مجله الكترونيكي

براساس آمار موجود با توجه به کاربران اینترنت آمار به گونه ای است که بیشترین کاربران اینترنت از افراد مبتدی میباشند. بیشترین و بزرگترین مشکل این کاربران ترس و واهمه از ویروسی شدن کامپیوتر خود هست. کلمه ویروس نیز کلمه ای نیست که پیچیده باشد. اولین تصوری که کاربر از ویروس می کند خراب شدن کامپیوتر و سوختن یک سخت افزار میباشد.
عده ای نیز با توجه به ترسی که از این دارند نمیتوانند آن طور که دوست دارند از اینترنت استفاده کنند.
ما در این مقاله سعی بر این داریم که حداقل بتوانیم راههای جلوگیری و مقابله با ویروس ها را معین نماییم.
● اول اینکه چگونه کامپیوتر ما امکان ویروسی شدن دارد:
۱) از طریق ایمیل(شایع ترین راه ویروسی شدن):
هر کاربر مبتدی اینترنت در بدو ورود به اینترنت در پی داشتن یک پست الکترونیک یا همان ایمیل می باشد.پس مشخص است که کاربر خیلی اهمیت میدهد به ایمیل های پست شده به ایمیلش. حال چه به زبان کاربر و چه به زبان دیگر. ولی آیا ما میتوانیم به هر ایمیلی اعتماد کنیم و با خیال راحت باز کنیم؟
خوب مشخص است که جواب خیر میباشد.ویروس نویسان اینترنتی برای انتقال ویروس نوشته شده خود برای اکثریت کاربران هیچ راهی جز ایمیل زدن پیدا نکرده اند تا کنون. حال چگونه این ایمیلها کار میکند.
معمولا این ایمیل ها با توجه به جو حاکم و آخرین اخبار انتشار میشود.به طور مثال در زمان اتفاق تسونامی ویروس نویسان به این فکر افتادند که ویروس خود را با موضوع کمک به آسیب دیدگان تسونامی انتشار کنند.
این ایمیل ها شامل چند مشخصات ظاهری و آشکار و چند مشخصات پنهان میباشد.
▪ معمولا این ایمیل ها شکل ظاهری ایمیل های سالم را دارند شامل:
ـ نام فرستنده
ـ ایمیل فرستنده
ـ موضوع نامه
ـ متن نامه
● آیا یک ایمیل ویروسی شامل همین ها میباشد که به چشم می آیند؟
خیر این ویروس خود را به طور پنهان به این ایمیل چسبانده شده و برای قربانی فرستاده میشود.
▪ این نوع ایمیل ها هم به دو دسته تقسیم میشوند:
۱) ایمیل های قاطی شده با ویروس:
این نوع ایمیل ها هرگز از خود نشان نمیدهند که حاوی ویروس میباشند و به محض باز شدن کامپیوتر قربانی مبتلا به ویروس میشود.
۲) ایمیل های سالم به فایلهای ویروسی:
این نوع ایمیل ها محتوای داخل ایمیل یا همان متن نامه سالم میباشد ولی همراه این ایمیل یک فایل به آن چسبانده شده است که باید حتمی توسط قربانی دانلود و اجرا شود تا کامپیوتر ویروسی شود.
● ولی راه مقابله با ویروسی شدن کامپیوتر با ایمیل:
۱) سعی کنید در مرحله اول از باز کردن ایمیل هایی که فرستنده آن را نمیشناسید خودداری کنید
۲) ایمیل خود را از جایی تهیه کنید که خوده ایمیل دارای ویروس کش باشه.به طوری که اگر ایمیل حاوی ویروس باشه خوده ویروس کش ارائه دهنده ایمیل شما شناسایی کند و از باز کردن آن توسط شما جلوگیری کند مانند:یاهو , هاتمیل
۳) معمولا حدود ۹۰% از ایمیل های ویروسی به قسمت Bulk ایمیل فرستاده میشود.در باز کردن ایمیل های فرستاده شده به Bulk دقت کنید ولی راه دیگر ویروسی شدن کامپیوتر
۲) دریافت فایل از اینترنت یا از دوستان در چت:
شاید شده باشد که در چت هستید و با فردی در حال چت هستید و ازشون فایلی خواسته باشید(عکس خودش,نرم افزار یا…) و آن فرد برای شما بفرسته.آیا با خیاله راحت باید آن را باز کنیم؟
درست است که شاید همون فایلی باشد که ما میخواهیم ولی آیا خیالمان راحت است که فرد فرستنده این فایل را با ویروس در هم نکرده باشه؟
و یا اینکه شما در سایت یا وبلاگی نرم افزاری میبینید و آن را دانلود میکنید .
از کجا مطمئن هستید که این نرم افزار سالم میباشد و با چیزه دیگری قاطی نشده است؟
بله همه این چیزهایی که خواندید امکان دارد.
● ولی راه مقابله با این نوع ویروسی شدن:
۱) در حال چت کردن هرگز از کسی نخواهید که برایتان فایلی را سند کند بلکه ازشون بخواهید برایتان ایمیل کند.
۲) اگر هم امکان ایمیل کردن ندارد هیچ وقت از کسی که شناخت کامل ازشون ندارید هیچ فایلی نگیرید.
۳) همیشه سعی کنید نرم افزار های خود را از سایتهای معتبر یا سایته خوده نرم افزار دانلود کنید.
● و اما راه دیگر ویروسی شدن کامپیوتر:
۳) استفاده از سیدی یا فلاپی حاوی ویروس:
اگر شما سی دی یا فلاپی از دوستتون گرفتید و آن را روی کامپیوتر خودتان اجرا کردین چه تضمینی دارد که این فلاپی یا سی دی ویروسی نباشد؟
● چگونه ما میتوانیم ما به فایل موجود در سی دی اعتماد کنیم؟
۱) هرگز از فردی که شناخت کمی از آن دارید فلاپی یا سیدی دریافت نکنید
۲) اگر کسی با شما کدورتی دارد سعی نکنید هیچ وقت متوسل به او شوید برای دریافت سی دی یا فلاپی
خیلی راههای دیگر هم هست که امکان ویروسی شدن کامپیوتر است ولی ما سعی داریم در این مقاله راهها کلی جلوگیری را بگویم مثلا مثل:دیدن لینک مشکوک
● جمع بندی راههای مقابله:
▪ اولین توسیعه داشتن یک ویروس کش قوی و به روز روی کامپیوتر خودتان میباشد(در مقالات بعدی به طور کامل به این مبحث پرداخته میشود)
▪ کمی دقت در باز کردن ایمیل های رسیده هرگز ایمیلی که فرستنده آن را نمیشناسید باز نکنید.
▪ استفاده از یک سرویس دهنده ایمیل مطمئن
▪ در دانلودهای خود کمی دفت کنیم (هرگز اگر به یک نرم افزار نیاز دارید متوسل به سایتهای نامربوط نشوید.برای مثال اگر به نرم افزاری گرافیکی نیاز داریم هرگز دنباله این نرم افزار در سایت آموزش هک نگردیم چون در سورت موجود کمی مشکوک است نیست؟)
▪ هرگز در چت از کسی که نمیشناسید و آشنایی کامل ندارید فایلی نگیرید و تا جایی که امکان دارد ازشون بخواهید برایتان ایمیل کنند.(که اگر ویروسی بود ویروس کش ایمیل شناسایی کند)
▪ هرگز سی دی و فلاپی که به آن مطمئن نیستید را بر روی کامپیوترتان اجرا نکنید.
▪ هرگز روی لینکهای پیشنهادی مشکوک کلیک نکنید.
● ولی حال اگه کامپیوتر کا به ویروس مبتلا شد باید چه کارهایی انجام دهیم:
▪ نصب ویروس کش و به روز کردن آن و اسکن کردن(بازبینی)کل هارد توسط ویروس کش
▪ اگر فایل یا پوشه ای دارید که برایتان خیلی مهم است سعی کنید یک Buckup تهیه نمایید و Buckup را روی سی دی نگه داری کنید.
▪ اگر برایتان امکان دارد ویندوز خود را عوض کنید و درایو ویندوز قبلی را نیز فرمت نمایید
● و آخرین حرف:
برای داشتن کامپیوتری سالم و امن باید در اینترنت به همه چیزهای موجود در اینترنت شک کرد.مشکل است ولی با کمی دقت و هوشیاری میتوانید به راحتی کامپیوترتان را امن کنید.

منبع:

دانشجویان

هدف از ايجاد شبکه چيست ؟
به طور کلی اهدافی مثل زير در ايجاد يک شبکه کامپيوتری دنبال می شود :
۱) استفاده مشترک از منابع
۲) استفاده از منابع راه دور
۳) افزايش امنيت و انعطاف پذيري
۴) مكانيزه كردن يا اتوماسيون كردن مجموعه ها
۵) استفاده بهينه از وقت و امكانات و صرفه جويي در هزينه ها

به نظر مي رسد كه همين موارد دلايل خوبي براي به راه انداختن يك شبكه مي باشد . ضمن اينكه موارد متعدد ديگري نيز مي باشد

اما در مطالب فوق يك كلمه به نام منابع را بكار برديم آيا مي دانيد منابع چه هستند ؟
منظور از منابع در كامپيوترها امكانات آنها مثل پردازنده مركزي < CPU > ، هارد ديسك ، پرينتر كه جزء منابع سخت افزاري هستند و بانكهاي اطلاعاتي ، فايلهاي صوتي و تصويري به عنوان منابع نرم افزاري مي باشد .

در بحث شبكه هاي كامپيوتري دسته بندي هاي مختلفي وجود دارد كه به مرور آنها را بررسي خواهيم كرد اما در ابتداي بحث يكي از اين دسته بنديها را معرفي خواهيم كرد :
۱) شبكه LAN : به شبكه هاي كوچك و محلي گفته مي شوند . مثلاً اگر در خانه اتان يك شبكه راه اندازي كنيد در واقع يك شبكه LAN ايجاد نموده ايد .

۲) شبكه WAN : اين شبكه در سطح بسيار بزرگي مطرح مي شود و حتي مي توان گفت در سطح جهاني همانند شبكه اينترنت ( خدا پدرش را بيامرزد ) . در اين شبكه براي ايجاد ارتباط از تجهيزات مخابراتي پيش رفته استفاده مي شود .

۳) شبكه MAN : در اصطلاح به شبكه هايي ما بين شبكه هاي LAN و WAN گفته مي شود و يك راه تشخيص آن ، اين است كه از تجهيزات مخابراتي آنچناني استفاده نمي شود مثلا اگر شركتي در يك شهر داراي چند شعبه باشد و بخواهيد آن شعبات را به يكديگر متصل كند اينچنين شبكه اي ايجاد مي كند .

سيستم هاي شبيه به شبكه

گاهی اوقات می توان کامپيوترها را به شکلی بکار برد که دقيقا با يک شبکه سر و کار نداريم اما می توان آنها را شبکه نيز به حساب آورد . به همين دليل نام آنها را سيستم های شبيه شبکه می ناميم و در زير آنها را توضيح می دهيم . اما قبل از آن بايد با مفهوم کامپيوتر Standelone آشنا شويد . به طور كلي به كامپيوتر هاي كه قادر باشيم پشت آنها قرار گيريم و با آنها كار انجام دهيم خواه به شبكه متصل نباشد يا امكان آن را نداشته باشد يك كامپيوتر Standelone گوييم .

اما سيستم هاي شبيه شبكه ، بطور كلي سه مورد مي باشند :
۱) كامپيوترهاي MainFrame : اين كامپيوترها داراي چندين پردازنده و حافظه هاي بزرگ مي باشند و ترمينالها كه فقط داراي مانيتور و صفحه كليد مي باشند به آن متصل مي شوند و از آن استفاده مي كنند. پس به نوعي مي توان آنها را نوعي شبكه ناميد اما نه بطور كامل .

۲) Distributed System ( سيستم هاي توزيع شده ) : اين سيستم هاي شامل جندين كامپيوتر جداگانه مي باشند كه بر روي همه آنها يك سيستم عامل مخصوص مانند ماخ ( Mach ) نصب مي شود و اين سيستم عامل است كه كليه پردازشها را مديريت مي كنند و تصميم مي گيرد كه مثلا اين برنامه روي كدام سيستم ها انجام شود و يا مثلا اين داده روي كدام سيستم ها ذخيره شود و در اين موارد كاربر نمي تواند هيچ كاري انجام دهد . اين كامپيوتر ها بيشتر براي انجام پردازشهاي بسيار سنگين و بصورت موازي بكار مي روند .

۳) كامپيوترهايي كه به يكديگر Link مي شوند : يكي از راههايي كه مي توان كامپيوترها را به يكديگر متصل كرد از طريق پورت هاي پشت آنها مي باشد . اگر دو كامپيوتر را بتوان از طريق پورت هاي پشت آنها به يكديگر متصل كرد در اصطلاح آنها را لينك كرده ايم . در سيستم عامل ويندوز نيز مي توانيد دو كامپيوتر را بدين روش به يكديگر متصل كنيد . براي اينكار در موقع نصب ويندوز بايد نرم افزار آن را نصب كنيد تا بتوانيد دو كامپيوتر را در قالب Host و Geast استفاده نماييد

شبكه ها را مي توان به دو گروه زير تقسيم نمود :
*) شبكه هاي نقطه به نقطه ( Peer To Peer ) كه نام ديگر آنها Work Group مي باشد .
**) شبكه هاي Server based كه به آنها Clinet / Server نيز مي گويند .

دسته ديگري از شبكه ها

شبکه های Peer-to-Peer به شبكه هايی گفته می شود كه در آن تعدادی كامپيوتر به كمك يك كابل يا چيزی شبيه به آن به يكديگر متصل می شوند . در اين نوع شبكه خبری از كاپيوتر سرويس دهنده به صورت جداگانه نيست و تمام كامپيوترها هم به صورت كلاينت و هم بصورت سرور عمل می كنند و انجام اموری مثل مديريت فايلها ، دادن مجوزهای دسترسی ( البته نه بصورت درست و حسابی ) به عهده كاربر همان كامپيوتر است . اما در شبكه های كلاينت/ سروری يك كامپيوتر بنام سرور وجود دارد كه تمام امور مديريتی و دادن مجوزهای دسترسی و موارد ديگر از اين دست را به عهده دارد و معمولا تمام افراد پشت آن قرار نمی گيرند و اجازه كار با آن را ندارند بلكه فقط شخص مدير شبكه ( Administrator ) با آن كار می كند . اما اجازه بدهيد تا يك مقايسه مابين اين دو شبكه داشته باشيم :

۱) اندازه ،تعداد و مكان : اگر در حدود ۱۵ كامپيوتر ( البته صحيحتر آن ۱۰ عدد می باشد ) داشته باشيم بهتر است از شبكه نقطه به نقطه استفاده شود و اگر تعداد از آن بيشتر شده بهتر است بدليل افت شديد كارآيی شبكه از شبكه كلاينت/ سروری استفاده شود . اگر از نظر مكانی كامپيوترها در فاصل دور نسبت به يكديگر باشند بهتر است از شبكه های كلاينت/ سروری استفاده شود . اگر بخواهيم يك محيط كوچك كه به ندرت گسترش و توسعه می يابد را شبكه بندی كنيم بهتر اس از شبكه نقطه به نقطه استفاده كنيم .

۲) منابع مشترك شده ( Share ) : در شبكه های نقطه به نقطه منابع مشترك شده بر روی تمام كامپيوترها گسترده شده اند و هر شخصی منابع مورد نظر خود را به اشتراك می گذارد يا از اشتراك خارج می كند . اما در شبكه های بر اساس كلاينت/ سرور تمام منابع مسترك شده بر روی يك كامپيوتر قرار دارد و به كمك همان كامپيوتر به اشتراك گذاشته می شود . يا از اشتراك خارج می شود .

۳) پشتيبانی سيستم عامل : شبكه های نقطه به نقطه توسط تمامی سيتم های عامل پشتيبانی می شوند اما شبكه های بر اساس كلاينت/ سرور را سيتم عاملهای خاص مانند Windows 2000 server ، Linux, Unix , Win Nt و اخيرا توسط سيستم عامل Windows 2003 پشتيبانی می شود.

۴) امنيت : شبكه های نقطه به نقطه دارای امنيت مطلوبی نيستند اما شبكه های بر اساس كلاينت/ سرور دارای امنيت بالايی هستند كه قابل توسعه نيز می باشد.

تعريف Right : به مجوزهای دسترسی كه به كاربران داده می شود در اصطلاح Right گويند .

تعريف Dedicated server : در بعضی از محيطهای شبكه كامپيوترهای سروری را به طور اختصاصی برای انجام بعضی كارها در نظر می گيريم ، كه به آنها سرورهای اختصاصی يا Dedicated server گويند . مثلاً در بعضی شبكه ها يك كامپيوتر برای ارائه فايلها در نظر گرفته می شود كه به آنها File server گويند و موارد مشابه ديگر .

تعريف Node : به كامپيوترها و كليه تجهيزات مرتبط با شبكه كه به تنهايی قادر به كار باشند Node يا گره گويند مانند : PC ها ، هاب ، سوئيچ

تعريف Webmaster : به مديران شبكه هايی كه بر روی اينترنت قرار دارند Webmaster گويند . بايد توجه كرد كه به مديران شبكه هايی كه بر روی اينترنت قرار ندارند Administrator گويند .

تعريف Login : در اصطلاح به عمل اتصال به شبكه يا ورود به شبكه گويند و به عمل خروج از شبكه Logout گويند .

تعريف GNOS : به سيستم های عامل گرافيكی شبكه GNOS گويند و اگر گرافيكی نباشد به آن NGNOS گويند . از سيستم های عامل گرافيكی می توان به ويندوز NT و لينوكس اشاره كرد و از سيستم های عامل غير گرافيكی می توان به Unix ، Novell اشاره كرد .

تعريف Diskless Network ( شبكه های بدون ديسك ) : گاهی اوقات می توان كامپيوترهای كلاينت را بدون هارد ديسك ، فلاپی ديسك و حتی CD-Rom در شبكه بكار ، برد . اين كلاينتها از طريق يك چيپ مخصوص كه بر روی كارت شبكه قرار دارد ، در هنگام بوت شدن و از طريق شبكه به كامپيوتر سرور بطور اتوماتيك متصل می شوند و از اين طريق سيستم عامل و برنامه های مورد نياز را بكار می برند . برای اطلاعات بيشتر هم می توانيد با همين عنوان در موتورهای جستجو به دنبال مطلب بگرديد .البته در بررسی كارت شبكه نيز مقدار بيشتری توضيح ارائه خواهيم كرد .

