی مشاغل دولتی حساب باز كنند، و نه به دستمزدهای پایینِ بخش خصوصی قانع می باشند.

افراد بیكار و بیعارِ دارای گواهینامه

طبق برآورد مؤسسه "مك كینزی"، ساختار تولیدی و مالیِ GCC ، برای استخدام تمام شهروندان جوانِ فارغ التحصیلِ دبیرستان ها و دانشگاه های خود، نیازمند ایجاد سالانه 280 هزار شغل می باشد. اما علی رغم داشتن كوچكترین نسبت تقریبیِ تعداد دانش آموز به تعداد معلم درجهان، بسیاری از فارغ التحصیلان با اندك مهارتهای مورد نیازِ بازار كار، وارد جامعه می شوند. یك واكنش در برابر معضل اشتغال ، وادار كردن شركت ها به استخدام شهروندان می باشد. یعنی تحمیل سهمیه ای تحت عنوان "عمانی كردن"(Omanisation) و یا "سعودی كردن"(Saudi-isation) ( جایگزین كردن بیگانگان با پرسنل تعلیم دیده عمانی / عربستانی). اما این اقدام، وجدان كارِ نیروهای محلی و روحیه مهاجرین را تضعیف می كند. براساس برآورد "مك كینزی" 25 درصد كاركنان بومی در بحرین، عربستان و امارات متحده برای حضور و پذیرش كار كوتاهی می كنند.

واكنش دیگر به این مشكل، ترویج صنایع جدید ( سوای صنعت نفت،كه تعداد بسیار قلیلی را استخدام می كند، و ساخت و ساز، كه دستمزد بسیار ناچیزی را می پردازد.)     می باشد. عربستان سعودی در زمینه خصوصی سازیِ مخابرات و آزادسازی خطوط هواپیمایی و راه اندازی خدمات مالی -  اقتصادی، پیشرفت هایی داشته است. همچنین، این كشور، به شهر های اقتصادی خود بسیار امیدوار است، كه "شهر اقتصادی ملك عبداله =KAEC  " یكی از 6 شهر از این نوع می باشد. بعضی دیگر از این قبیل شهرها عبارتند از : "شهر دانش و اقتصاد"(Kowledge-Economic City = KEC)، در نزدیكی شهر مقدس مدینه، و دیگری شهری بنیان نهاده شده براساس صنایع فولاد، مس، آلومینیم و دیگر صنایع سنگین در "جیزان"، و شهر دیگر در ارتباط با مشاغل مربوط به كشاورزی در شهر "حایل" ، كه 90 درصد غلات و یك سوم سیب زمینی كشور را تولید می كند. قرار است در تمام این شهر ها تا سال 2020 رویهمرفته 3/1 میلیون شغل ایجاد شود.

متأسفانه طرح های دگرگون سازی منطقه، فاقد تنوع و تمایز زیادی می باشند. به عنوان مثال، علاوه بر دو كارخانه ذوب آلومینیوم، كه از قبل در دوبی و بحرین در حال   بهره برداری هستند، بیش از یازده كارخانه دیگر از این نوع در شُرُف احداث می باشد. آقای "اسفكیاناكیسِ پیشگفته، حدس می زند كه دولت های GCC همگی از یك گروه از مشاوران، نظرات و صلاحدیدهای مشابهی را دریافت كرده اند ( كه این همه كارخانه آلومینیم سازی در دست ساخت است). در گزارشی تهیه شده توسط بانك ملی كویت آورده شده، این كشور ها در اتخاذ شیوه "من هم همینطور = تقلید از دیگران" (me-too) در توسعه صنعتی بی تقصیر نیستند، چرا كه این شیوه باعث افزایش مخاطره اضافه ظرفیت نه تنها در تولید آلومینیوم بلكه در صنعت پتروشیمی و املاك ومستغلات، نیز،    می شود.

در كشور های كوچك خلیج فارس، همچون كویت و قطر، چگونگی امور اقتصادی نسبتاً متفاوت است. عایدات سرانه سال گذشته دولت های این دو كشور به ترتیب حدوداً بالغ بر60 و 90 هزار دلار می شده است. البته، این منابع تا ابد قابل دوام نخواهند بود. اما این بدانمعنی نیست كه آنها نیازمند ایجاد تنوع در تولیدات خود هستند. بلكه با سرمایه گذاریِ درآمدهای حاصل از فروش مواد مولد انرژیِ خود در یك دامنه گسترده ای از دارایی ها می توانند زمینه های درآمد های خود را تنوع بخشند. در درازمدت، یك مجموعه دارایی های تنوع یافته متشكل از سهام، اوراق قرضه و بهادارِ دولتی و املاك و مستغلات به احتمال قوی و در هر صورت، بهتر از نفت جواب خواهد داد.

