سفر بي بازگشت به مريخ!
آقاي «باز آلدرين»، دومين مردي که در ماه
فرود آمد و يکي از حاميان خسته ناپذير کشفيات فضايي، مي گويد : به باور من
اولين کاشفان مريخ بايد براي هميشه همانجا بمانند. درست همانند اروپايي هاي
که امريکا را کشف نمودند، يک گروه کوچک از کاشفان سيارات بايد روزي در مريخ
فرود آيند، همانجا خانه بسازند، زندگي کنند و در نهايت همانجا بميرند.
ولي ساختن مسکن در سطح مريخ کار ساده اي نيست. اولاً به دليل اينکه جو مريخ، 100 مرتبه نازک يا رقيق تر از جو زمين است و دوماً اين سياره ميدان مغناطيسي مناسبي ندارد تا در برابر هجوم نابود کننده تابش هاي خورشيدي بتواند حفاظت کند. اما مريخ در مقايسه با هر گزينه ديگر در منظومه شمسي، به عنوان يک مکان يا جهان قابل زيست، توانايي هاي خوبي را به ما پيشکش مي کند.
40 سال بعد از فرود آلدرين بر سطح ماه، مي توان نا اميدي او را به علت اينکه فعلاً هيچ برنامه براي ترک مدار زمين توسط انسان وجود ندارد، درک کرد. شايد يک تلاش پيشگام به سوي مريخ بتواند اين نا اميدي را رفع کند، البته اگر موفق شويم!
+ نوشته شده در چهارشنبه هشتم آبان 1387ساعت توسط مدیر نشریه
|