سوختن مادربورد، خرابی هارددیسک، و هجوم جاسوس‌افزارها و ویروس‌ها به ویندوز که سبب از دست دادن آن می‌گردد، تنها بخشی از اتفاقات ناخوشایندی است که می‌تواند کامپیوتر کاربر را تهدید کند. بیشتر کاربران در مواجهه با چنین اتفاقاتی به سرعت با دفتر گارانتی قطعه موردنظر تماس می‌گیرند، اما ممکن است بتوانید خودتان مشکل به وجود آمده را حل کنید. برای کمک به شما و شروع کار، یک راهنمای حرفه‌ای را آماده کرده‌ایم تا بتوانید به راحتی بر مشکلاتی که معمولاً برای پی‌سی‌ها ایجاد می‌شود، فائق آیید. در این مقاله از نظرات چندین فرد متبحر در پشتیبانی قطعات کامپیوتر نیز استفاده کرده‌ایم و مخصوصاً از آن‌ها در مورد کارهایی که در هنگام کار با پی‌سی باید از انجام دادن آن‌ها خودداری کنید، پرسیده‌ایم تا بتوانید با کمترین دردسر و مشکل به راحتی مشکلات خود را حل کنید.
● ‌صداهای عجیب‌
▪ lز درون کیس صداهای عجیبی می‌شنوید؟
برخی از این صداها ممکن است نشانه وقوع مشکلی جدی باشد. اگر گمان می‌کنید این صدا از هارددیسک می‌آید، بهترین راه آن است که به سرعت کامپیوتر را shut down کنید. برای آن‌که مطمئن شوید که صدا از هارد است یا نه، می‌توانید کابل برق آن را آزاد کنید و دوباره کامپیوتر را روشن نمایید. اگر صدایی نشنیدید، حتماً مشکل از هارددیسک است.
در این صورت باید از یک نرم‌افزار کمکی که بتواند داده‌های Self-Moniroring Analysis and Reporting ) SMART) را بخواند، استفاده کنید. با استفاده از اطلاعات دقیق و مختصری که داده‌های SMART به ما می‌دهند، می‌توانید بفهمید که در چه قسمتی از درایو مشکل پیش آمده است و آن‌ها را با کارخانه سازنده هارد در میان بگذارید. می‌توانید نمونه‌ای از این نرم‌افزار کمکی را در آدرس find.pcworld.com/۵۲۷۵۰ پیدا کنید.
▪ حتی بعد از آن‌که اتصال هارد را قطع کرده‌اید، صداها ادامه دارند؟
در مواجهه با چنین اتفاقی، احتمالاً با مشکل پیچیده‌تری روبه‌رو شده‌اید. البته حداقل خیالتان از بابت خرابی هارد راحت می‌‌شود و می‌دانید که حداقل اطلاعات درون هارد آسیبی نمی‌بینند. برای تشخیص این که صدا از کدام قطعه می‌آید، می‌توانید از یک روش ساده قدیمی، و البته همچنان مؤثر، استفاده کنید و آن هم این است که با استفاده از یک برگ کاغذ یک لوله درست کنید، یک سر آن را نزدیک گوشتان قرار دهید و سر دیگر را به تک تک قطعه‌های درون کیس نزدیک کنید تا تشخیص دهید صدا از کدام قطعه می‌آید.
▪ یکی از فن‌ها صدا تولید می‌کند؟
ایجاد صدای غیرعادی توسط هرکدام از فن‌های درون کیس را باید به منزله مشکلی جدی تلقی کنید. با استفاده از برنامه رایگان find.pcworld.com/۵۲۷۵۴) Speedfan) می‌توانید ببینید که سرعت فن خنک کننده متصل به مادربورد چقدر است؛ خیلی کم است یا خیلی زیاد؟
متوجه باشید که اگر هر یک از فن‌های CPU یا کارت گرافیکی و حتی کیس سرعت چرخش مناسبی نداشته باشند و به درستی قطعات مورد نظر را خنک نکنند، امکان سوختن آن‌ها به شدت افزایش می‌یابد. البته بدیهی است که خرید یک فن سالم جدید، نیازمند هزینه‌ای به مراتب پایین‌تر از خرید یک CPU جدید است. برای این‌کار نرم‌افزار مناسب و البته رایگان دیگری به نام CPUCOOL نیز وجود دارد که در آدرس find.pcworld.com/۴۸۵۶۱ قابل دریافت است.
▪ بوق!
اگر در هنگام روشن کردن کامپیوتر صدای بوق‌های ممتد یا چند بوق منقطع را شنیدید، به آسانی از کنار آن‌ها نگذرید. چون کامپیوتر سعی دارد چیزی به شما بگوید؛ البته چیزهایی بسیار مهم!
شنیدن یک تک بوق کوتاه پیش از بوت شدن سیستم به معنای این است که همه چیز خوب است و مشکلی در قطعات سیستم وجود ندارد، اما شنیدن هر صدایی غیر از یک تک بوق کوتاه، یعنی بوق‌های ممتد و منقطع، بیانگر یک ایراد اساسی در سیستم است.
با توجه به استانداردهای متفاوتی که کارخانه‌های ساخت BIOS از آن‌ها استفاده می‌کنند، نمی‌توان دستورالعمل خاصی در مورد این‌که هر علامت به چه معنا است، ارائه داد و هرکدام از BIOSها منظور خاصی از به صدا درآوردن بوق‌های متفاوت دارند که الزاماً با یکدیگر یکسان نیستند.
به طور مثال، در سیستم‌های Dell Dimension XPS Dxxx، به صدا درآمدن یک تک بوق و سپس دو بوق پشت سرهم به معنای عدم وجود کارت گرافیک یا درست کارنکردن آن است. مثلاً ممکن است کارت درست جانخورده باشد.
با مراجعه به دفترچه راهنمای مادربورد یا سایت اینترنتی کارخانه سازنده BIOS، می‌توانید درمورد الگوی چگونگی بوق زدن آن اطلاعات خوبی تهیه کنید. اگر نتوانستید از این منابع اطلاعات خوبی به دست آورید، می‌توانید به سایت مراجعه کنید تا با انواع مدل‌ها و الگوهای بوق زدن BIOS در مدل‌های مختلف آشنا شوید.
علاوه بر تمام این‌ها، در مادربوردهای جدید، چراغ‌هایی در پشت آن‌ها قرار گرفته است که با نوع خاموش و روشن شدنشان پیام‌های متفاوتی به کاربر ارائه می‌کنند. به طور مثال، مشاهده نور زرد اغلب خبر از وجود یک مشکل دارد. برای آگاهی از جزئیات بیشتر، حتماً به سایت کارخانه سازنده مادربورد مراجعه کنید.
شاید وجود یک مشکل سخت‌افزاری در فرآیند بوت‌شدن سیستم، خللی ایجاد کرده باشد: اگر به تازگی قطعه جدیدی مثل ماجول حافظه، به کیس اضافه کرده‌اید، ممکن است آن را به درستی در اسلات خود جا نزده باشید. ممکن است برخورد دست با قطعه‌‌ای دیگر یا سایر کارت‌ها و سیم سبب قطع شدن اتصالات شده باشد. حتی ممکن است قطعه جدید خراب باشد یا با سیستم شما سازگاری نداشته باشد.
با خاموش کردن کامپیوتر و آزاد کردن تمام اتصالات پشت کیس کار را شروع می‌کنیم. کیس را روی زمین بخوابانید و سپس درِ آن را باز کنید. اتصالات تمام کابل‌ها را بررسی کنید تا درست برقرار باشد. همچنین از جاخوردن درست کارت‌ها و ماجول‌های حافظه در اسلات‌های خود اطمینان حاصل کنید. اگر هرکدام از آن‌ها را فشار می‌دهید، ولی از جای خود حرکت نمی‌کند با این حال به نظر می‌رسد درست در جای خود قرار نگرفته است، بهتر است کارت یاDIMM را کاملاً از جای خود خارج کنید و مجدداً آن را سرجای خود قرار دهید.
بعد از آن در کیس را ببندید و کابل‌های پشت آن را وصل کنید و آن را روشن کنید. اگر RAMهای خوبی نداشته باشید، حتی درصورت جا خوردن درست آن‌ها در اسلات مربوط باز هم ممکن است آن‌‌ها برای سیستم دردسر درست کنند. می‌توانید با استفاده از برنامه رایگان Memtest ۸۶ با ساخت یک سی‌دی قابل بوت به آزمایش و بررسی دلیل خرابی آن‌ها بپردازید. این برنامه می‌تواند با اجرای آزمایش‌هایی در جزئیات امر، حتی برخی از مشکلاتی را که BIOS در هنگام بررسی حافظه از آن‌‌ها می‌گذرد تشخیص دهد.
درموارد کمیاب و نادری هم ممکن است قطعات با قطعه جدید سازگاری نداشته باشند و نتوانند خود را با هم تطبیق دهند و در بوت‌شدن درست سیستم خلل ایجاد می‌کنند. البته این اتفاق بیشتر در مورد پی‌سی‌های قدیمی رخ می‌دهد که در هنگام هر ارتقا و بروزرسانی، ایجاد چنین مشکلاتی در آن‌ها متصور است. برای بررسی این‌گونه اتفاقات، می‌توانید قطعه جدید را از جای خود خارج کنید و قطعه قدیمی را سرجای خود بگذارید. اگر پی‌سی به درستی و بدون مشکل بوت شد، حتماً با قطعه جدید مشکل دارید. می‌توانید برای دریافت قطعه جایگزین یا قطعات الحاقی، با فروشنده قطعه تماس حاصل کنید.
گاهی‌ بدون هیچ مشکلی کامپیوتر بوت می‌شود، ویندوز هم بالا می‌آید، اما هیچ تصویری در مانیتور دیده نمی‌شود، این مورد می‌تواند علامت خرابی کارت گرافیک یا مانیتور باشد. ابتدا کابل برق و کابل تصویر پشت مانیتور را بررسی کنید. ببینید پین‌های سوکت سر کابل‌ها شکسته نشده باشد. اگر همه چیز عادی بود، می‌توانید با متصل کردن مانیتور به یک پی‌سی‌دیگر آن را آزمایش کنید. اگر مانیتور سالم بود، بهتر است یک مانیتور دیگر را به پی‌سی معیوب متصل کنید.
اگر همچنان تصویری مشاهده نمی‌کنید، حتماً یا اتصالات شُل هستند یا کارت گرافیک خراب شده است. بنابراین، کامپیوتر را خاموش کنید، در کیس را باز کنید و ببینید کارت درست در اسلات خود جا خورده است یا خیر؟ اگر کارت گرافیک on-board است، احتمالا‌ً باید یک مادربورد جدید تهیه کنید.
● رفتارهای عجیب‌
▪ آیا بعد از آن که پی‌سی از انجام‌دادن عملیات باز می‌ماند، عباراتی روی صفحه می‌بینید؟
اگر درهنگام بوت شدن سیستم، به شما کد خطا یا (کدهای معروف به BIOS Power-on self Test یا POST) گزارش شده باید با مراجعه به دفترچه راهنمای مادربورد یا سایت از گزارش منطبق با کد برای پی بردن به مشکل کامپیوترتان استفاده کنید.
اگر با پیام مواجه شدید و هیچ دیسکی در فلاپی درایو شما نبود، اگر هارددیسک خارجی (External) دارید، اتصال آن را قطع کنید و اگر سی‌دی قابل بوت در درایو سی‌دی دارید آن را هم خارج کنید و کامپیوتر را دوباره بوت کنید.
اگر مشکل همچنان برطرف نشده باشد، ممکن است سکتور بوت یا فایل‌های سیستمی پارتیشن خراب شده باشند. برنامه ۳۹ دلاری Portition Table Doctor۳ می‌تواند دوباره آن‌ها را برایتان بسازد؛ یک برنامه خوب که حتی در برخی مواقع پی‌سی معیوب را دوباره مثل روز اول سرپا می‌کند! به علا‌وه، نسخه ISO فایل این برنامه نیز برای ساخت سی‌دی‌های قابل بوت در دسترس است.
▪ آیا به صفحات خطای آبی رنگ برخورد می‌کنید؟
در این صورت با یکی از پیچیده‌ترین خطاهای موجود در ویندوز روبه‌رو شده‌اید. چون این پیام‌ها رمزنگاری شده‌اند (مثلاً STOP: ۰.۰۰۰۰۰۲۱a Fetal System Error) که معمولاً در قالب BSOD ظاهر می‌شوند و به همین خاطر نمی‌توانند کمکی به شما بکنند.
البته می‌توانید در بعضی مواقع با یک جست‌وجوی ساده، درباره پیغام‌داده شده در اینترنت اطلاعات خوبی به دست آورید. کد پیام خطا (عددی ده رقمی که با شماره صفر و نماد x آغاز می‌شود) را آدرس find.pcworld.com/۵۲۵۸۰ وارد کنید.
البته وارد کردن این پیغام‌ها در یک موتور جست‌وجو نیز می‌تواند راهگشا باشد، اما چه می‌شود اگر به محض آن‌که این پیام‌ها (STOP Erorr) ظاهر شدند ویندوز دوباره بوت شود؟
البته این مسئله برای کاربران ویندوزاکس‌پی بدان معنا است که آن‌ها همواره در حلقه بی‌پایان بالا آمدن خطا، بوت مجدد و مواجهه دوباره با خطا گرفتار شده‌اند و هیچ‌گاه دقیقاً نمی‌بینند که خطا در کجا اتفاق می‌افتد.
البته برای رهایی از این مشکل می‌توانید به بخش متوقف کردن بوت‌های مجدد BSOD مراجعه کنید.
● عیب‌یابی شبکه‌های Wi-Fi با NETSTUMBLER
در صورت وجود سیگنال‌های تداخلی در شبکه، این برنامه می‌تواند شما را از وجود آن‌ها مطلع کند. با توجه به این‌که مقدار سیگنال به نویز (SNR) در شبکه‌ها بی‌سیم بسیار مهم است، می‌توانید با مشاهده فهرست این مقدار در این برنامه، انتخاب مناسب‌تری برای شبکه خود داشته باشید.)
▪ چرا پی‌سی من رفتار عجیبی از خود نشان می‌دهد؟ آیا ویندوز و برنامه‌های کاربردی به‌طور منظم خراب می‌شوند؟
در اولین گام باید ببینید که مشکل به وجود آمده چه دلیلی دارد و چرا در موارد متعدد این مشکل برایتان پیش می‌آید. دقیقاً ترتیب اتفاقات و پیام‌های خطا و اخطارهای سیستم را بررسی کنید. ممکن است نصب Patch یا بروزرسانی نرم‌افزاری که با خطا روبه‌رو می‌شود بتواند مشکل را حل کنید.
در غیراین‌صورت، می‌توانید از فروشنده نرم‌افزار یا حتی ارتباط با شرکت سازنده آن مورد را پیگیری کنید. برنامه Windows Event Logs نیز با ذخیره کردن جزئیات پیام‌های خطای سیستم و سایر برنامه نیز می‌تواند منبع خوبی برای شما باشد. روی آیکون My Computer راست کلیک کنید و Manage را انتخاب نمایید. زیر شاخه Event Viewer در پنجره چپ را باز کنید و روی Application کلیک کنید (در بیشتر پی‌سی‌هایی که ویندوزاکس‌پی دارند، در شاخه Event Viewer، سه زیر شاخه Application و Security و System دیده می‌شوند.)
در آخرین پیام‌های ذخیره شده، آن‌هایی که کنارشان علامت (*) دیده می‌شود، دسته‌ای از پیام‌هایی نشان می‌دهند که ویندوز با مشکل جدی روبه‌رو شده است. اگر روی هر کدام دوبار کلیک کنید، پنجره Event Properties باز خواهد شد که می‌توانید از آن اطلاعات بیشتری به دست آورید. اگر از کدهای درون آن سر در نمی‌آورید، می‌توانید از بانک اطلاعاتی Event ID مایکروسافت (find.pcworld.com/۵۲۸۴) استفاده کنید. البته سایت EventID.Net نیز سایت مناسبی است که کاربران مشکلات و راه‌حل‌های خود را درون آن قرار می‌دهند و می‌توان از آن به عنوان یک منبع مناسب و قوی استفاده کنید. ‌(Decoding Event Ids online) هزینه سه ماه استفاده از جزئیات راه‌حل‌ها و سایر اطلاعات مفید، نُه دلار خواهد بود.
▪ آیا نرم‌افزارتان خودش فکر می‌کند؟
اگر Home Page مرورگر اینترنت به‌طور مداوم و خود به خود تغییر می‌کند، تبلیغات پاپ - آپ به‌طور مداوم ظاهر می‌شوند (حتی هنگامی که مرورگر خود را بسته‌اید)، اگر آیکون‌ها به‌طور اسرارآمیزی پنهان می‌شوند، حتماً با نوعی از نرم‌افزارهای مخرب نظیر جاسوس‌افزارها یا ویروس‌ها روبه‌رو شده‌اید. در این‌گونه موارد تشخیص درست همان راه‌حل مناسب است. ابتدا با استفاده از یک ضدویروس، پی‌سی را اسکن کنید. اگر هنوز در کامپیوترتان ضدویروس نصب نکرده‌اید (البته بدانید که اشتباه بزرگی کرده‌اید) می‌توانید با نرم‌افزار رایگان Housecall شرکت
housecall.trendmicro.com) Trend Micro)، محتویات کامپیوتر را جهتِ ‌یافتن ویروس و جاسوس‌افزار اسکن کنید.
اگر نرم‌افزار ضدویروس در اختیار دارید و به دنبال ضدجاسوس‌افزار می‌گردید، می‌توانید از Microsoft Windows Defender (که قبلاً با نام Microsoft Windows AntiSpyware شناخته می‌شد) در آدرس find.pcworld.com/۴۹۳۸۰ استفاده کنید. بعد از آن‌که از پاک بودن پی‌سی خود مطمئن شدید، باید در مورد نصب Patchهای امنیتی ویندوز اطمینان حاصل کنید.
برنامه رایگان (Microsoft Baseline Security Analyzer یا MBSA، قابل دریافت ازfind.pcworld.com/۴۰۹۱۳) به شما خواهد گفت که چه Patchهایی را نصب نکرده‌اید و چه تنظیماتی باید در کامپیوترتان انجام دهید.
▪ با ابزارهای ورودی (صفحه کلید و ماوس) مشکل دارید؟
اگر با صفحه کلید بی‌سیم، ماوس یا سایر ابزارهای ورودی دچار مشکل شده‌اید، ابتدا باتری آن‌ها را چک کنید، اگر شارژ آن‌ها خالی شده است، به آن زمان بدهید تا شارژ شوند و دوباره کامپیوتر را بوت کنید.
▪ اگر از وسایل سیمی استفاده می‌کنید یا اگر باتری‌ها مشکل نداشتند، باید چه کار کنیم؟
می‌توانید از راهنمای ویندوز استفاده کنید. روی Start و بعد از آن Control Panel کلیک کنید. (اگر Control Panel در حالت نمایش کلاسیک نیست، باید روی start -- Control Panel -- Printers and other Hardware کلیک کنید. سپس روی یکی از دو آیکون Mouse یا Keyboard کلیک کنید. بعد از آن روی زبانه Hardware و سپس روی کلیدTroubleshoot کلیک کنید.
به علاوه، می‌توانید از DirectX برای بررسی وضعیت سلامت سخت‌افزارهای پی‌سی خود مطلع شوید. به Start -- Run بروید و تایپ کنید: dxdiag و سپس روی OK کلیک کنید. می‌توانید با مراجعه به سربرگ Input به بررسی وضعیت قطعات ورودی بپردازید.
اگر باز هم مشکل شما با صفحه کلید ماوس و سایر ابزارهای ورودی حل نشد، یک صفحه کلید یا ماوس استاندارد PS/۲ تهیه کنید و با مراجعه به وب سایت شرکت سازنده، به دنبال حل مشکل باشید.
▪ آیا پی‌سی، صامت شده است؟