آخر و عاقبت اوضاع اقتصادی این كشورها آنچنان است كه در سال 1930، در یكی ار آثار "جان مِینارد كینِس"(John Maynard Keynes) ، با نام "امكانات اقتصادی برای نوادگان ما"(Economic Possibilities for Our Grandchildren) ، مجسم شده است. در عصر شكوفایی و فراوانیِ رفاه و ثروت، تلاش بر سرِ حصول اطمینان از اشتغال شهروندان، دستخوش چالشِ به كار مشغول كردن ِِ آنان شده است! چگونه می توان ملتی را از روآوردن به تن پروری و فرار از كار پیشگیری نمود؟

ابوظبی در حال تجربه آینده جالب توجه تری است. در ماه فوریه، اولین كلنگ "مؤسسه علوم و فن آوریِ مصدر"، به عنوان نخستین گام در نوآوریِ ترویج فن آوری های مربوط به انرژی قابل تجدید‌(از آغاز فرایند تا فرآوری و تولید)، به زمین زده شد. این نوآوری در یك "زیست شهر= شهرسبز"(eco-city) كوچك پیاده خواهد شد، كه در آن از شهروندان دعوت خواهد شد در مصرف انرژی صرفه جویی نموده و خودرو های خود را فراموش نمایند.

برق مورد مصرف مراسم كلنگ زنیِ این پروژه توسط 24 سامانه صفحات انرژی خورشیدی، در طرح های گوناگون تأمین می شد، كه هركدام را یك شركت تولیدی ساخته بود. قرار بود این شركت ها در مناقصه خدمات رسانی به این شهر رقابت نمایند. در دفتر كارگاه این پروژه، كنتور برق برعكس (روعقب) می چرخد.( یعنی نه تنها از برق شبكه شهری استفاده ای نمیشود،بلكه اضافه برق تولید خود را یا ذخیره می كند و یا به شبكه شهری وارد می كند.) و این مثالِ پیش از انتظار و مناسبی برای فرازجوییِ شهر "مصدر"  می باشد كه علاوه بر تأمین برق مورد نیاز خود، تواناییِ اعطاء برق به شبكه برق رسانی كشوری را نیز دارد. در كشوری كه شدیداً مشتاق رانندگی و پای بند حفاری چاه های نفت است، طرح "مصدر" فرایندی متهورانه و شاید آرمان گرایانه  باشد. این عملكرد، كوششی است كه بیش از شباهت داشتن به تنوع بخشیِ اوضاع اقتصادی، شبیه زیر و رو كردن آنست. آیا این یك كار عبث و ابلهانه است؟ مزیت ابوظبی در این راستا اینست كه این امیر نشین پول انجام این كار را دارد. و این پولی نیست كه در صورت شكست خوردن طرح مزبور، خیلی باعث نگرانی گردد%.

سايت الف

«عباس روحانی» وابسته فرهنگی ايران در حيدرآباد پاكستان در مصاحبه با خبرنگار بين‌الملل خبرگزاری قرآنی ايران(ايكنا) با بيان اين مطلب گفت: در ايالت سند و از جمله شهر حيدرآباد مسئله مخالفت با برنامه‌های مذهبی و قرآنی مطرح نيست اما برخی اوقات مسائل قومی مانعی را برای اين فعاليت‌ها ايجاد می‌كنند و حتی بسياری از غيرمسلمانان در ايالت سند به دليل مسائل قومی و ترس از خانواده از گرايش به سمت اسلام در هراسند.

وی در ادامه با اشاره به مهجور بودن قرآن در بين شيعيان تأكيد كرد: خانه فرهنگ حيدر آباد تمام فعاليت خود را بر اين امر متمركز كرده‌است تا كلاس‌های قرائت قرآن كريم به صورت مداوم و روزانه در خانه‌های سراسر ايالت سند برگزار شود.

روحانی، برگزاری كلاس‌های قرآن در سه گروه سنی؛ جوانان، كودكان و بزرگسالان در مساجد اهل تسنن و اهل تشيع، كلاس‌های احكام در خارج از رايزنی، برگزاری كلاس‌های قرآنی و معارف برای خواهران، اجرای برنامه‌های قرآنی برای كودكان را از فعاليت‌های رايزنی برای ترويج فرهنگ قرآنی در ايالت سند عنوان‌كرد.