ابتدا از روشن بودن بلندگوها و اتصال صحیح آن‌ها به کارت صدا مطمئن شوید. برای آن‌که بدانید صدای کدام قسمت‌ها قطع شده است، یا به عبارت دیگر گزینه Mute در کدام بخش علامت خورده است، باید از برنامه Windows Volume Control در آدرس Start < All Program < Accessorise < Entertainment < Volume Control استفاده کنید. اگر هر کدام از آن‌ها یا Mute All علامت خورده بودند، می‌توانید به راحتی با برداشتن علامت، ‌آن‌ها را فعال کنید.
▪ مشکل هنوز برطرف نشده است؟
در این ‌صورت باید از سلامت کارت صدا و فعال بودن آن مطمئن شوید. باید ببینید که کارت صدا به درستی توسط سیستم فراخوانی می‌شود یا خیر. در پنجره Volume Control به منوی Options -- Properties بروید و اطمینان حاصل کنید که آنچه در منوی پایین افتادنی Mixer Device همان کارتی است که در سیستم نصب کرده‌اید. اگر بیش از یک کارت صدا در کامپیوتر دارید، کارت فعال خود را در این منو انتخاب کنید.
بد نیست سایر تنظیمات را نیز بررسی کنید. از جمله این‌که ببینید هدفون یا بلندگوی خود را به پورت‌های درست و مخصوص خود متصل کرده باشید.
● پاکسازی و افزایش سرعت منوهای Context
با برنامه Shell Exview رجیستری ویندوز را اسکن کنید. هنگامی که این کار تمام شد، اطلا‌عات به ترتیب نوع (Type) مرتب می‌شوند. برای غیرفعال کردن آن‌ها باید یکی یکی روی هر کدام کلیک کنید و سپس کلید F۷ را بزنید. برنامه را Minimize کنید و سپس روی دسکتاپ راست کلیک کنید تا ببینید که منوی context سریع‌تر شده است یا خیر. اگر نشده است، برنامه‌های بیشتری را غیرفعال کنید. )
▪ آیا کابل صدا سالم است؟ پین‌های اتصال چطور؟ خم نشده‌اند؟
اگر سوکت اتصال را تکان بدهید و به‌طور متناوب در اثر تکان دادن صدایی بشنوید، به احتمال زیاد سوکت اتصال خراب شده است. اگر هنگام وارد کردن یا آزاد کردن سوکت تکان می‌خورد، پورت پشت کیس حتماً شکسته است.
در این‌گونه موارد تنها یک کارت صدای جدید مشکل را حل می‌کند. اگر از کارت صدای on-board استفاده می‌کنید، این بدان معنی است که باید به فکر یک مادربورد جدید باشید.
اگر بعد از آن‌که مشکل به وجود آمد، بلافاصله یک کارت جدید یا یک نرم‌افزار جدید نصب کردید، باید مجدداً درایو‌های کارت صدا را فراخوانی کنید. می‌توانید برای بروزرسانی، به وب سایت کارخانه سازنده مراجعه کنید یا ویندوز را بروز کنید.
اگر فکر می‌کنید که مشکل به وجود آمده به خاطر معیوب بودن سخت‌افزارهای پی‌سی نیست، می‌توانید از System Restore در ویندوزاکس‌پی استفاده کنید تا تنظیمات سیستم را به آخرین وضعیتی که در آن خوب کار می‌کرده است، برگردانید. به آدرس زیر بروید:
All programs < Accessorie < System Tools < System Restore در این آدرس گزینه Restore my Computer to an earlier time را انتخاب کنید. ویندوز به‌ طور خودکار restore point هایی می‌سازد (حداقل یکی در هر روز) که اگر System Restore بتواند کار کند، می‌توانید تنظیمات کامپیوتر را به زمانی باز گردانید که به درستی کار می‌کرده است.
چرا پی‌سی من کُند کار می‌کند؟
▪ آیا به‌طور کلی ویندوز کند شده است؟
تنها سن زیاد کامپیوتر باعث کندی آن نخواهد شد: ممکن است در پشت پرده برنامه‌های زیادی در حال اجرا باشند که از آن‌ها بی‌خبر باشند. این برنامه‌ها با اجرای عملیات پردازشی که نتیجه آن درگیر شدن قسمت بیشتری از CPU و حافظه است، سیستم را کند می‌کنند.
این اتفاق همچنین باعث می‌شود بوت شدن و Shutdown نیز بسیار کندتر از حالت معمولی صورت پذیرد. با استفاده از برنامه کمکی MSConfig (برای اجرای برنامه در پنجره Run تایپ کنید: msconfig و ok کنید.
می‌توانید فهرست برخی از برنامه‌هایی که در هنگام بالا آمدن ویندوز فراخوانی می‌شوند را ببینید، اما دقت کنید که این فهرست فاصله‌ زیادی با یک فهرست کامل که تمام برنامه‌های Start Up را دربرگیرد خواهد داشت.
می‌توانید برای مشاهده فهرست کامل از نرم‌افزار رایگان Startup List شرکت find.pcworld.com/۵۲۵۸۸) Merijn استفاده کنید. با استفاده از این برنامه نه تنها می‌توانید برنامه StartUp را شناسایی کنید، بلکه می‌توانید آن‌ها را غیرفعال نیز بکنید.
همچنین می‌توانید به صورت دستی برنامه‌هایی را پاک کنید که آیکون آن‌ها در بخش start tray دیده می‌شوند یا حداقل آن‌ها را مخفی کنید.
به‌طورمثال، می‌توانید روی هرکدام راست کلیک کنید و گزینه‌هایی چون Properties یاOptions را انتخاب نمایید.
سپس علامت کادر کنترلی عبارت Place icon in the Taskbar (یا عباراتی مشابه) را بردارید. برای دیدن فهرست برنامه‌هایی که هم‌اکنون در حال اجرا هستند، روی زبانه Processes در پنجره Windows Task Manager کلیک کنید. در این فهرست می‌توانید مقدار حافظه Cash را که توسط برنامه‌های در حال اجرا اشغال شده است، را ملاحظه کنید.
برای خاتمه دادن به اجرای هر برنامه روی نام آن راست کلیک کنید و روی گزینه End Process کلیک نمایید، اما اگر درمورد این‌که برنامه‌ها دقیقاً چه کاری انجام می‌دهند تردید دارید، می‌توانید با دانلود کردن نرم‌افزار رایگان
find.pcworld.com/۸۵۷۲۵) Quick Access InfoBar) این مشکل را حل کنید. این برنامه باعث می‌شود از این به بعد آیکون برنامه‌های اجرایی خود را در Task Manager ببینید تا متوجه شوید چه برنامه‌‌هایی در پشت پرده در حال اجرا هستند.
● رمزگشایی EVENT ID در اینترنت
با توجه به آنچه که در Event log ویندوز دیده می‌شود، EVENT ID به ما می‌گوید که چه اتفاقی سبب بروز مشکل شده است، اما به علت وجود کدهای متعدد معمولا‌ً این کار بسیار پیچیده می‌شود. با مراجعه به سایت Event ID.Net می‌توانید دقیقاً از مضمون کدها مطلع شوید. کافی است Event ID (که یک عدد است) را در سایت وارد کنید و بعد از آن به صفحه‌ای هدایت خواهید شد که اطلا‌عات کاملی در رابطه با کد مزبور به شما خواهد داد. )
▪ آیا در هنگام بازی یا دیدن فیلم پی‌سی دچار مشکلات گرافیکی می‌گردد؟
ابتدا بهتر است آخرین درایور کارت گرافیک خود را در پی‌سی نصب کنید. انجام‌دادن همین کار به تنهایی می‌تواند بسیاری از مشکلات کارت گرافیک را حل کند. می‌توانید درایورهای هر دو کارت nVidia یا ATi را از سایت اینترنتی آن‌‌ها دریافت کنید. توجه کنید که همواره می‌توانید نسخه جدیدتر درایورهای کارت گرافیک را نسبت به آنچه فروشنده کارت در اختیارتان قرار می‌دهد پیدا کنید، اما در مورد نوت‌بوک تنها یک قانون داریم و آن، تماس با کارخانه سازنده نوت بوک است.
همچنین می‌توانید از برنامه‌های تست سخت‌افزارهای گرافیک نظیر DirectX استفاده کنید. روی start و سپس Run کلیک کنید، تایپ کنید dxdiag و روی کلید ok کلیک کنید.
روی تب Display کلیک کنید و هر دو کلید Test DirectDraw و Test Direct۳Dرا برای آزمایش وضعیت کارت گرافیک کلیک کنید، اجازه بدهید آزمایش‌ها انجام شود. نتایج را می‌توانید در پایین پنجره مشاهده کنید.
اگر همچنان مشکل باقی بود، مجدداً با فشار دادن همزمان سه کلید Ctrl + Alt + Delete به پنجره Task Manager بروید و تمام برنامه‌هایی که در پشت پرده در حال اجرا و اشغال حافظه می‌شوند را ببندید تا مقدار بیشتر از RAM برای بازی و یا دیدن فیلم آزاد باشد.
همچنین می‌توانید با استفاده از Disk Defragment (قابل دسترسی در آدرسStart < All Programes < Accessorise
● زیر نظر گرفتن سرعت فن
اگر ‌تردید دارید که فن سیستم‌ مشکل دارد یا هارد درایو، می‌توانید از نرم‌افزار رایگانSpeed fan کمک بگیرید.
این برنامه علا‌وه بر زیر نظر گرفتن سرعت فن (که در بیشتر سیستم‌ها بازه‌ای بین ۱۰۰۰rpm تا ۴۰۰۰rpm را شامل می‌شود) می‌تواند اطلا‌عات موجود در هارد را نیز آنالیز کند تا مشکلی برایتان پیش نیاید.)
▪ منوی راست کلیک خیلی کُند باز می‌شود؟
Shell Extension یا همان کدهای کوچکی که باعث افزایش قابلیت‌های ویندوز می‌شوند نیز می‌توانند در برخی موارد مشکل ساز شوند. (منوی context خود نوعی از shell extensionها است. Shell ( که گاهی مواقع در قالب منوی راست کلیک خودنمایی می‌کند، ممکن است دچار کندی اجرا شود. برنامه رایگان find.pcworld.com/۵۲۵۸۶) Nirsoft shellExView) به شما امکان می‌دهد Shell Extension‌ها را غیرفعال کنید (بخش پاکسازی و افزایش سرعت منوهای Context را ببینید)، هنگامی که آیتمی که باعث کند باز شدن این منوها می‌شوند را غیر فعال کنید، سرعت باز شدن آن‌ها افزایش خواهد یافت.
▪ آیا رایت کردن روی CD یا DVD کُندتر از حالت عادی صورت می‌گیرد یا حتی رایت کردن قبل از اتمام کار، متوقف می‌شود؟
ممکن است CPU بیش از اندازه درگیر پردازش شده است. قبل از آن‌که رایت‌کردن را شروع کنید، برنامه Task Manager را باز کنید و در قسمت Performance با نگاه کردن به نمودار وضعیت کار CPU، می‌توانید میزان درگیر‌شدن CPU را هنگام رایت‌کردن ببینید، می‌توانید با بستن برنامه‌های کاربردی نظیر ضدویروس‌ها، جست‌وجوکننده‌های دسکتاپ Google یا Yahoo و سایر برنامه‌ها، کمی از بار پردازشی CPU بکاهید (البته یادتان باشد که بعد از رایت، برنامه‌هایی چون ضدویروس‌ها را حتماً فعال کنید).
سایت VideoHelp.com نیز یک منبع مناسب برای به دست آوردن اطلاعات کافی درمورد رایت‌کردن روی دیسک‌های گوناگون یا رایت‌کردن فرمت‌های گوناگون ویدیویی است که با مراجعه به آن جزئیات زیادی را درباره نحوه رایت کردن صحیح به‌دست خواهید آورد.
● متوقف کردن بوت‌های مجدد BSOD
ویندوز را در حالت SAFE Mode بالا‌ بیاورید (هنگامی که BIOS مشغول بوت کردن سیستم است، کلید F۸ را فشار دهید و ازگزینه Safemode را انتخاب کنید) روی My Computer راست‌کلیک کنید و Properties را انتخاب کنید. به بخش Advanced بروید و سپس روی کلید Setting در بخش Startup and Recovery کلیک کنید. علا‌مت مربوط به عبارت Automatically Restart را بردارید و روی OK کلیک کنید.)
● یک شبکه اعجاب‌آور
▪ آیا پی‌سی‌ها و سایر ابزارها، شبکه را می‌بینند؟
اگر مودم کابلی یا DSL به خوبی کار نمی‌کند یا نمی‌تواند با شبکه و اینترنت اتصال برقرار کند، معمولا‌ً با یک ‌بار خاموش و روشن کردن مشکل حل می‌شود. برای این‌کار پی‌سی خود را خاموش کنید و اتصال برق آن را قطع نمایید و دوباره پی‌سی را روشن سازید.
اگر از ابزارهای دیگر کاربردی در شبکه مثل روتر و هاب استفاده می‌کنید و به مودم متصل هستید، این ‌کار می‌تواند در مورد آن‌ها نیز انجام شود و نتایج خوبی را نیز دربرداشته باشد.
▪ آیا چاپگر شبکه به خوبی کار نمی کند؟
اول اطمینان حاصل کنید که چاپگر را share کرده‌اید. برای این‌کار از منوی start، روی Control Panel کلیک کنید (اگرControl Panel در حالت نمایش کلا‌سیک نیست، باید روی Pirnter and Faxes راست کلیک کنید، روی چاپگری که می‌خواهید آن را share کنید، راست کلیک کنید و روی Sharing کلیک نمایید. در قسمت Sharing در کادر Share name کلیک کنید و نام چاپگر را وارد کنید.
احتمال بعدی آن است که پی‌سی‌ای که چاپگر شبکه به آن متصل است، خاموش باشد. بدیهی است تا زمانی که پی‌سی روشن نباشد، نمی‌توان از چاپگر متصل به آن استفاده کرد. پیشنهاد ما این است که با صرف کمی هزینه بیشتر چاپگری را تهیه کنید که بتواند به طور مستقیم با شبکه ارتباط برقرار کند تا این مشکل نیز پیش نیاید.
▪ پی‌سی‌ها به شبکه متصل نمی‌شوند؟
اگر شبکه خیلی کند است یا تمام پی‌سی‌ها از کار بازمانده‌اند، بهتر است ابتدا از WindowsXP network troubleshooting استفاده کنید. از منوی start گزینه Help and Support را انتخاب کنید و در قسمت Pick a Help عبارت Networking and the Web و بعد از آن Home and Small Office Networking Troubleshooter را انتخاب کنید. در اینجا با مطالعه بخش‌ها و گزینه‌های داده شده می‌توانید پاسخ بخش اعظمی از سؤالا‌ت خود را بیابید.
▪ آیا نوت‌بوک شما تلا‌ش‌های زیادی برای متصل شدن به مسیریاب وای‌فای انجام می‌دهد؟
ابتدا اطمینان حاصل کنید که شبکه توسط اطلا‌عات دیگر مسدود نشده باشد.
▪ آیا وسیله‌ای درون شبکه نیست که موسیقی یا فیلم جریانی (Stream) را از بخشی از خانه به بخشی دیگر انتقال می‌دهد؟
فعالیت‌هایی این چنین باعث می‌شود نوت‌بوک با تأخیر به شبکه متصل شود و البته به راحتی و با خاموش کردن چنین ابزارهایی (Streaming - media) می‌توانید مشکل را حل کنید.
اینترفیس Radio frequency) RF) نیز گاهی موارد می‌تواند مشکل‌آفرین باشد. برنامه find.pcworld.com/۵۱۲۱۲) Net Stumbler) می‌تواند شما را در یافتن و حل مشکل یاری کند. این برنامه با بررسی سیگنال‌های متداخل در شبکه که می‌توانند به راحتی توسط لوازم منزل مثل مایکروفرها یا تلفن‌های بی‌سیم در شبکه اختلا‌ل وارد کنند، کمک شایانی به کاربر خواهد کرد.
همچنین NetStumbler می‌تواند سایر شبکه‌هایLAN که در نزدیکی شما فعالند و کانال‌های مسیریابی مشابهی دارند را شناسایی کند. در فرکانس ۴/۲ گیگاهرتز می‌توانید سه کانال غیرمتداخل را ببیند (۱و ۶ و ۱۱) و می‌توانید از کانالی که ترافیک کمتری دارد، استفاده کنید.
به علا‌وه، میزان قدرت سیگنال بی‌سیم نوت‌بوک خود را نیز بررسی کنید (معمولا‌ً در بخش system tray می‌توانید مقدار قدرت سیگنال کارت وای‌فای را ببینید)، در صورت امکان برای افزایش قدرت سیگنال نوت‌بوک را به فرستنده نزدیک‌تر کنید. یک سیگنال ضعیف در خانه ممکن است به خاطر ایجاد شدن مانعی در سر راه تولیدکننده باشد.
▪ سرعت شبکه Wi-Fi پایین آمده است؟
ممکن است همسایه شما بدون اطلا‌ع و رضایت شما مشغول استفاده از شبکه و حتی اتصال اینترنت شما باشد.
راه‌حل فعال‌سازی امنیت شبکه‌های وای‌فای خواهد بود. این‌کار با تغییر دادن کلمه عبور پیش‌فرض فروشنده و فعال کردن سیستم رمزنگاری WPA Preshared Key میسر خواهد بود. البته با توجه به وجود انواع مختلف نمی‌توان دستورالعمل ویژه‌ای ارائه کرد، اما سایت find.pcworld.com/۵۲۶۰۴) GetNetWise) می‌تواند اطلا‌عات مناسبی در اختیارتان قرار دهد. همچنین با بروزرسانی چارچوب نرم‌افزاری ابزارهای شبکه بی‌سیم می‌توانید بر امنیت شبکه بیفزایید. (برای اطلا‌عات بیشتر به آدرس find.pcworld.com/۵۲۷۶۲ مراجعه کنید.)
▪ آیا فایروال با سایر نرم‌افزارها تداخل دارد؟
گاهی فایروال‌ها از دسترسی برنامه‌هایی که می‌خواهند به اینترنت متصل شوند جلوگیری می‌کند. این امکان وجود دارد که مثلا‌ً در فایروال ویندوز به‌ طور تصادفی روی keep blocking this programs کلیک کرده باشید یا در فایروالZone Alarme رو ی Block کلیک کرده باشید؛ به جای آن که مثلا‌ً رویUnblock the Programe یا Allow کلیک کرده باشید. برای تصحیح این امر، از منوی start، گزینه Run را انتخاب کنید و سپس عبارت wscui.cpl را تایپ نمایید و OK کنید.
روی Windows firewall کلیک کنید. در بخش Exceptions روی Add Programs کلیک کنید. برنامه‌ای را که می‌خواهید فعال شود، انتخاب کنید یا اگر در فهرست نیست، از کلید Browse برای یافتن آن استفاده کنید.
برای تصحیح این امر در Zone Alarm روی آیکون ZA در بخش system tray دوبار کلیک کنید. در سمت چپ رویProgram Control کلیک کنید و به بخش Programs بروید. میله پیمایش را حرکت دهید تا نام برنامه موردنظر خود را ببینید. اگر علا‌مت X قرمزرنگ را در کنار هر آیکون می‌بینید، روی آن کلیک کنید و از منوی پایین افتادنی Allow را انتخاب کنید.
● عیب‌یابی شبکه‌های Wi-Fi با NETSTUMBLER
در صورت وجود سیگنال‌های تداخلی در شبکه، این برنامه می‌تواند شما را از وجود آن‌ها مطلع کند. با توجه به این‌که مقدار سیگنال به نویز (SNR) در شبکه‌ها بی‌سیم بسیار مهم است، می‌توانید با مشاهده فهرست این مقدار در این برنامه، انتخاب مناسب‌تری برای شبکه خود داشته باشید.

منبع:

ترجمه: میلاد امیریان فر
تکفال

در چندین ماه گذشته پیشرفت های جدیدی در طراحی پروسسورها، بویژه از طرف شرکت AMD حاصل شد. این شرکت علاوه بر اینکه یک cpu با طراحی کاملا ْ۶۴ بیتی عرضه کرد که باعث برتری یافتن این شرکت در بازار کامپیوترهای رومیزی پیشرفته گردید، همچنین در حذف کنترل کننده‌های حافظه (MCH) پیشقدم شد که در عملکرد Athlon ۶۴ و چیپهای optron یک پیشرفت قابل ملاحظه نسبت به پروسسورهای intel به حساب می‌آید. اینتل به طور متقابل پروسسور سازگار ۶۴ بیتی را عرضه نمود. به تازگی نیز هر دو شرکت پردازشگرهای دوهسته ای را عرضه نموده‌اند، این پروسسورها بهتر از آن چیزی که شما انتظار دارید کار می‌کنند. پروسسورهای اینتل و AMD هر دو دارای دو هسته پروسسور، در حال کار در یک قالب می‌باشند که هر یک از هسته‌ها بصورت مستقل توابع و پردازشهای داده را انجام می‌دهند (در مورد اینتل این مورد کامل تر است) و هر دو این هسته‌ها توسط نرم افزار سیستم عامل هم آهنگ می گردند.
در این مقاله سعی شده تا تکنولوژی که در این دو محصول استفاده شده و مقدار افزایش کارایی که شما می توانید از آنها انتظار داشته باشید بررسی گردد. در حال حاضر AMD فقط پروسورهای کلاس سرور opteron با دو هسته را بطور کامل به بازار عرضه کرده و بزودی Athlon ۶۴*۲ برای کامپیوترهای رومیزی را نیز به بازار عرضه می‌کند. در طرف مقابل اینتل در حال حاضر پنتیوم Extreme Edition ۸۴۰ رومیزی با دو هسته را به بازار عرضه نموده در حالی که خطهای تولید Pentium D و dual xeons هنوز متوقف نشده اند.
با توجه به اینکه پروسسورهای دو هسته‌ای در اصل یک سیستم چند پروسسوره که در یک قالب قرار گرفته اند، می باشد. اجازه بدهید اینک چندین تکنولوژی که در سیستم های چند پردازشگر استفاده می شود را مورد بررسی قرار دهیم.
● چند پردازشگرهای متقارن ( SMP (symmetric Multi processing
SMP روش مشترکی می باشد که چندین پردازشگر بطور جداگانه با یکدیگر در یک مادربرد کار می‌کنند. سیستم عامل با هر دو cpu تقریباً بطور یکسان کار می‌کند و کارهای مورد نیاز را به آنها ارجاع می‌دهد. چیپ‌های دوهسته ای جدید intel و AMD توانایی SMP را بصورت داخلی مورد توجه قرار داده‌اند. پروسسورهای سرور opteron دوهسته ای می‌تواند همچنین بصورت خارجی با دیگر چیپ‌های دوهسته ای ارتباط برقرار کند. (بشرط آنکه چیپ متقابل نیز دارای این خاصیت باشد)
محدودیت اصلیSMP در پشتیبانی سیستم عاملها و نرم افزارها از این تکنولوژی می‌باشد. خیلی از سیستم عاملها (مانند ویندوز XP سری خانگی ) توانایی پشتیبانی از SMP را ندارند و از دومین پردازشگر استفاده نمی‌کنند. همچنین بیشتر برنامه‌های پیشرفته بصورت تک رشته ای کار می‌کنند، در اصل در هر زمان فقط یک پردازشگر در حالت فعال می باشد. برنامه های چند رشته‌ای از پتانسیل موجود در سیستم‌های دو یا چند پرازشگر، می‌توانند نتایج مفیدتری بگیرند، ولی به صورت کامل عمومیت ندارد.
در گذشته intel و AMD سعی داشته‌اند تا تکنولوژی جدیدی مثل SMD را بیشتر برای پردازشگرهای سرور پیشرفته مانند opteron و Xeon استفاده نمایند ( البته تا قبل از پنتیوم ۳ )
● Hyperthreading
این تکنولوژی بصورت اختصاصی توسط اینتل در پردازشگرهای چند هسته‌ای بکار گرفته شده است. این تکنولوژی قبلاً نیز توسط این شرکت بکار گرفته ‌شده‌ بود. اینتل برای آنکه از منابع CPUبنحو بهتری استفاده نماید فقط قسمتهایی که کار پردازش اطلاعات را انجام می دهد را تکثیر کرده است. یعنی آنکه منابع داده در داخل CPU بصورت مشترک استفاده می‌شد. ایده hyperthreading برای دو برابرکردن مقدار فعالیت چیپ می‌باشد تا آنکه کاهش عملکرد سیستم که در اثر فقدان حافظه Cash روی می‌دهد کمتر گردد همچنین بصورت تئوری نشان داده شده که منابع سیستم کمتر تلف می‌‌گردند.
در صورتی که CPU های hyperthreading مانند دو پروسسور حقیقی بنظر می رسد. ولی این CPU ها نمی‌توانند عملکردی مشابه دو CPU مجزا مانند CPU های دوهسته ای داشته باشند. زیرا در CPU های دو هسته ای دو “Threads”مشابه بطور همزمان و با Cash ‌های جداگانه L۱ و L۲ می‌توانند اجرا گردند که این عمل در پردازشگرهای hyperthreading قابل انجام نمی‌باشد.
یکی از چیپهای جدید اینتل بنام ، پردازشگر پنتیوم Extreme Edition ۸۴۰ ، در داخل هر هسته خود از تکنولوژی hyperthreading نیز پشتیبانی می‌کند، یعنی آنکه در یک سیستم عامل آن بصورت چهار پردازشگر حقیقی دیده می‌شود.
● دو چیپ در یک قالب … چرا؟
چرا دو شرکت اینتل و AMD بطور ناگهانی شروع به توزیع پردازشگرهای دو هسته‌ای کردند؟
اول از همه رقابت چنانچه بعداً بیان خواهیم کرد AMD از ابتدا توانائی بالقوه دوهسته‌ای را در پردازشگرهای ۶۴ بیتی خود داشت. ساختمان ورودی و خروجی برای دومین هسته در CPU های فعلی ۶۴ بیتی AMD موجود می‌باشد.
هیچ شرکتی نمی تواند دیگران را از بدست آوردن تکنولوژی‌های جدید منع نماید و AMD در حال حاضر با موفقیت چشمگیر خط تولید پرداشگرهای ۶۴ بیتی آسودگی را از intel سلب نموده ‌است.
برای اینتل ضروری می‌باشد که دارای یک تولید تخصصی در تکنولوژی دوهسته ای ‌باشد تا رقابت با شرکاء تجاری خود را حفظ نماید.
دوم، کارایی می‌باشد. مطمئناً برنامه‌های کاربردی چند رشته‌ای در پردازشگرهایی که توانایی انجام چند پردازش را دارند در پردازشگرهایی که یک پردازش را در هر زمان انجام می‌دهند، بهتر عمل خواهند نمود.
البته برای سیستم های چند پردازشگره یک ایراد عمومی وجود دارد و آن تاْخیری می‌باشد که این CPU ها در اجرای کار سیستم بوجود می آورند. به بیان ساده در حال حاضر روشی برای سیستم عامل‌های موجود وجود ندارند تا پردازشها را بطور کاملاً مساوی در بین پردازشگرها تقسیم نماید، پردازشگر دوم عموماً بایک مداخله کمتر و کارایی پایین‌تر کارمی‌کند، در صورتی که ممکن است پردازشگر اول بصورت ۱۰۰% در حال پردازش ‌باشد.
سومین دلیل کمتر نمایان است، ناامیدی AMD و اینتل می‌باشد، هر دو شرکت با یک مانع جدی برای افزایش سرعت پردازشگرها و کوچکتر کردن اندازه قالب آنها روبرو شده اند تا این مانع حذف نشود و یا اینکه تا کاربران عمومی متوجه نشوند که GHZ به تنهایی کارایی را بیان نمی‌کند. هر دو شرکت برای دست یافتن به هر پیشرفت که کارایی پردازشگرها را بهبود بخشید تلاش خواهند نمود و تقریباً دلیل اصلی بوجود آمدن پردازشگرهای دو هسته ای را می‌توان همین دلیل سوم بیان نمود.
● دسترسی AMD به تکنولوژی دو هسته ای
فرم فاکتور فعلی پردازشگر ۶۴ اتلن به طراحی دو هسته ای خیلی نزدیک می‌باشد. وجود کنترل کننده‌های Hypertransport و کنترل کننده حافظه درقالب چیپهای فعلی ۶۴ اتلن به معنی آنست که اضافه نمودن دومین هسته در داخل چیپ چندان مشکل نمی‌باشد.
بدلیل رابط NorthBridge که AMD برای اتلن ۶۴ تهیه کرده‌ است کنترل کننده حافظه و رابط Hypertransport در داخل چیپ پشتیبانی می گردد. این به چیپ‌های دوهسته‌ای امکان می دهد که از داخل خود پردازشگر با یکدیگر ارتباط برقرار کنند.
تعداد ترانزیستورهای پردازشگرهای اتلن ۶۴*۲ بیش از دو برابر پردازشگرهای اتلن ۶۴ می‌باشد. با توجه به اینکه در ساختن CPU های جدید از روش ۹۰nm استفاده می شود سایز کل چیپ کمی افزایش پیدا کرده و ولتاژ عملکرد ۱.۳۵ تا ۱.۴ می‌باشد و گرمای خروجی به بیش از ۱۱۰w کمی افزایش می‌یابد.
هر هسته پردازشگر حافظه Cash L۱ و L۲ مخصوص به خود را دارد، ۱۲۸ KB برای L۱ و بسته به مدل ۵۱۲ KB تا ۱ MB برای L۲.
دو برتری مهمی که AMD در CPU های دو هسته‌ای دارد عبارتند از اینکه :
“Crossbar Switch” که آدرسها را جمع‌آوری کرده و توزیع می کند و داده را از هر هسته به هسته دیگر یا باقی سیستم توزیع می کند در حال حاضر امکان اضافه شدن دومین هسته را دارد.
موفقیت دیگر AMD که از نظر مصرف کننده خیلی مهم می‌باشد امکان استفاده اتلن ۶۴*۲ از مادربردهای سوکت ۹۳۹/۹۴۰ می باشد و فقط لازم است که شرکت تولید کننده مادربرد BIOS را برای پشتیبانی از خصوصیات جدید به روز رسانی نماید.
● دسترسی اینتل به پردازشگر دو هسته ای
با توجه به اینکه اینتل مانند AMD دارای مدل قبلی برای اضافه کردن هسته جدید در داخل یک قالب CPU نبود، برای ساخت آن مدل جدیدی را طراحی نمود که البته دارای نواقصی نسبت به مدل AMD می‌باشد.
پنتیوم D در اصل از دو پردازشگر “پرسکات” پنتیوم D در یک قالب تشکیل شده است ، این پردازنده دارای مزیت داشتن دو حافظه کش L۱ و L۲ برای هر هسته بطور مجزا می‌باشد، ولی دارای نواقصی نیز می باشند از جمله اینکه این دو پرداشگر برای ارتباط برقرار کردن با یکدیگر باید، از NorthBridge و FSB خارج پردازشگر استفاده نمایند. تعداد ترانزستورها برای چیپ های جدید بیش از ۲۳۰ میلیون و گرمای تولید شده به مقدار فوق‌العاده ۱۳۰W برای پنتیوم Extereme Edition می‌رسد.
یکی از بزرگترین معایب طراحی اینتل نسبت به AMD که سوکت‌های ۹۳۹ را برای طراحی پردازشگرهای دو هسته‌ای خود حفظ نمود آن است که راه حل دو هسته‌ای اینتل نیاز به یک جفت چیپ ست جدید بنامهای ۹۵۵X و ۹۴۵P دارد. شرکت nvidia اخیراً ویرایش اینتل SLI که پروسسورهای دو هسته‌ای را پشتیبانی می‌کند را به بازار عرضه کرده ‌است که این مورد هم زمان بیشتری را مصرف و هم هزینه‌ای اضافی برای مصرف کننده در پی دارد.
● گرما و پهنای باند :
هر دو پردازشگرهای تک هسته‌ای AMD و Intel گرمای فوق‌العاده زیادی تولید می‌کردند، که هیت سینک‌های فوق‌العاده بزرگی که برای آنها استفاده می ‌شود گویای این مطلب می‌باشد. حال با اضافه کردن یک هسته اضافی چگونه می‌توان این پردازشگرها را خنک نمود.
ولی AMD و Intel از چندین روش برای خنثی کردن این موضوع استفاده کرده‌اند، ابتدا آنکه در ساخت این پردازشگرها از تکنولوژی ۹۰nm استفاده شده که باعث کوچکتر شدن CPU ونزدیکتر شدن قسمتهای مختلف بر روی CPU شده و در نتیجه گرمای تولید شده را به مقدار زیادی کاهش می‌دهد و دوم آنکه فرکانس کاری این CPU ها بمقدار حدود ۴۰۰MHz نسبت به آخرین CPU های تک هسته ای کاهش پیداکرده و همچنین هسته دوم همیشه بصورت کامل کار نمی‌کند این سه مطلب باعث می‌گردد که گرمای تولید شده بمقدار خیلی زیادی نسبت به CPU های تک هسته‌ای افزایش نیابد.
پهنای باند بکار رفته محدودیت بزرگتری برای CPU های دو هسته‌ای می‌باشد، زیرا هر دو AMD و Intel پهنای باند برای CPU های تک هسته‌ای را برای این نوع CPU ها نیز حفظ کرده‌اند و طرحی برای افزایش آن ندارد.
● دو پردازشگر تک هسته ای در مقابل یک پردازشگر دو هسته‌ای
محاسبات و بررسی طرحهای موجود نشان می‌دهد که دو چیپ اپترن AMD باید دارای سرعت بالاتری نسبت به یک چیپ دو هسته‌ای باشد، زیرا هر یک از این OPTERON ها دارای یک کنترل کننده حافظه مجزا می‌باشد ولی در چیپ‌های دو هسته‌ای هر دو هسته باید یک کنترل کننده حافظه را بصورت مشترک استفاده کنند.
در مورد اینتل این موضوع مطرح نمی‌باشد زیرا در هر دو طرح یک کنترل کننده حافظه در خارج از CPU استفاده می شود و فقط در طراحی دوهسته ای این مسیرها کوتاه‌تر می‌باشند که چندان پارامتر مطرحی در افزایش سرعت نمی‌باشد.
یکی از بزرگترین مزایای پردازشگرهای دو هسته‌ای نسبت به دو پردازشگر تک هسته‌ای بحث اقتصادی آن می‌باشد، زیرا اولاً خرید یک CPU دو هسته‌ای از دو CPU تک هسته‌ای ارزانتر می‌باشد و از طرف دیگر باید قیمت مادربرد را نیز لحاظ کرد که در این صورت این موضوع بیشتر جلب توجه می‌نماید.

منبع:

دانشجویان

حتما تا كنون با عناويني همچون FAT16 و FAT32 آشنا هستيد . اين دو از سيستم هاي فايلي مايكروسافت هستند كه در حال حاضر با توجه به گسترش زمينه هاي مختلف سيستم هاي كامپيوتري ناكارآمد و غير قابل اطمينان هستند.

يكي از مهمترين مشكلات امنيتي در سيستم FAT16 و FAT32 عدم توانايي در تعريف سطوح مجوز دسترسي به فايل ها و يا پوشه ها مي باشد . كه اين امر مي تواند به عنوان يكي از دلايل ناكارآمدي و قابل اطمينان نبودن اين سيستم ها در سطوح شبكه باشد .

بر اين اساس مايكروسافت سيستم فايلي جديدي تحت عنوان NTFS را ايجاد نمود كه از يك ساختار 64 بيتي پشتيباني مي كند و از اين رو كاربران مي توانند فايل هايي ايجاد كنند كه طول نام آنها تا 256 كاركتر باشد .

چهار مجوز استاندارد در سيستم NTFS براي فايل ها و پوشه ها وجود دارند :

براي دريافت كامل مقاله اينجا را كليك كنيد

انواع لینوکس به عنوان توزیع از آن یاد می شود. تمامی توزیع های لینوکس که در چارچوب زمانی یکسان منتشر شده، از یک هسته اصلی(مهمترین بخش سیستم عامل) تبعیت می کنند. تفاوت آنها در نرم افزارهای اضافی ارائه شده، واسطه گرافیکی کاربر، فرایند نصب، قیمت، اسناد سازی و پشتیبانی های فنی است. ویندوز و لینوکس هر دو در desktop و ویرایش های سروری ظاهر می شوند.

لینوکس می تواند کارایی خود را بالا برد که ویندوز نمی تواند. نسخه های هدفمند ویژه از لینوکس وجود دارد. به عنوان مثال NASLite نسخه ای از لینوکس است که بااستفاده از یک فلاپی دیسک، رایانه قدیمی را تبدیل به یک فایل سرور می کند. این نسخه از لینوکس قادر به اتصال به شبکه، تقسیم فایل ها و عملکرد به عنوان یک وب سرور است.

وقتي شما يك سايت را از مرورگر خود درخواست مي‌كنيد، در حقيقت در حال دانلود يك فايل هستيد كه مي‌تواند يك فايل صفحه وب با فرمت HTML، يك فايل تصويري مثلا با فرمت GIF و يا يك فايل صوتي مثلا با فرمت MIDI و يا تركيبي از آنها باشد. اين فايلها در كامپيوتر شما بارگذاري (Download) شده و از طريق مرورگر وب (Web Browser) به شما نشان داده مي‌شوند. هرگاه كه شما فايلي را دانلود مي‌كنيد، داده‌ها در مسيري به سمت شما منتقل مي‌شوند كه به اصطلاح به آن Data Transfer مي‌گويند.

براي مثال اگر شما صفحه‌اي را با حجم يك كيلوبايت (1kb) يا 1024 بايت دانلود مي‌كنيد، دقيقا به همان مقدار يعني يك كيلوبايت داده را از سرور آن سايت به كامپيوتر خود منتقل كرده‌ايد. اين مقدار براي حجمهاي ديگر به ترتيب زير است: KB Kilo Byte 1,024 MB Mega Byte 1,048,576 GB Giga Byte 1,073,741,824 پهناي باند يا Bandwidth پهناي ارتباطي است كه داده ها از طريق آن و از فضاي وب شما انتقال مي‌يابند. يك بازديد از صفحه 100 كيلوبايتي به همان مقدار پهناي باند مصرف مي‌كند كه 100 بازديد از يك صفحه يك كيلوبايتي. پس هنگام انتخاب يك ميزبان براي سايت خود همواره به اين نكته و پهناي باندي كه لازم داريد، توجه داشته باشيد. چه مقدار نياز داريم؟ تصور كنيد كه سه فرد داريم كه آنها را به ترتيب شماره 1، 2 و 3 مي‌ناميم. هر سه نفر 1،000،000 ريال پول دارند و مي‌خواهند كه آن را در يك فروشگاه خرج كنند. فرد شماره 1، تعداد زيادي وسيله با قيمت پايين براي هر يك از آنها خريداري مي‌كند. فرد شماره 2، تعداد كمتري وسيله نسبت به فرد شماره 1 اما با قيمتهاي متوسطي مي‌خرد. فرد شماره 3، چند وسيله بيشتر نمي‌تواند بخرد. چون براي هر يك قيمت زيادي پرداخت كرده است. اجازه دهيد موارد فوق را براي سايت و پهناي باند شبيه‌سازي كنيم. در نظر بگيريد كه مقدار موجودي هر يك همان پهناي باند است و وسايل خريداري شده اجزاي سايت و يا به عبارت ديگر فايلهاي آن هستند: فرد شماره 1، سايتي با فايلهاي و تصاوير كم حجم طراحي كرده، در نتيجه تعداد بازديد بيشتري از سايتش مي‌تواند صورت بگيرد. فرد شماره 2، داراي سايتي با فايلها و تصاوير كم و بيش حجيمي است كه به همان نسبت تعداد كمتري بازديد باعث مصرف پهناي باند آن سايت مي‌شود. فرد شماره 3، سايت مناسبي طراحي نكرده چون فايلها و صفحات سايتش بسيار حجيم بوده و با تعداد كمي بازديد از سايتش تمام پهناي باندش را مصرف مي‌شود.