وابسته فرهنگی ايران در حيدر آباد هدف از اجرای برنامه‌های قرآنی و مناسبتی خانه فرهنگ را ايجاد وحدت ميان شيعه و سنی و بازگرداندن انسان به فطرت الهی عنوان‌كرد.

روحانی، عمده فعاليت خانه فرهنگ ايران در حيدرآباد را در زمينه فعاليت‌های قرآنی در ماه مبارك رمضان عنوان كرد.

وی برگزاری مسابقات قرائت ويژه خواهران و برادران كه به صورت سراسری در ايالت سند و در اوايل ماه مبارك رمضان برگزارمی‌شود، اعزام قاريان ايرانی به مساجد بخش‌های داخلی ايالت سند را از ديگر فعاليت‌های خانه فرهنگ در ماه رمضان برشمرد.

وابسته فرهنگی، با اشاره به حضور چشمگير نمازگزاران مسجد اهل سنت منطقه «بديل» در مراسم سينه‌زنی و مرثيه‌خوانی امام حسين(ع) در ماه محرم سال گذشته‌، استقبال غيرمسلمانان از برنامه‌های مناسبتی و قرآنی رايزنی را قابل توجه ‌خواند.

عباس روحانی، ترجمه كتاب‌های مرحوم«شهيد مطهری» به زبان اردو و سندی و ترجمه كتاب‌های اسلامی از زبان اردو به زبان فارسی را بخش ديگری از فعاليت‌های خانه فرهنگ حيدرآباد با هدف نشر معارف قرآنی و اسلامی در ايالت سند عنوان كرد.

روحانی در پايان با ابراز خرسندی از نشر فعاليت‌های اسلامی و فرهنگی رايزنی خانه‌ی فرهنگ ايران در روزنامه‌های ايالت سند از چاپ مقاله‌ای درباره مقام والای حضرت زينب(س) در بيست روزنامه ايالت سند به سه زبان سندی، اردو و انگليسی خبر داد.

تايج يك نظرسنجي جديد كه بلافاصله پس از عمليات رضوان منتشر شد نشان مي دهد كه سيد حسن نصرالله دبير كل حزب‌الله لبنان محبوبترين رهبر جهان عرب است.

در اين نظر سنجي كه توسط مركز سابان وابسته به موسسه بروكلين واشنگتن در 6 كشور صورت گرفته 26 درصد سوال شوندگان نصرالله را محبوبترين رهبر مورد نظر خود معرفي كرده‌اند. در نظر سنجي مذكور بشار اسد رئيس جمهور سوريه با 16 درصد در رديف دوم و آقاي احمدي نژاد رئيس جمهور ايران با 10 درصد در رديف بعدي جاي گرفته‌اند.

رئيس سازمان جهاد خودكفايي نيروي زميني سپاه گفت: سيستم‌هاي جديد در معرض ديد قراردادن پرنده‌هاي دشمن، در اين نيرو طراحي و ساخته شد.

سرهنگ ناصر عرب بيگي رئيس سازمان جهاد خودكفايي نيروي زميني سپاه در گفتگو خبرگزاري فارس با اشاره به توانمندي‌هاي اين نيرو در طراحي و ساخت سيستم‌هاي مدرن الكترونيك اظهار داشت: با توجه به نيازهاي كشور به در اختيار داشتن تجهيزات مدرن جنگ الكترونيك (جنگال) و سيستم‌هاي مقابله با اين موضوع، سپاه پاسداران در بخش طراحي و ساخت پروژه‌هاي الكترونيك، الكترومغناطيس و اپتيك موفقيت‌هاي زيادي داشته است.

فرماندهی ناتو در افغانستان نخستین بار اذعان كرد: هیچ منطقه امنیتی دراین كشور وجود ندارد و این سازمان توانایی كنترل بر آن را ندارد .

به نوشته روزنامه اینترنتی روسی ایزوستیا چاپ روسیه ، در پی این اذعان ناتو و شرایط كنونی در افغانستان ، دولت ژاپن از اعزام نیرو به افغانستان صرفنظر كرد.

به نوشته ایزوستیا ، محافل دولتی ژاپن اعلام كردند: این تصمیم با در نظر گرفتن وخامت شدید اوضاع افغانستان گرفته شده است .