معني اين مطالب چيست؟ مثالهاي بالا نشان مي‌دهد كه براي يك پهناي باند ثابت مي‌تواند تعداد بازديدهاي متفاوتي وجود داشته باشد كه با دانلود فايلهاي آن سايت در هر بار بازديد نسبت مستقيم دارد. بدين ترتيب كه يك بار دانلود براي صفحه‌اي با حجم زياد، تعداد بازديد كمتري را براي يك پهناي باند ثابت به دنبال خواهد داشت. مقدار پهناي باندي كه يك سايت مصرف مي‌كند به عوامل متعددي بستگي دارد. شما بايد انواع فايلهايي را كه بازديدكنندگان دانلود مي‌كنند، در نظر بگيريد. پهناي باند نامحدود وقتيكه شما يك پيشنهاد براي انتخاب ميزبان (Host) داريد كه گفته است پهناي باند نامحدودي در اختيارتان قرار مي‌دهد، احتمالا شما به طور دقيق به دنبال اجراي مفهوم پهناي باند نامحدود بر روي سايت خود هستيد. اما هيچ ميزباني نمي‌تواند يك پهناي باند نامحدود را در اختيارتان قرار دهد. اگر واقعا اين امكان‌پذير باشد كه شما بتوانيد پهناي باند نامحدودي براي سايت خود و با اين مبالغ ناچيز تهيه كنيد، به چه علت سايتهاي ياهو و يا مايكروسافت خود را بر روي اين ميزبانها منتقل نمي‌كنند؟ شما متوجه خواهيد شد كه هيچ چيز نامحدودي وجود ندارد. به عبارت ديگر اينگونه تعريفها نسبي هستند و براي دوره‌اي خاص مفهوم دارند. در برابر اين ادعا، يكي از حالات زير را پيش رو داريد:
1- سايت شما در يك بازه داراي پهناي باند نامحدود است: تعداد زيادي از هاستها مشمول اين حالت هستند. اگر سايت شما مثلا كمتر از 5 گيگابايت در ماه را مورد استفاده قرار مي‌دهد، اصطلاحا به شما گفته مي‌شود كه شما پهناي باند نامحدود داريد. ممكن است كه پس از مدتي ترافيك سايت شما بيشتر از بازه مشخص‌شده شود و اين شما را مجبور خواهد كرد كه به هاست ديگري اسباب‌كشي كنيد. به‌عبارت ديگر، نامحدود در بازه مشخص.
2- پهناي باند مشروط: در اين حالت هاست شما به شرطي پهناي باند نامحدود در اختيارتان مي‌گذارد كه شما قبول كنيد فايلهاي صوتي همچون mp3، فشرده مثل zip و tar، اجرايي مانند exe و تعدادي ديگر از فرمتهاي معمول بزرگتر از حد استاندارد يك فايل گرافيكي يا HTML را استفاده نكنيد. بعلاوه، آنها اغلب از شما مي‌خواهند كه تمامي فايلهاي شما روي فضاي خودتان مصرف شوند و شما نمي‌توانيد اجازه دهيد كه سايتهاي ديگر لينك مستقيمي به فايلهاي شما داشته باشند.
3- كذب محض: در برخي از موارد آنها چيزي را تبليغ كرده اند كه هيچگاه توانايي انجام آنرا ندارند. آنها معمولا چيزي شبيه اين را مي‌گويند: «ما نتيجه را تضمين نمي‌كنيم». و در صورت محبوبيت سايتتان شما خواهيد ديد كه پهناي باند مورد نظر برايتان غيرقابل دسترس است. تعداد زيادي از سايتها مفاد قرارداد خود را ناديده گرفته و به راحتي موانعي را در مقابل شما ايجاد مي‌كنند. تعداد اندكي از آنها اين عدم دسترسي را جبران كرده و يا وجه‌تان را به شما مسترد مي‌كنند. البته هاستهاي دسته سوم نمي‌توانند مدت زيادي در رقابت پايدار بمانند مگر اينكه سياست خود را قبل از ازدياد مشتريهايشان عوض كنند. چرا برخي از هاستها تبليغات دروغ انجام مي‌دهند؟ پاسخ اين سوال ساده است. آنها اينكار را مي‌كنند چون رقبايشان هم همين شيوه را در پيش گرفته‌اند. آنها گمان مي‌كنند كه بسياري از كاربرانشان بسيار كمتر از آنچه كه درخواست كرده‌اند، پهناي باند احتياج دارند و به همين دليل هيچگاه متوجه محدوديت پهناي باند خود نخواهند شد.

در حقيقت بسياري از كاربران هم درك درستي از پهناي باند ندارند. آنها تنها مي‌بينند كه يك هاست انها را در پهناي باند محدود كرده و ديگري آنرا به مقدار نامحدود ارائه مي‌دهد و تنها به همين علت دومي را انتخاب مي‌كنند. از زاويه آمار، بيشتر سايتها كمتر از 500 مگابايت و يا به عبارتي 5/0 گيگابايت در ماه پهناي باند مصرف مي‌كنند. در صورتيكه شما mp3 و يا نرم‌افزار خاصي را براي دانلود در سايت خود قرار نداده باشيد، نبايد نگران پهناي باند خود باشيد. و به اين دقت كنيد كه اگر هاستي در تبليغات خود مدعي پهناي باند نامحدود باشد، راه خاصي هم براي اثبات دروغ وي موجود نيست. تفاوت بين پهناي باند (Bandwidth) و انتقال داده (Data Transfer) جيست؟ اين دو مفهوم در بسياري از موارد مترادف هستند و هر دو تصور يكساني را در ما برانگيخته مي‌كنند. بطور خلاصه، هر دو با مقدار داده‌اي كه شما به صورت فايل روي سايتتان آپلود كرده‌ايد بستگي دارند. كاربران سايت شما را مرور كرده و با اين كار فايلها يا ايميلها (در صورتي كه شما از هاستتان براي خدمات ايميل استفاده مي‌كنيد)، را از هاست دانلود مي‌كنند.

و اما تفاوت... بگذاريد با يك مثال مساله را كمي روشن‌تر كنم. تصور كنيد كه يك ارتباط اينترنتي مانند يك لوله آب و داده‌ها همان آب است. پهناي باند در اين مثال به ضخامت لوله اطلاق مي‌شود. هر گاه سخني از انتقال داده نامحدود (Unlimited data transfer) به ميان مي‌آيد، درست به مانند اين است كه به شما بگويند شما مي‌توانيد از يِك لوله باريك هر چقدر كه مي‌خواهيد آب بنوشيد ولي در عمل شما نمي‌توانيد آب زيادي از همچنين ضخامت كمي بنوشيد. در صنعت هاستينگ، پهناي باند بسيار پربهاست و اطلاق عبارت نامحدود درباره آن ممكن نيست. دزدي از پهناي باند در بسياري از سايتها فايلهاي گرافيكي و يا صوتي قرار دارد. فرض كنيد كه وب‌مسترسايت ديگر از تصوير و يا صوت موجود در سايتتان خوشش آمده باشد. ممكن است كه او با بدست آوردن آدرس آن فايل (مثلا با گرفتن properties از آن) همان فايل را در ميان صفحات خود جاي دهد. با اين كار هر بار كه سايت او مرور مي‌شود، فايلهاي مورد نظر از هاست شما به مرورگر فرد بازديدكننده هدايت مي گردد. با اينكار بدون آنكه كسي از سايت شما بازديد كرده باشد، شما مقداري از پهناي باند خود را از دست داده ايد. به اين كار (كه در بسياري از موارد ناآگاهانه صورت مي‌گيرد)، دزدي پهناي باند يا Bandwidth theft مي‌گويند. براي جلوگيري از اين مساله بهترين راه اين است كه از طريق ايميل با وب‌مستر آن سايت تماس گرفته و از وي خواهش كنيد كه فايل مورد نظر را بر روي هاست خود منتقل كرده و آدرس آنرا به هاست خود تغيير دهد.

------------------------------------------------------------

بدست اوردن ip ديگران بدون نياز به برنامه:

اگر در چت روم با شخصی در حال چت کردن هستيد از او بخواهيد يک فايل(عکس) برای شما بفرستد در هنگام دانلود فايل به منوی start رفته و بر روی گزينه run کليک کنيد ودر کادر باز شده ( در ويندوزXP هستيد cmd تايپ کنيد ،در ويندوز 98 commandتايپ کنيد ) يک صفحه داس مانند برای شما باز می شود که مانند دستور روبرو عمل کنيدc:\>netstat -n
تايپ کنيد می بينيد در دو رديف به شما تعدادی شماره نشان خواهد داد که در رديف اول ip خود شماست ودر رديف دوم ip طرف مقابل است . البته اين هم گفته باشم که بعضی از آن شماره ها ip سايتها يست که باز کرديت . در بخش آموزش نرم افزارها روش های ساده تری را آموزش می دهم.

برای بد ست اوردن ip سايت می توانيم در همان command prampt از دستور ping استفاده کنيم مانند مثال اگر بخواهيم ip سايت yahoo را پيدا کنيم مانند دستور زير عمل می کنيم

C:\>ping yahoo.com می بينيد که براحتی ip سايت yahoo به شما نشان خواهد داد

در ساده ترين تعريف، محلی است که داده‌ها وارد با خارج می‌شوند. در مبحث هک معمولا با پورت‌های نرم‌افزاری سروکار داريم که به هر کدام عددی نسبت می‌دهيم. اين اعداد بين ۱ و ۶۵۵۳۵ هستند. معمولا به يک سری از پورت‌ها کار خاصی را نسبت می‌دهند و بقيه به‌صورت پيش‌فرض برای استفاده شما هستند. پورت‌های که فعال هستند، هرکدام توسط يک نرم‌افزار خاص مديريت می‌شوند. مثلا پورت ۲۵ برای ارسال Email است، بنابراين بايد توسط يک نرم‌افزار اين کار انجام شود و اين نرم‌افزار بر روی پورت ۲۵ منتظر (فال‌گوش) می‌ماند. اينجا ممکن است شخصی از فلان نرم‌افزار و ديگری از بهمان نرم‌افزار استفاده کند ولی به‌هر حال پورت ۲۵ هميشه برای ارسال Email است.

------------------------------------------------------------

روش بدست اوردن پورتهای باز :

شما ميتوانيد با استفاده از ipeye و داشتن ip طرف مقابل پورتهای باز ان را پيدا کنيم ابتدا وارد cmd شده و مسير ipeye را فعال کنيد يعنی اينکه اگر ipeye درون درايوی :C وجود دارد ابتدا وارد درايو :C شده ودستور زير را تايپ کنيد. مثال ميخواهيم پورتهای باز اين ip10.0.0.50 را بدست بيا وريم C:\>ipeye 10.0.0.50 -syn -p 1 2000 اين دستور از پرت ۱ تا ۲۰۰۰ را scan می کند وبه شما نشان می دهد که کدام پورت باز و کدام بسته است(ipeye در بخش دانلود وجود دارد)

وقتي شما يك سايت را از مرورگر خود درخواست مي‌كنيد، در حقيقت در حال دانلود يك فايل هستيد كه مي‌تواند يك فايل صفحه وب با فرمت HTML، يك فايل تصويري مثلا با فرمت GIF و يا يك فايل صوتي مثلا با فرمت MIDI و يا تركيبي از آنها باشد. اين فايلها در كامپيوتر شما بارگذاري (Download) شده و از طريق مرورگر وب (Web Browser) به شما نشان داده مي‌شوند. هرگاه كه شما فايلي را دانلود مي‌كنيد، داده‌ها در مسيري به سمت شما منتقل مي‌شوند كه به اصطلاح به آن Data Transfer مي‌گويند.

براي مثال اگر شما صفحه‌اي را با حجم يك كيلوبايت (1kb) يا 1024 بايت دانلود مي‌كنيد، دقيقا به همان مقدار يعني يك كيلوبايت داده را از سرور آن سايت به كامپيوتر خود منتقل كرده‌ايد. اين مقدار براي حجمهاي ديگر به ترتيب زير است: KB Kilo Byte 1,024 MB Mega Byte 1,048,576 GB Giga Byte 1,073,741,824 پهناي باند يا Bandwidth پهناي ارتباطي است كه داده ها از طريق آن و از فضاي وب شما انتقال مي‌يابند. يك بازديد از صفحه 100 كيلوبايتي به همان مقدار پهناي باند مصرف مي‌كند كه 100 بازديد از يك صفحه يك كيلوبايتي. پس هنگام انتخاب يك ميزبان براي سايت خود همواره به اين نكته و پهناي باندي كه لازم داريد، توجه داشته باشيد. چه مقدار نياز داريم؟ تصور كنيد كه سه فرد داريم كه آنها را به ترتيب شماره 1، 2 و 3 مي‌ناميم. هر سه نفر 1،000،000 ريال پول دارند و مي‌خواهند كه آن را در يك فروشگاه خرج كنند. فرد شماره 1، تعداد زيادي وسيله با قيمت پايين براي هر يك از آنها خريداري مي‌كند. فرد شماره 2، تعداد كمتري وسيله نسبت به فرد شماره 1 اما با قيمتهاي متوسطي مي‌خرد. فرد شماره 3، چند وسيله بيشتر نمي‌تواند بخرد. چون براي هر يك قيمت زيادي پرداخت كرده است. اجازه دهيد موارد فوق را براي سايت و پهناي باند شبيه‌سازي كنيم. در نظر بگيريد كه مقدار موجودي هر يك همان پهناي باند است و وسايل خريداري شده اجزاي سايت و يا به عبارت ديگر فايلهاي آن هستند: فرد شماره 1، سايتي با فايلهاي و تصاوير كم حجم طراحي كرده، در نتيجه تعداد بازديد بيشتري از سايتش مي‌تواند صورت بگيرد. فرد شماره 2، داراي سايتي با فايلها و تصاوير كم و بيش حجيمي است كه به همان نسبت تعداد كمتري بازديد باعث مصرف پهناي باند آن سايت مي‌شود. فرد شماره 3، سايت مناسبي طراحي نكرده چون فايلها و صفحات سايتش بسيار حجيم بوده و با تعداد كمي بازديد از سايتش تمام پهناي باندش را مصرف مي‌شود.

معني اين مطالب چيست؟ مثالهاي بالا نشان مي‌دهد كه براي يك پهناي باند ثابت مي‌تواند تعداد بازديدهاي متفاوتي وجود داشته باشد كه با دانلود فايلهاي آن سايت در هر بار بازديد نسبت مستقيم دارد. بدين ترتيب كه يك بار دانلود براي صفحه‌اي با حجم زياد، تعداد بازديد كمتري را براي يك پهناي باند ثابت به دنبال خواهد داشت. مقدار پهناي باندي كه يك سايت مصرف مي‌كند به عوامل متعددي بستگي دارد. شما بايد انواع فايلهايي را كه بازديدكنندگان دانلود مي‌كنند، در نظر بگيريد. پهناي باند نامحدود وقتيكه شما يك پيشنهاد براي انتخاب ميزبان (Host) داريد كه گفته است پهناي باند نامحدودي در اختيارتان قرار مي‌دهد، احتمالا شما به طور دقيق به دنبال اجراي مفهوم پهناي باند نامحدود بر روي سايت خود هستيد. اما هيچ ميزباني نمي‌تواند يك پهناي باند نامحدود را در اختيارتان قرار دهد. اگر واقعا اين امكان‌پذير باشد كه شما بتوانيد پهناي باند نامحدودي براي سايت خود و با اين مبالغ ناچيز تهيه كنيد، به چه علت سايتهاي ياهو و يا مايكروسافت خود را بر روي اين ميزبانها منتقل نمي‌كنند؟ شما متوجه خواهيد شد كه هيچ چيز نامحدودي وجود ندارد. به عبارت ديگر اينگونه تعريفها نسبي هستند و براي دوره‌اي خاص مفهوم دارند. در برابر اين ادعا، يكي از حالات زير را پيش رو داريد:
1- سايت شما در يك بازه داراي پهناي باند نامحدود است: تعداد زيادي از هاستها مشمول اين حالت هستند. اگر سايت شما مثلا كمتر از 5 گيگابايت در ماه را مورد استفاده قرار مي‌دهد، اصطلاحا به شما گفته مي‌شود كه شما پهناي باند نامحدود داريد. ممكن است كه پس از مدتي ترافيك سايت شما بيشتر از بازه مشخص‌شده شود و اين شما را مجبور خواهد كرد كه به هاست ديگري اسباب‌كشي كنيد. به‌عبارت ديگر، نامحدود در بازه مشخص.
2- پهناي باند مشروط: در اين حالت هاست شما به شرطي پهناي باند نامحدود در اختيارتان مي‌گذارد كه شما قبول كنيد فايلهاي صوتي همچون mp3، فشرده مثل zip و tar، اجرايي مانند exe و تعدادي ديگر از فرمتهاي معمول بزرگتر از حد استاندارد يك فايل گرافيكي يا HTML را استفاده نكنيد. بعلاوه، آنها اغلب از شما مي‌خواهند كه تمامي فايلهاي شما روي فضاي خودتان مصرف شوند و شما نمي‌توانيد اجازه دهيد كه سايتهاي ديگر لينك مستقيمي به فايلهاي شما داشته باشند.
3- كذب محض: در برخي از موارد آنها چيزي را تبليغ كرده اند كه هيچگاه توانايي انجام آنرا ندارند. آنها معمولا چيزي شبيه اين را مي‌گويند: «ما نتيجه را تضمين نمي‌كنيم». و در صورت محبوبيت سايتتان شما خواهيد ديد كه پهناي باند مورد نظر برايتان غيرقابل دسترس است. تعداد زيادي از سايتها مفاد قرارداد خود را ناديده گرفته و به راحتي موانعي را در مقابل شما ايجاد مي‌كنند. تعداد اندكي از آنها اين عدم دسترسي را جبران كرده و يا وجه‌تان را به شما مسترد مي‌كنند. البته هاستهاي دسته سوم نمي‌توانند مدت زيادي در رقابت پايدار بمانند مگر اينكه سياست خود را قبل از ازدياد مشتريهايشان عوض كنند. چرا برخي از هاستها تبليغات دروغ انجام مي‌دهند؟ پاسخ اين سوال ساده است. آنها اينكار را مي‌كنند چون رقبايشان هم همين شيوه را در پيش گرفته‌اند. آنها گمان مي‌كنند كه بسياري از كاربرانشان بسيار كمتر از آنچه كه درخواست كرده‌اند، پهناي باند احتياج دارند و به همين دليل هيچگاه متوجه محدوديت پهناي باند خود نخواهند شد.

در حقيقت بسياري از كاربران هم درك درستي از پهناي باند ندارند. آنها تنها مي‌بينند كه يك هاست انها را در پهناي باند محدود كرده و ديگري آنرا به مقدار نامحدود ارائه مي‌دهد و تنها به همين علت دومي را انتخاب مي‌كنند. از زاويه آمار، بيشتر سايتها كمتر از 500 مگابايت و يا به عبارتي 5/0 گيگابايت در ماه پهناي باند مصرف مي‌كنند. در صورتيكه شما mp3 و يا نرم‌افزار خاصي را براي دانلود در سايت خود قرار نداده باشيد، نبايد نگران پهناي باند خود باشيد. و به اين دقت كنيد كه اگر هاستي در تبليغات خود مدعي پهناي باند نامحدود باشد، راه خاصي هم براي اثبات دروغ وي موجود نيست. تفاوت بين پهناي باند (Bandwidth) و انتقال داده (Data Transfer) جيست؟ اين دو مفهوم در بسياري از موارد مترادف هستند و هر دو تصور يكساني را در ما برانگيخته مي‌كنند. بطور خلاصه، هر دو با مقدار داده‌اي كه شما به صورت فايل روي سايتتان آپلود كرده‌ايد بستگي دارند. كاربران سايت شما را مرور كرده و با اين كار فايلها يا ايميلها (در صورتي كه شما از هاستتان براي خدمات ايميل استفاده مي‌كنيد)، را از هاست دانلود مي‌كنند.

و اما تفاوت... بگذاريد با يك مثال مساله را كمي روشن‌تر كنم. تصور كنيد كه يك ارتباط اينترنتي مانند يك لوله آب و داده‌ها همان آب است. پهناي باند در اين مثال به ضخامت لوله اطلاق مي‌شود. هر گاه سخني از انتقال داده نامحدود (Unlimited data transfer) به ميان مي‌آيد، درست به مانند اين است كه به شما بگويند شما مي‌توانيد از يِك لوله باريك هر چقدر كه مي‌خواهيد آب بنوشيد ولي در عمل شما نمي‌توانيد آب زيادي از همچنين ضخامت كمي بنوشيد. در صنعت هاستينگ، پهناي باند بسيار پربهاست و اطلاق عبارت نامحدود درباره آن ممكن نيست. دزدي از پهناي باند در بسياري از سايتها فايلهاي گرافيكي و يا صوتي قرار دارد. فرض كنيد كه وب‌مسترسايت ديگر از تصوير و يا صوت موجود در سايتتان خوشش آمده باشد. ممكن است كه او با بدست آوردن آدرس آن فايل (مثلا با گرفتن properties از آن) همان فايل را در ميان صفحات خود جاي دهد. با اين كار هر بار كه سايت او مرور مي‌شود، فايلهاي مورد نظر از هاست شما به مرورگر فرد بازديدكننده هدايت مي گردد. با اينكار بدون آنكه كسي از سايت شما بازديد كرده باشد، شما مقداري از پهناي باند خود را از دست داده ايد. به اين كار (كه در بسياري از موارد ناآگاهانه صورت مي‌گيرد)، دزدي پهناي باند يا Bandwidth theft مي‌گويند. براي جلوگيري از اين مساله بهترين راه اين است كه از طريق ايميل با وب‌مستر آن سايت تماس گرفته و از وي خواهش كنيد كه فايل مورد نظر را بر روي هاست خود منتقل كرده و آدرس آنرا به هاست خود تغيير دهد.

HTML سرواژه‌ٔ HyperText Markup Language و به معنای « زبان نشانه‌گذاری اَبَرمتن » است (که البته برخی آنرا « زبان علامت‌گذاری فرامتن » ترجمه کرده‌اند).

اچ‌تی‌ام‌ال، سنگِ‌بنای وب است؛ یک زبان رایانه‌ای که برای تدوین قالب و طراحی صفحات وب به کار برده می‌شود. دستورالعملهای این زبان، برچسب (Tag) نام دارند که محتوای یک صفحهٔ وب، به وسیلهٔ آنها، نشانه‌گذاری شده و بدین‌ترتیب، نحوهٔ نمایش آن صفحه برای مرورگرهای وِب، توصیف می‌شود. هر یک از برچسبهای اچ‌تی‌ام‌ال، معنا و مفهوم خاصی دارند و تأثیر مشخصی بر محتوا می‌گذارند؛ مثلاً برچسبهایی برای تغییر شکل ظاهری متن، نظیر درشت‌ و ضخیم کردن یک کلمه یا برقراری پیوند (Link) به صفحات دیگر در اچ‌تی‌ام‌ال تعریف شده‌اند. یک سند اچ‌تی‌ام‌ال، یک پرونده مبتنی بر متن (Text–based) است که معمولاً با پسوند .htm یا .html نامگذاری شده و محتویات آن از برچسبهای اچ‌تی‌ام‌ال تشکیل می‌شود.

مرورگرهای وب، که قادر به درک و تفسیر برچسبهای اچ‌تی‌ام‌ال هستند، تک‌تک آنها را از داخل سند اچ‌تی‌ام‌ال خوانده و سپس محتوای آن صفحه را نمایان‌سازی (Render) می‌کنند. اچ‌تی‌ام‌ال یک زبان برنامه‌نویسی نیست، بلکه زبانی برای نشانه‌گذاری ابرمتن است و اساساً برای ساختمندکردن اطلاعات و تفکیک اجزای منطقی یک نوشتار — نظیر عناوین، تصاویر، فهرستها، بندها و جداول — به کار می‌رود. از سوی دیگر، اچ‌تی‌ام‌ال را نباید به عنوان زبانی برای صفحه‌آرایی یا نقاشی صفحات وب به کار بُرد؛ این وظیفه اکنون بر دوش فناوریهای دیگری چون شیوه‌نامه‌های آبشاری است. گفتنی است اچ‌تی‌ام‌ال شکلی از زبان دیگری بنام اس.جی.ام.ال است و « کنسرسیوم وب جهان گستر » آنرا به عنوان استانداردی برای نشانه‌گذاری مستندات ابرمتنی برای عرضه در وب، تدوین کرده است.

در این مقاله آموزشی مسائل زیر را مورد بررسی قرار خواهیم داد:

• آشنایی باYahoo و عضو شدن در آن

• عضو شدن در اتاقهای گفتگو چگونگیChat در اتاق گفتگو Voice Chat

• ارتباط تصویری

• اضافه کردن نام یک شخص به لیستYahoo

• ارسال یک فایل 

• (نادیده گرفتن شخص)Ignore
  

گزینه Create a New Yahoo ID را انتخاب و بر روی دکمه Next کلیک نمایید تا صفحه ای به نام personal Account Informationظاهر شود ، مشخصات خود را از قبیل نام ، نام خانوادگی ، جنسیت و غیره را وارد نمایید و سپس بر روی دکمه Next کلیک نمایید .

پنجره بعدی که مشاهده می کنید پنجره Create Your Yahoo ID است که ظاهر می گردد در این قسمت میتوانید ID خود را انتخاب کنید . در این قسمت Yahoo به شما چند ID که به نام و نام خانوادگی شما نزدیک است و توسط شخص دیگری نیز گرفته نشده پیشنهاد می کند ، و می توانید هر یک از آنها را انتخاب نمایید . همچنین میتوانید با انتخاب گزینه ID ،Own Create Myدلخواه خود را تایپ نمایید و سپس در قسمت Passwordو در قسمتPassword Retry مجدداً رمز عبور خود را وارد نمایید . سعی کنید رمز عبوری که انتخاب می کنید ترکیبی از حروف و اعداد باشد . حال بر روی دکمه Next کلیک کنید.

بعد از کلیک بر روی دکمه Next پنجره ای ظاهر می شود در قسمت Question We Will Ask سئوالی را که در صورت فراموش کردن Password پرسیده می شود را انتخاب و جواب آن را بنویسید . روز ، ماه و سال تولد خود را به ترتیب Type کنید ، در کادرCurrent Email Address یک آدرس پست الکترونیکی که در سایت دیگر دارید (به طور مثال درHotmail) را وارد نمایید و بر روی دکمه Next کلیک نمایید .

در مرحله پایانی بر روی دکمه Finish کلیک نمایید تا عملیات پایان پذیرد . در صفحه Login بر روی دکمه Login کلیک نمایید تا بتوانید از Yahoo Messenger استفاده نمایید.

عضو شدن در اتاقهای گفتگو:
برای عضو شدن در یک اتاق Chat بر روی آیکون Chat کلیک نمایید تا صفحه مربوط آن ظاهر شود . در قسمت Categories موضوع اتاق گفتگویی را که می خواهید در آن عضو شوید انتخاب کنید (می توانید جستجوی افراد ایرانی را به ترتیب در قسمت Regional و به دنبال آن Asia انجام دهید ) سپس بر روی دکمه Room User که در قسمت راست پنجره Join Room قرار دارد کلیک کنید تا اتاقهای موجود ظاهر شود ، اتاقی را که می خواهید وارد آن شوید انتخاب و بر روی کلید Go to room کلیک نمایید ، تا صفحه مربوط به اتاق گفتگو ظاهر گردد . حال می توانید هر یک از افرادی را که می خواهید با آن وارد گفتگو شوید از لیست سمت راست انتخاب نمایید .

چگونگی Chat در اتاق گفتگو:
برای گفتگو با اعضای یک اتاق در قسمت پایین Chat room متن دلخواه خود را تایپ و بر روی دکمه Send کلیک کنید . در این روش متنی که شما تایپ کرده اید تمام اعضا Chat room می تواند مشاهده کنند همچنین میتوانید نام و اندازه فونتی را که می خواهید از آن استفاده کنید را انتخاب و از آدمکهای مختلف با کلیک کردن بر روی آیکون آدمک در متن خود استغاده کنید . اگر می خواهید به طور خصوصی با یکی از اعضای اتاق Chat کنید بر روی ID شخص مورد نظر دو بار کلیک کنید تا پنجره ارسال پیغام ظاهر شود ، پیغام خود را در قسمت ارسال پیغام تایپ و سپس بر روی دکمه Send کلیک کنید .

Voice Chat:
 از جمله امکاناتی که Yahoo messenger در اختیار شما قرار می دهد امکان گفتگوی صوتی با دوستان و آشنایان شما در Yahoo می باشد . اگر شخصی را که می خواهید با آن گفتگوی صوتی داشته باشید در لیست شما قرار دارد کافیست بر روی نام آن دوبار کلیک کنید و اگر می خواهید با شخصی از اتاق Chat گفتگو کنید نیز بر روی نام آن دوبار کلیک کنید تا پنجره ارسال پیغام ظاهر شود حال بر روی دکمه Voice کلیک کنید تا این امکان فعال گردد ، اکنون می توانید با پایین نگه داشتن دکمه Talk با شخص مورد نظرتان گفتگو کنید .

ارتباط تصویری:
برای اینکه بتوانید با دوستان و آشنایان خود ارتباط تصویری داشته باشید بعد از اینکه از اتصال Web cam تان اطمینان حاصل کردید بر روی نام شخص مورد نظرتان دوبار کلیک کنید تا پنجره ارسال پیغام ظاهر شود حال بر روی دکمه Web Cam از نوار دکمه ها کلیک کنید تا بتوانید تصویر شخص مورد نظرتان را مشاهده کنید.

اضافه کردن نام یک شخص به لیست Yahoo 1:
برای اضافه کردن نام یک شخص به لیست خود بر روی دکمه ADD از نوار دکمه ها کلیک کنید تا صفحه مربوط به آن ظاهر شود گزینه By Yahoo ID را انتخاب و بر روی گزینه Next کلیک کنید .

2. حال در قسمت ID ، Enter Friend ID  شخص مورد نظرتان را وارد کنید و بر روی دکمه  finishکلیک نمایید تا شخص مورد نظرتان به لیست اضافه شود .

نکته :
در قسمت Select or Enter a Group یک نام برای گروهی جدید که شامل لیست دوستانتان می باشد تایپ نمایید

ارسال یک فایل :
برای ارسال یک فایل به دوستان و آشنایان خود بر روی نام شخص مورد نظرتان دوبارکلیک نمایید واز صفحه ای که ظاهر می شود بر روی آیکون Send File کلیک نمایید تا صفحه مربوط به آن ظاهر شود . حال بر روی دکمه Browse کلیک کنید و فایل مورد نظر خود را انتخاب و سپس بر روی دکمه Open کلیک کنید . اکنون برای ارسال آن بر روی دکمه Send کلیک کنید تا فایل برای شخص مورد نظرتان فرستاده شود .

Ignore کردن (نادیده گرفتن شخص):
اگر هنگام با دوستان و آشنایانتان شخصی با ارسال پیغامهای بیجا مزاحمتی برای شما ایجاد کرد میتوانید با کلیک کردن بر روی دکمه و با تأیید آن از کردن با شخص مورد نظر برای همیشه صرف نظر کنید.

جستجوی افراد:
برای جستجوی یک فرد عضو در Yahoo بر روی دکمه Add کلیک کنید و از صفحه ای که ظاهر می شود گزینه Search for a Friend را انتخاب و بر روی دکمه Next کلیک نمایید . حال مشخصات مورد نظر خود را برای پیدا کردن شخص دلخواه تایپ و بر روی دکمه Next کلیک نمایید تا لیست افرادی که دارای مشخصات دلخواه شما هستند ظاهر گردد . با کلیک کردن بر روی نام هر یک از آنها می توانید با آنها به گفتگو بپردازید .

اجراي Fdisk

براي دريافت كامل مقاله اينجا را كليك كنيد

در سال ۱۹۷۰ میلادی اولین Laptop توسط William Moggridge طراحی گردید كه تنها دارای ۳۴۰ كیلو بایت حافظه بود و وزنی بیش از ۴ كیلوگرم داشت ، و بعد از این بود كه كم كم Laptop ها با مشخصات مختلف تولید شده و هم اكنون بازار داغی برای آن بوجود آمده و هر روز رقابت بین شركتهای تولید كننده بیشتر می شود .

مقدمه :
در حال حاضر ، Laptop (یا همان كامپیوتر كتابی یا كیفی / Notebook) ، یكی از انواع متنوع كامپیوترهای موجود می باشد ، كه دارای قدرت محاسباتی و عملیاتی نظیر كامپیوترهای شخصی است . Laptop ها قابلیتهای زیادی دارند كه مهمترین آنها قابل حمل بودن آن است .
در سال ۱۹۷۰ میلادی اولین Laptop توسط William Moggridge طراحی گردید كه تنها دارای ۳۴۰ كیلو بایت حافظه بود و وزنی بیش از ۴ كیلوگرم داشت ، و بعد از این بود كه كم كم Laptop ها با مشخصات مختلف تولید شده و هم اكنون بازار داغی برای آن بوجود آمده و هر روز رقابت بین شركتهای تولید كننده بیشتر می شود .
امروزه با توجه به بازار وسیع و متنوع موجود ، انتخاب یك Laptop كارآمد و مناسب با بودجه و سلیقه شما ، تا حدودی مشكل شده است و همیشه سوالات بسیاری در مورد خرید Laptop خوب مطرح می گردد .
البته نظرات بسیاری در مورد خرید Laptop وجود دارد كه در این مقاله سعی گردیده اطلاعات كاملتری در خصوص خرید Laptop جمع آوری شده و به نظر شما خوانندگان گرامی برسد ، امید آنكه مطالعه این نوشتار ، در انتخاب شما مفید و مؤثر واقع گردد .
▪ نكته مهم اینكه در وهله نخست :
باید تصمیم بگیرید كه آیا حقیقتاً به Laptop احتیاج دارید یا كامپیوتر جیبی (PDA) .
جواب این پرسش ساده این است : اگر سایز و وزن برای شما خیلی اهمیت دارد ، و نیاز به یك كامپیوتر بسیار كوچك برای كارهای ضروری مانند خواندن ایمیل ، تقویم ، خواندن كتابهای الكترونیك و غیره دارید ، PDA انتخاب خوبی به نظر می رسد ، ولی اگر به یك كامپوتر كامل نیاز دارید ، (اگر چه خیلی از كامپیوترهای جیبی نرم افزارهای كاملی مانند Office دارند) به دلیل قدرت بیشتر و استفاده آسانتر (مانند صفحه كلید بزرگتر در مقایسه با قلم كامپیوترهای جیبی) ، آنگاه Laptop توصیه می شود .
▪ دوم اینكه ...
در خرید Laptop باید تصمیم بگیرد كه چه نوع كامپیوتری نیاز داری ؟
كامپیوتر هایی كه این روزها طرفداران زیادی دارند ، Tablet PC ها هستند كه از نظر طراحی و ساخت ظریف تر می باشند و می توانید روی صفحه آنها با استفاده از قلم مخصوصشان بنویسید . قیمت این كامپیوترها ابتدا بسیار زیاد بود ، ولی به دلیل سر و صدای زیاد آنها ، مدت كوتاهی نگذشته بود كه شركتهایی مانند BENQ آنها را به قیمت بسیار ارزان روانه بازار نمودند .
استفاده از این كامپیوترها بسیار آسان است ، زیرا بسیار كوچك و سبك هستند ، ولی از نظر قدرت به پای خیلی از Laptop های معمولی نمی رسند . البته اگر قرار بر این است كه كامپیوتر دوم شما باشد ، از این نوع كامپیوترها بیشتر لذت خواهید برد .
اما اگر می خواهید كامپیوتر اصلی خود را با خودتان حمل كنید ، شركتهایی مانند ESC و Asus كامپیوترهایی به نام Desknote را ارائه می دهند كه برای استفاده ، هم به جای Laptop و هم به جای كامپیوتر رومیزی قابلیت استفاده و كاربرد را دارند . این كامپیوتر ها از قطعات كامپیوتر های معمولی استفاده می كنند ، لذا قیمت كمتری دارند . تنها ایراد بزرگ این كامپیوترها ، این است كه باطری ندارند و اگر هم باطری تهیه نمایید ، نه تنها در داخل كامپیوتر جا نمی گیرد ، بلكه خیلی زود هم باید آن را شارژ كنید .
▪ اما اگر Laptop می خواهید ...
باید به نكاتی از قبیل نوع پردازنده ، حافظه ، درایو ها ، پورتهای ورودی و خروجی ، وزن و از همه مهمتر گارانتی توجه شود .
ضمناً گویا توصیه می شود كه خریدن یك Laptop دست دوم ، اصلاً به صلاح نیست ، چرا كه اولاً استهلاك Laptop بسیار بالا می باشد ، به خصوص در مورد Laptop هایی كه دارای Desktop CPU هستند ( CPU های مخصوص كامپیوتر های شخصی رومیزی ) . این گونه از CPU ها حرارت زیادی تولید می كنند كه این حرارت باعث استهلاك بیشتری برای Laptop می شود .
هم اكنون نوعی از CPU توسط Intel و AMD تولید می شود كه Mobile CPU نام دارد و ویژگی های عمده ای نسبت به Desktop CPU دارند ، كه به شرح ذیل می باشد :
▪ جریان و ولتاژ كمتری مصرف می كنند .
▪ دارای Clock متغیر و قابل تنظیم هستند .
▪ حرارت كمتری ایجاد می كنند .
موارد فوق ۲ هدف عمده را تأمین می كنند :
الف ـ طول عمر بیشتر باطری در حالتی كه از باطری استفاده می كنید .
ب ـ استهلاك كمتر قطعاتی كه در اثر حرارت زیاد CPU ایجاد می گردد .
موارد فوق منجر به این می شود كه عمر Laptop هایی كه دارای CPU های Mobile هستند ، از Laptop هایی كه دارای CPU های Desktop هستند ، بیشتر باشد و كارایی و راندمان كاری بیشتری را فراهم آورند .
▪ البته درایورها نیز
در انتخاب بسیار مهم هستند ، معمولاً Laptop های امروزی شامل درایوهای F.D.D DVD و CD Writer می باشند كه آنها هم به نسبت سرعت طبقه بندی می شوند .
اما مهمتر این است كه به صورت ثابت طراحی شده باشند ، زیرا در بعضی از مدلها ، برای استفاده از CD_ROM و F.D.D ، مرتباً باید جای این دو را با هم عوض كرد كه این اصلاً خوب نیست و باعث استهلاك بیشتر دستگاه می شود . در ضمن امكان استفاده همزمان وجود ندارد . بنابراین بهتر است تمام درایوها به طور ثابت در Laptop موجود باشد تا نیاز به جابه جا كردن قطعات نباشد و استفاده همزمان از CD_ROM و F.D.D ممكن باشد .
یكی دیگر از موارد مهم در مورد خرید Laptop ، پورتهای ورودی و خروجی آن است . معمولاً Laptop های ارزان قیمتی كه برای استفاده خانگی تولید می شوند ، فاقد اكثر این پورتها می باشند . بنابراین اگر به دنبال نوعی بهتر هستید ، سراغ Laptop هایی بروید كه مخصوص كار حرفه ای طرحی شده اند .
در حقیقت باید تأكید كرد كه انتخاب و خرید مدلهای رده (Business Laptop) ، توصیه ما به كسانی است كه حاضرند مبلغی بالاتر برای خرید و تهیه Laptop پرداخته ، اما در عوض چیزی بهتری نصیبشان شود .
این نوع دارای اكثر پورتهای مورد نیاز و نیز Mobile CPU می باشند .
در واقع باید اذعان نمود كه تفاتهای Laptop ها بسیار زیاد است ، ولی برای انتخاب خوب ، اگر به موارد ذكر شده توجه داشته باشید ، انتخاب ساده تری پیش رو خواهید داشت . فقط فراموش نكنید كه هر چه بیشتر در مورد خرید Laptop تحقیق كنید ، به نكات جدیدتری می رسید كه باز هم انتخاب را سخت تر می كند .
به عقیده ما بهتر است با توجه به نیاز خود ، مطمئن ترین انتخاب را داشته باشید ، البته همیشه امكانات یك محصول و خدمات بعد از فروش آن را نیز به عنوان یك اصل مهم در نظر داشته باشید .
نكته مهم دیگر ، مسئله مانیتور یا نمایشگر می باشد . امروزه خوشبختانه با پیشرفت فناوری ساخت مانیتوهای تخت TFT و كریستال ، در این مورد نگرانی و وسواس خاصی وجود ندارد و در حقیقت اكثر Laptopهای جدید موجود در بازار ، با حداقلی از اختلاف كیفیت ، دارای نمایشگر هایی مناسب و قابل اعتنا می باشند و شما می توانید صرفاً با انتخاب سایز نمایشگر خود كه اكثراً ۱۵ اینچ و یا در همین رده می باشند ، اطمینان داشته باشید كه در صورت انتخاب یك مارك مشهور و معتبر Laptop ، صاحب یك نمایشگر با كیفیت وضوح و عمق رنگ مناسب نیز خواهید شد.

اگر با جستجوگرهاي اينترنتي نظير Google و Yahoo كار كرده ايد ، حتما ديده ايد كه كلمات تايپ شده براي جستجو هنگام مراجعه بعدي در History مانده و با زدن يك حرف ليستي از كلمات قبلي را زير محلي كه مي خواهيد تايپ كنيد مي بينيد.
شايد فكر مي كنيد مشكل از سايت Google ايجاد مي شود ، اما اينطور نيست.
بلكه مشكل اصلي به مرورگر اينترنت اكسپلورر شما ربط دارد كه كلمات تايپ شده را در خود ذخيره مي كند. آيا دوست داريد تك تك ، كلمات را پاك كرده و يا يكجا از شر همه آنها خلاص شويد؟ لطفا با ما در نودمين ترفند همراه شويد تا قدم به قدم نحوه پاك كردن آن را ياد بگيريد. ابتدا سايت گوگل را باز كرده و يك كلمه اي كه قبلا تايپ كرده ايد را تايپ كنيد. اگر اولين حرف آن را هم كه زديد و ليست كلمات ظاهر شد دست نگه داريد. حالا با موس روي يكي از آنها رفته و بدون آن كه كليك كنيد ، روي آن بايستيد. در واقع الان كلمه موردنظر آبي شده و منتظر حركت بعدي شماست.
در همين لحظه با دست ديگرتان به سراغ كيبورد رفته و كليد Delete را فشار دهيد مي بينيد كه آن كلمه موردنظر پاك نشد. به همين راحتي مي توانيد يكي يكي واژه ها را با موس برگزيده و با كليد Delete كيبورد آن را محو كنيد. اما حالا اگر بخواهيد همه آن را يكجا پاك كنيد، چه ? نگران اين موضوع نيز نباشيد. راه حل دومي ، پيش روي شما مي گذاريم تا از شر همه آنها يكجا خلاص شويد. ابتدا محيط اينترنت اكسپلورر را باز كرده و به سراغ منوي Tools رفته و InternetOption را برگزينيد. سپس آيكون Content را خواهيد ديد كه با كليك روي آن منوهاي ديگر را مي بينيد كه يكي از آنها زير Personal Information تحت نام Autocomplete است لطفا روي Autocomplete كليك كرده و داخل آن شويد. حالا يك گزينه بنام Clear Autocomplete History هست كه اگر آن را زده و ok كنيد همه هيستوري گوگل يكجا پاك خواهد شد. البته حالت انتخابي هم بالاي آن هست.
مثلا تيك داخل Web addresses را برداشته و يا تيك Forms را برداشته تا دفعه بعد اصلا ذخيره نشود. مشكل ديگري كه باقي مي ماند پاك نشدن هيستوري براي كاربراني است كه از Toolbar گوگل استفاده مي كنند. براي محو اين معضل نيز مي توانيد به رجيستري ويندوز رفته و زيرشاخه History را پاك كرده تا چيزي براي ذخيره شدن باقي نماند. براي اين كار در قسمت استارت ويندوز روي منوي RUN رفته و كلمه Regedit را تايپ كرده و ok كنيد. كندوي HKEY CCurrent-UEUSER را كليك كرده تا شاخه Software را بيابيد. داخل آن زيرشاخه Google وجود دارد كه با زدن روي آن زيرشاخه Navclient ديده مي شود. داخل آن نيز زيرشاخه L.I هست و داخل آن نيز زيرشاخه موردنظر يعني History را مي توان ديد. حالا همين زيرشاخه را بايد پاك كرد تا از شر هيستوري گوگل خلاص شد. براي اين كار سمت راست موس را روي History زده و Delete را انتخاب كرده و OK كنيد ، يك بار سيستم را خاموش و روشن كنيد تا تغييرات حاصل شود. (به اطلاع دوستداران ستون ترفند مي رسانيم مجموعه ترفندها در كنار مطالب جديد در حال چاپ است كه بزودي در اختيار علاقه مندان قرار خواهد گرفت).

HKEY - CURRENT - USER SOFTWARE GOOLE NAVCLIENT L.1 HISTORY

براساس آمار موجود با توجه به کاربران اینترنت آمار به گونه ای است که بیشترین کاربران اینترنت از افراد مبتدی میباشند. بیشترین و بزرگترین مشکل این کاربران ترس و واهمه از ویروسی شدن کامپیوتر خود هست. کلمه ویروس نیز کلمه ای نیست که پیچیده باشد. اولین تصوری که کاربر از ویروس می کند خراب شدن کامپیوتر و سوختن یک سخت افزار میباشد.
عده ای نیز با توجه به ترسی که از این دارند نمیتوانند آن طور که دوست دارند از اینترنت استفاده کنند.
ما در این مقاله سعی بر این داریم که حداقل بتوانیم راههای جلوگیری و مقابله با ویروس ها را معین نماییم.
● اول اینکه چگونه کامپیوتر ما امکان ویروسی شدن دارد:
۱) از طریق ایمیل(شایع ترین راه ویروسی شدن):
هر کاربر مبتدی اینترنت در بدو ورود به اینترنت در پی داشتن یک پست الکترونیک یا همان ایمیل می باشد.پس مشخص است که کاربر خیلی اهمیت میدهد به ایمیل های پست شده به ایمیلش. حال چه به زبان کاربر و چه به زبان دیگر. ولی آیا ما میتوانیم به هر ایمیلی اعتماد کنیم و با خیال راحت باز کنیم؟
خوب مشخص است که جواب خیر میباشد.ویروس نویسان اینترنتی برای انتقال ویروس نوشته شده خود برای اکثریت کاربران هیچ راهی جز ایمیل زدن پیدا نکرده اند تا کنون. حال چگونه این ایمیلها کار میکند.
معمولا این ایمیل ها با توجه به جو حاکم و آخرین اخبار انتشار میشود.به طور مثال در زمان اتفاق تسونامی ویروس نویسان به این فکر افتادند که ویروس خود را با موضوع کمک به آسیب دیدگان تسونامی انتشار کنند.
این ایمیل ها شامل چند مشخصات ظاهری و آشکار و چند مشخصات پنهان میباشد.
▪ معمولا این ایمیل ها شکل ظاهری ایمیل های سالم را دارند شامل:
ـ نام فرستنده
ـ ایمیل فرستنده
ـ موضوع نامه
ـ متن نامه
● آیا یک ایمیل ویروسی شامل همین ها میباشد که به چشم می آیند؟
خیر این ویروس خود را به طور پنهان به این ایمیل چسبانده شده و برای قربانی فرستاده میشود.
▪ این نوع ایمیل ها هم به دو دسته تقسیم میشوند:
۱) ایمیل های قاطی شده با ویروس:
این نوع ایمیل ها هرگز از خود نشان نمیدهند که حاوی ویروس میباشند و به محض باز شدن کامپیوتر قربانی مبتلا به ویروس میشود.
۲) ایمیل های سالم به فایلهای ویروسی:
این نوع ایمیل ها محتوای داخل ایمیل یا همان متن نامه سالم میباشد ولی همراه این ایمیل یک فایل به آن چسبانده شده است که باید حتمی توسط قربانی دانلود و اجرا شود تا کامپیوتر ویروسی شود.
● ولی راه مقابله با ویروسی شدن کامپیوتر با ایمیل:
۱) سعی کنید در مرحله اول از باز کردن ایمیل هایی که فرستنده آن را نمیشناسید خودداری کنید
۲) ایمیل خود را از جایی تهیه کنید که خوده ایمیل دارای ویروس کش باشه.به طوری که اگر ایمیل حاوی ویروس باشه خوده ویروس کش ارائه دهنده ایمیل شما شناسایی کند و از باز کردن آن توسط شما جلوگیری کند مانند:یاهو , هاتمیل
۳) معمولا حدود ۹۰% از ایمیل های ویروسی به قسمت Bulk ایمیل فرستاده میشود.در باز کردن ایمیل های فرستاده شده به Bulk دقت کنید ولی راه دیگر ویروسی شدن کامپیوتر
۲) دریافت فایل از اینترنت یا از دوستان در چت:
شاید شده باشد که در چت هستید و با فردی در حال چت هستید و ازشون فایلی خواسته باشید(عکس خودش,نرم افزار یا…) و آن فرد برای شما بفرسته.آیا با خیاله راحت باید آن را باز کنیم؟
درست است که شاید همون فایلی باشد که ما میخواهیم ولی آیا خیالمان راحت است که فرد فرستنده این فایل را با ویروس در هم نکرده باشه؟
و یا اینکه شما در سایت یا وبلاگی نرم افزاری میبینید و آن را دانلود میکنید .
از کجا مطمئن هستید که این نرم افزار سالم میباشد و با چیزه دیگری قاطی نشده است؟
بله همه این چیزهایی که خواندید امکان دارد.
● ولی راه مقابله با این نوع ویروسی شدن:
۱) در حال چت کردن هرگز از کسی نخواهید که برایتان فایلی را سند کند بلکه ازشون بخواهید برایتان ایمیل کند.
۲) اگر هم امکان ایمیل کردن ندارد هیچ وقت از کسی که شناخت کامل ازشون ندارید هیچ فایلی نگیرید.
۳) همیشه سعی کنید نرم افزار های خود را از سایتهای معتبر یا سایته خوده نرم افزار دانلود کنید.
● و اما راه دیگر ویروسی شدن کامپیوتر:
۳) استفاده از سیدی یا فلاپی حاوی ویروس:
اگر شما سی دی یا فلاپی از دوستتون گرفتید و آن را روی کامپیوتر خودتان اجرا کردین چه تضمینی دارد که این فلاپی یا سی دی ویروسی نباشد؟
● چگونه ما میتوانیم ما به فایل موجود در سی دی اعتماد کنیم؟
۱) هرگز از فردی که شناخت کمی از آن دارید فلاپی یا سیدی دریافت نکنید
۲) اگر کسی با شما کدورتی دارد سعی نکنید هیچ وقت متوسل به او شوید برای دریافت سی دی یا فلاپی
خیلی راههای دیگر هم هست که امکان ویروسی شدن کامپیوتر است ولی ما سعی داریم در این مقاله راهها کلی جلوگیری را بگویم مثلا مثل:دیدن لینک مشکوک
● جمع بندی راههای مقابله:
▪ اولین توسیعه داشتن یک ویروس کش قوی و به روز روی کامپیوتر خودتان میباشد(در مقالات بعدی به طور کامل به این مبحث پرداخته میشود)
▪ کمی دقت در باز کردن ایمیل های رسیده هرگز ایمیلی که فرستنده آن را نمیشناسید باز نکنید.
▪ استفاده از یک سرویس دهنده ایمیل مطمئن
▪ در دانلودهای خود کمی دفت کنیم (هرگز اگر به یک نرم افزار نیاز دارید متوسل به سایتهای نامربوط نشوید.برای مثال اگر به نرم افزاری گرافیکی نیاز داریم هرگز دنباله این نرم افزار در سایت آموزش هک نگردیم چون در سورت موجود کمی مشکوک است نیست؟)
▪ هرگز در چت از کسی که نمیشناسید و آشنایی کامل ندارید فایلی نگیرید و تا جایی که امکان دارد ازشون بخواهید برایتان ایمیل کنند.(که اگر ویروسی بود ویروس کش ایمیل شناسایی کند)
▪ هرگز سی دی و فلاپی که به آن مطمئن نیستید را بر روی کامپیوترتان اجرا نکنید.
▪ هرگز روی لینکهای پیشنهادی مشکوک کلیک نکنید.
● ولی حال اگه کامپیوتر کا به ویروس مبتلا شد باید چه کارهایی انجام دهیم:
▪ نصب ویروس کش و به روز کردن آن و اسکن کردن(بازبینی)کل هارد توسط ویروس کش
▪ اگر فایل یا پوشه ای دارید که برایتان خیلی مهم است سعی کنید یک Buckup تهیه نمایید و Buckup را روی سی دی نگه داری کنید.
▪ اگر برایتان امکان دارد ویندوز خود را عوض کنید و درایو ویندوز قبلی را نیز فرمت نمایید
● و آخرین حرف:
برای داشتن کامپیوتری سالم و امن باید در اینترنت به همه چیزهای موجود در اینترنت شک کرد.مشکل است ولی با کمی دقت و هوشیاری میتوانید به راحتی کامپیوترتان را امن کنید.

انواع:
ویندوز و لینوكس انواع مختلفی دارند. تمامی انواع ویندوز را مایكروسافت تولید می كند، اما توزیع متنوع لینوكس از سوی شركت های متعددی مانند Linspire، Red Hat، SuSE، Ubunta، Mandriva، Knoppix، Slackware و Lycoris صورت می گیرد. ویندوز دو خط اصلی دارد كه می توان آنها را Win9x كه شامل ویندوزهای 95، 98، 98SE، Me و كلاس NT كه ویندوزهای NT، 2000 و XP را در خود جای داده است، اشاره كرد. ویندوز در واقع كار خود را با نسخه 3.x آغاز كرد و پس از چند سال ویندوز 95 را روانه بازار كرد.
انواع لینوكس به عنوان توزیع از آن یاد می شود. تمامی توزیع های لینوكس كه در چارچوب زمانی یكسان منتشر شده، از یك هسته اصلی(مهمترین بخش سیستم عامل) تبعیت می كنند. تفاوت آنها در نرم افزارهای اضافی ارائه شده، واسطه گرافیكی كاربر، فرایند نصب، قیمت، اسناد سازی و پشتیبانی های فنی است. ویندوز و لینوكس هر دو در desktop و ویرایش های سروری ظاهر می شوند.
لینوكس می تواند كارایی خود را بالا برد كه ویندوز نمی تواند. نسخه های هدفمند ویژه از لینوكس وجود دارد. به عنوان مثال NASLite نسخه ای از لینوكس است كه بااستفاده از یك فلاپی دیسك، رایانه قدیمی را تبدیل به یك فایل سرور می كند. این نسخه از لینوكس قادر به اتصال به شبكه، تقسیم فایل ها و عملكرد به عنوان یك وب سرور است.
واسطه گرافیكی كاربر:
ويندوز و لينوكس قادر هستند به ارائه واسطه گرافيكي كاربر و واسطه خط فرمان بپردازند. واسطه گرافيكي كاربر ويندوز از ويندوز 1/3 به ويندوز 95، ويندوز 2000 و ويندوز XP تغيير يافته است و انتظار مي رود در نسخه بعدي ويندوز كه جايگزين XP خواهد شد، دوباره تغيير كند.
لينوكس به طور نمونه به ارائه دو واسطه گرافيكي كاربر، KDE و Gnone مي پردازد. در توزيع هاي عمده لينوكس، ليندوز موجب شده واسطه كاربر شباهت بيشتري به ويندوز داشته باشد. همچنين XPde for Linux نيز در شباهت لينوكس به ويندوز نقش موثري دارد. واسطه گرافيكي كاربر در سيستم هاي لينوكس اختياري است و حال آن كه اين واسطه جزء جدايي ناپذيرOS در ويندور است. سرعت، كارايي و اطمينان در اجراي يك سرور به جاي لينوكس كه فاقد واسطه گرافيكي كاربر است، افزايش يافته است و اين در حالي است كه ديگر نسخه هاي سرور ويندوز قادر به انجام چنين عملي نيستند. در واقع واسطه گرافيكي كاربر در لينوكس، اجرا و كنترل از راه دور را براي يك رايانه لينوكس آسانتر و طبيعي تر از رايانه ويندوز جلوه مي دهد.
واسطه نماي متني:
اين واسطه به عنوان يك مفسر دستوري نيز شناخته شده است. كاربران وينداز برخي اوقات از آن به عنوان يك اعلان از سوي DOS نيز ياد مي كنند. كاربران لينوكس آن را به عنوان يك برنامه واسطه معرفي مي كنند. هر نوع از ويندوز به يك مفسر دستوري مجهز است، اما انواع مختلف ويندوز از مفسرهاي مختلفي نيز برخوردارند. به طور كلي، مفسرهاي دستوري ويندوز سري 9x شباهت زيادي به يكديگر دارند و نسخه هاي كلاس NT نيز مفسرهاي دستوري مشاهبي را در خود جاي داده اند. اما تفاوت هايي در بين اين دو دسته از ويندوز وجود دارد. لينوكس مانند ديگر نسخه هاي يونيكس، از مفسرهاي دستوري چندگانه پشتيباني مي كند، اما معمولاً از يك نوع كه به عنوانBASH شناخته مي شود، استفاده مي كند. از ديگر مفسرها مي توان از Korn shell، Bourne shell، ash و C shell ياد كرد.
هزينه:
براي يك desktop و يا كاربرد خانگي، مي توان گفت لينوكس خيلي ارزان و يا رايگان است در حالي است كه ويندوز گران است. در كاربرد سرور نيز لينوكس در مقايسه با ويندوز بسيار ارزان است. مايكروسافت اجازه مي دهد، يك كپي از ويندوز تنها براي يك رايانه استفاده شود. براي اولين بار در ويندوز XP، آنها با استفاده از نرم افزاري به اعمال اين قانون(در ابتدا فعال سازي توليد ويندوز و سپس ويندوز Genuine) مي پردازند. در مقايسه، تنها با يك بار خريد لينوكس، شما مي توانيد در هر چند رايانه با هيچ گونه هزينه اضافي از آن استفاده كنيد. براي دستيابي به لينوكس بايد رايانه اي جديد را كه لينوكس از پيش بر روي آن نصب شده خريداري كرد. ليندوز كه در حال حاضر لينسپاير ناميده مي شود، ليست تمامي فروشندگاني كه رايانه هايي مجهز به ليندوز را به فروش مي رسانند، ارائه مي دهد. اگر شما خواستار نصب لينوكس هستيد، مي توانيد به خريد رايانه اي بدون سيستم عامل از Dell و يا Wal-Mart كه براي نصب انواع لينوكس كامل است، اقدام كنيد.
نصب ويندوز هميشه يكسان است و اين در حالي است كه توزيع هاي مختلف لينوكس برنامه هاي نصب خود را دارند كه حتي اين امر مي تواند در نسخه هاي مختلف توزيع يكسان، تغيير يابد.
اجراي برنامه از طريق سي دي:
يكي از كارهايي كه لينوكس مي تواند انجام دهد و ويندوز نمي تواند، اجرا شدن از روي سي دي است. براي اجرا، ويندوز بايد ابتدا بر روي ديسك سخت نصب شود. اگر نصب ويندوز در مقطعي قطع شود، نمي توان رايانه را راه اندازي كرد. برنامه اي رايگان با نام BartPE وجود دارد كه مي تواند برخي از برنامه هاي ويندوز را از طريق سي دي bootable اجرا كرد.
به طور عادي، لينوكس نيز از طريق يك ديسك سخت اجرا مي شود، اما تعداد خيلي كمي از نسخه هاي لينوكس هستند كه بدون نصب شدن بر روي ديسك سخت، كاملاً از طريق سي دي اجرا مي شوند.
در نسخه هاي لينوكس مبني بر سي دي، كاربرد از ديسك سخت متفاوت است. برخي از آنها مانند ليندوز، هيچ چيزي را بر روي ديسك سخت حك نمي كنند و تجربه لينوكس را به راحتترين و امنترين نحو امكان مي سازند.
نرم افزار كاربردي:
در مقايسه لينوكس و ويندوز مي توان گفت، نرم افزارهاي كاربردي بيشتري براي ويندوز موجود است.
كسب نرم افزار كاربردي:
اگر به خريد يك كپي از ويندوز بر روي CD-ROM اقدام كنيد، نمي توانيد به نرم افزارهاي كاربردي آن دسترسي پيدا كنيد. اما اگر به خريد يك يا چند كپي از لينوكس بپردازيد، مي توانيد نرم افزارهاي كاربردي آن را به صورت رايگان دريافت كنيد. رايانه اي جديد به همراه ويندوزي كه از پيش بر روي آن نصب شده نيازمند به نرم افزارهاي كاربردي دارد. هر توزيع لينوكس با انواع متعددي ارائه مي شود. هر چه نسخه گرانتر باشد، نرم افزارهاي بيشتري نيز خواهد داشت.
نصب نرم افزارهاي كاربردي:
نصب كاربردها تحت ويندوز در حالي كه استاندارد نشده اند، معمولاً همسان است. نصب نرم افزار تحت لينوكس در هر توزيع متغاير است و به راحتي، سادگي و آشكاري ويندوز نمي باشد. ليندوز به كاربران اجازه مي دهد به نصب نرم افزارها در شرايطي شبيه به بهنگام كردن ويندوز بپردازند. در لينوكس كاربردها پس از دانلود شدن، به طور خودكار نصب مي شوند كه اين سرويس دهي به صورت رايگان صورت نمي پذيرد.
ويروس ها و جاسوس ها:
انواع مختلفي از برنامه هاي نرم افزاري بد انديش وجود دارد كه معمولترين آنها به عنوان ويروس و جاسوس ناميده مي شوند. جاسوس در ويندوز به مشكلي بزرگ تبديل شد در حالي كه مايكروسافت به خريد يك شركت نرم افزاري ضد جاسوس اقدام كرد و توليدات خود را با عنوان برنامه ضد جاسوس مايكروسافت در سال 2005 روانه بازار كرد. بخش عظيمي از اين نرم افزارهاي مخرب در ويندوز عمل مي كنند.
كاربران و اسم رمز:
لينوكس و ويندوز 2000/XP هر دو نيازمند نام كاربر و اسم رمز و زمان ره اندازي هستند. ويندوزهاي XP و 2000 و لينوكس از نمونه هاي متعدد و يا طبقه هاي مختلفي از كاربران حمايت مي كنند. لينوكس و ويندوز مي توانند كاربران را به گروه هاي مختلف دسته بندي كنند و مزايا را براي يك گروه نسبت به يك كاربر ارائه مي دهند. اما فايل ها در لينوكس تنها متعلق به يك كاربر و يا گروه، معين شده است.

راهنماي خريداران براي خريد ويدئو پروژكتور : مرور يافتن ويدئو پروژكتور خوب آسان تر آن است كه تصور مي كرديد . هزاران ويدئو پروژكتور در حال حاضر در بازار وجود دارد ، اما مي توانيد با استفاده از اين راهنماي خريد تا بهترين مدل براي نيازهاي ارائه مطلب شما مشخص شود . همه آن چيزي كه نياز داريد ، جواب به اين 4 سوال ساده است ؟ چه رزوليشني نياز دارم ؟ چه ميزان بايد روشنايي باشد ؟ آيا وزن و قابليت حمل آسان مهم است ؟ چقدر بايد هزينه كنم ؟ بعد از مرور كلي اين موارد اساسي ، به دنبال ويدئو پروژكتور تان بگرديد . سپس ، مي توانيد ليست انتخاب هايتان را ساده تر و محدود تر كنيد و سپس به موارد و قابليت هاي كليدي ديگر بيانديشيد . اين مساله به شما كمك خواهد كرد مشخص كنيد محصولاتي كه از ليست ، فاقد مشخصات موردنظرتان هستند . بعضي از اين قابليت ها احتمالا براي شما خيلي مهم اند ، پس آن ها را با دقت بررسي آن كنيد . بعد از تهيه ليست ويدئو پروژكتورهاي موردنظر ، مي توانيد مشخصات جزئي هركدام را هم نگاهي بياندازيد. راهنماي خريداران براي خريد ويدئو پروژكتور : رزوليشن مقدار اطلاعاتي كه كه مي تواند بر روي صفحه در هر زمان نشان داده شود ، با رزوليشن ويدو پروژكتور مشخص مي شود . رزوليشن به عبارت ساده ، به تعدا پيكسل هايي گفته مي شود كه ويدئو پروژكتور براي خلق تصوير استفاده مي كند . پيكسل هاي بيشتري كه استفاده شوند ، به معني رزوليشن بالاتر است . رزوليشن معمولا با2 روش بيان مي شود ، مثل 1024 در 768 ، كه اولين شماره ، تعداد پيكسل هاي افقي تصوير و دومين عدد ، نشان دهنده ي تعداد پيكسل هاي عمودي تصويراست . رزوليشن به روش ديگري هم بيان مي شود ، مثلا 1024 در 768 به نام XGA بيان مي شود . اين روش نامگذاري ابتدا براي مانيتورهاي كامپيوتر استفاده مي شده اما در بين ويدئو پروژكتور ها هم گسترش يافته است . اگرچه دليل خوبي براي استفاده از اين روش است ، اينكه بخاطرسپاري اين نامها آسان تر از حفظ كردن اعداد است . رزوليشن هاي معمول را در اين مقاله بحث خواهيم كرد . هنگام صحبت از رزوليشن هاي ويدئو پروژكتور ، معمولا رزوليشن اصلي (native ) بيان مي شود . اگر رزوليشن اصلي يك ويدئو پروژكتور 1024 در 768 پيكسل باشد ، به اين معني است كه مقدارهاي واقعي پيكسل هاي فيزيكي در صفحه 1024 پيكسل افقي و 768 پيكسل عمودي است . چه رزوليشني نياز دارم ؟ ويدئو پروژكتورهاي با رزوليشن هاي بالا ، نسبت به وپدئو پروژكتورهاي با رزوليشن پايين تر ، قادرند جزئيات بيشتري از تصوير را نشان دهند. چون پيكسل هاي بيشتري براي ايجاد تصوير استفاده مي شوند ، خود هر پيكسل ، كوچكتر مي شود بنابراين خود پيكسل ها كمتر ديده مي شوند ، البته پول بيشتري براي رزوليشن بالاتر بايد بپردازيد . ويدئو پروژكتورهاي با رزوليشن پايين تر ، خيلي ارزان تر هستند و مي توانند تصويري ايجاد كنند كه به روشني و جذابيت وپدئو پروژكتورهاي با رزوليشن بالا باشد . جز براي مواردي كه نياز داريد جزئيات تصوير را به خوبي ببينيد . وپدئو پروژكتورهاي با رزوليشن پايين تر انتخاب بهتري خواهند بود براي زماني كه قيمت برايتان خيلي مهم است . انتخاب هاي رزوليشن بعضي از رزوليشن هاي معمول ، اين 4 نوع هستند : SVGA يا 800 در 600 – ويدئو پروژكتورهاي SVGA مناسب اند براي آنهايي كه محدوديت بودجه دارند ، هرچند قيمت ها هر روزه بطور چشمگيري رو به كاهش است. هرچند بيشتر كامپيوتر ها رزوليشن هاي بالاتري را خروجي مي دهند ، SVGA مي تواند انتخابي خوب براي ارائه مطالب PowerPoint و نرم افزارهاي ديگر كه خيلي به جزئيات وابسته نيستند ، باشند . XGA يا 1024 در 768 پيكسل – قيمت ويدئو پروژكتورهاي XGA در چندساله اخير بسيار پايين آمده و تقريبا استانداردي براي ويدئو پروژكتورهاي اقتصادي شده اند . بيشتر كامپيوتر ها خروجي XGA اصلي مي دهند ، بنابراين با تطبيق ويدئو پروژكتور XGA با كامپيوترتان مطمئن باشيد كه هيچ جزئياتي را از دست نخواهيد يافت . SXGA يا 1280 در 1024 – ويدئو پروژكتور SXGA داراي رزوليشن بالايي هستند و قيمت بالاتري هم دارند . اين محصولات هدف كاربران خصوصي و سطح بالايند و كابران workstation هستند . معمولا براي كنترل و فرمان ، مهندسي و نرم افزارهاي CAD/CAM استفاده مي شوند كه پيكسل هاي ريز و لبه هاي جزئيات ، مهم ترند . SXGA+ يا 1400 در 1050 پيكسل – ويدئو پروژكتورهاي SXGA+ در حال محبوب تر شدن هستند و چندين انتخاب هاي خوب هم در اين رده هستند . رزوليشني مناسب عكس هاي داراي جزئيات زياد و داده هاي گرافيكي و رزوليشني فوق العاده براي نمايش متن و ارائه هاي PowerPoint خواهد بود. UXGA يا 1600 در 1200 پيكسل - UXGA براي نرم افزارهايي كه رزوليشن خيلي بالا و جزئيات و اطلاعات زياد دارند ، مناسب اند . اين ويدئو پروژكتورها خيلي گران هستند و كه رنج زيادي از تجهيزات كامپيوتري را پشتيباني مي كند . نسبتا ويدئو پروژكتورهاي با اين رزوليشن ، به نسبت در بازار كم هستند . چه رزوليشني براي شما مناسب است ؟ يكي از فاكتورهاي كليدي در انتخاب رزوليشن مناسب , نرم افزاری است که اغلب استفاده می کنید . آیا نیازی به تصویری بسیار دقیق با جزئیات بصری کوچک نياز داريد , یا به دنبال ابزاری برای ارائه مطلب عادی برای متن و گرافیک های کوچک است . اگر اغلب از سیستم برای ارائه های پاورپوینت , چارت ها , گرافیک ها , صفحه های گسترده اکسل و کارهای تجاری عادی , استفاده می کنید . احتمالا نیازی ندارید تا پول بیشتری برای ویدئو پروژکتوری با رزولیشن بسیار بالا بپردازید . ویدئو پروژکتور با رزولیشن SVGA و XGA عالی اند برای این نوع کاری و بهترین رزولیشن به نسبت قیمت هم هستند. اما اگر طرح های مهندسی , عکاسی های دیجیتال یا تصاویری دیگر با جزدیات زیاد را ارائه می دهید , احتمالا به ویدئو پروژکتوری با رزوبیشن SXGA یا بالاتر برای ایجاد تصویری قابل قبول برای هدف تان نیاز دارید . تطبیق دادن کامپیوترتان با وبدئو پروژکتور تان به ياد داشه باشید که بهترین رزولیشن برای ویدئو پروژکتورتان , همان رزولیشن کامپیوتری است که قصد دارید با آن کار کنید . اگر شما معمولا از کامپیوترهای نوت بوک / لپ تاپ استفاده می کنید که رزولیشن XGA دارند , ویدئو پروژکتوری خواهید خواست که رزولیشن اصلیش همان XGA باشد تا واضح ترین و صاف ترین تصویر را داشته باشید . به طور مشابه , اگر معمولا از کامپیوتری استفاده می کنید که رزولیشن بالاتر از XGA را خروجی می دهد , مثل SXGA+ , بهترین تصویر را زمانی خواهید داشت که از ویدئو پروژکتوری که با همان رزولیشن اصلی , استفاده کنید . امروزه ویدئو پروژکتورهای موجود در بازار , قادرند تا سیگنال های ورودی را که با رزولیشن اصلی شان متفاوت باشد ، پخش كنند. مثلا می توانید یک کامپیوتر با رزولیشن XGA به یک ویدئو پروژکتور قدیمی با رزولیشن SVGA متصل کنید . ویدئو پروژکتور به طور خودکار , سیگنال های ورودی 1,024 x 768 را به خروجی 800 x 600 اصلی تبدیل می کند . اگرچه , کمی از وضوح و جزئیات , در این پروسه از دست می رود , و درآخر تصویری خواهید داشت که به وضوح و شفافیت زمانی که سیگنال های ورودی با همان رزولیشن اصلی ویدئو پروژکتور باشد , نیست . این از دست دادن شفافیت در زمانی هم که بخواهید یک کامپیوتر XGA را به ویدئو پروژکتوری با رزولیشن بالاتر SXGA , وصل کنید هم اتفاق می افتد . معمولا تصویری قابل قبول خواهید داشت اما تبدیل ورودی 1,024 x 768 به خروجی 1,280 x 1,024 , بعضی نرمی هایی را هم در تصویر ایجاد می کند. به پروسه تبدیل فرمت های ورودی مختلف به فرمت خروجی اصلی ویدئو پروژکتور , scaling مي گويند . بزرگ کردن رزولیشن کوچک , upconversion و کوچک کردن تصاویر بزرگ , compression نامیده می شود . بعضی از ویدئو پروژکتورها در scaling خیلی خوب عمل می کنند, بنابراین نتیجه کار , دارای نرمی های کمتری خواهد بود و تنزل کیفیت , تقریبا جزئی است . در بین ویدئو پروژکتورها ، کیفیت scaling بسیار متفاوت هستند و مانند همه تکنولوژی ها , در حال بهتر شدن است . scaling نکته ای قابل توجه است , بنابراین , در صورت امكان, سعی کنید نوع کار را ببینید تا ویدئو پروژکتور را همانطور که می خواهید ازآن استفاده کنید ، ديده باشيد . وقتی مشخص شد چه رزولیشنی بیشتر با نیازهای شما هماهنگ است , می توانید به دنبال ویدئو پروژکتورهایی با همان رزولیشن باشید که محدووده انتخاب هایتان را کاهش می دهد . لیست تان احتمالا طولانی خواهد بود اما صبر داشته باشید . در زیر فیلترهای دیگری هم هست که لیست تان را کوتاه تر خواههند کرد تا بهتر به نیازهایتان نزديك شود . راهنماي خريداران براي خريد ويدئو پروژكتور : شدت روشنایی ویدئو پروژکتورها در طیف وسیعی از نظر ميزان خروجی نورهستند , که با واحد ANSI lumens ( انسی لومنس ) یا بطور خلاصه تر با lumens ( لومنس) بیان می شود . ویدئو پروژکتور روشن تر , دارای انسی لومنس بالاتری است و معمولا گران تر . بر خلاف تصور عام , همیشه روشن تر بهتر نیست . و هیچ راهي برای دانستن بهترین خروجی لومنس نیست . اگرچه فاکتور های مشخص هست تا مطمئن شوید ویدئو پروژکتورتان ، برای نوع کارتان خیلی تاریک یا روشن نباشد . چیزهایی که باید در نظر بگیرید وقتی روشنایی را انتخاب می کنید 4 نکته مهم در این مورد هست وقتی به دنبال روشنایی ویدئو پروژکتور تان هستید : چند نفر معمولا در اتاق هستند ؟ این مشخص می کند اندازه ویدئو پروژکتور که برای دید آسان برای هر نفر داشته باشد. هرچه تعداد افراد در یک اتاق بیشتر شود , اندازه تصویر باید افزایش یابد . چون هرچه نور بخواهد در تصویر بزرگتری پخش شود , روشنایی آن کمتر می شود . نور اتاق چقدر است ؟ یک اتاق تاریک بهترین تصویر را صرفنطر از روشنایی ویدئو پروژکتور خواهد داد . اگرچه اکثر ملاقات ها کمی نور لازم دارد برای یادداشت برداری و ارتباط چشمی . اتاقی که چراغ آن خاموش نمی شود یا کلید آن درون اتاق نیست با در جایی است که قابل دسترس نیست , به ویدئو پروژکتور پرنورتر نیاز دارد . چه نوع پرده ای برای ویدئو پروژکتور هست ؟ این می تواند اثری فوق العاده اي در روشنایی و کیفیت تصویر داشته باشد . بیشتر پرده های ویئو پروژکتور امروزه بازتاب نور خیلی خوبی دارند که سبب می شود حتی ویدئو پروژکتورهایی که نور کمی دارند , در حالت عادی خوب به نظر برسند . اگر اتاق , فاقد پرده ویدئو پروژکتور است , نیاز به ویدئو پروژکتور پرنورتری دارید چون بازتاب نور دیوار بسيار کم است . 4-نوع کارتان چیست ؟ نوع کار مانند آموزش و کارهای گروهی , به شدت روشنایی بیشتری نیاز دارند چون این نوع کارها , همچنین نور بیشتری هم برای یادداشت برداری و ارتباطات متقابل بین افراد دارد . کارهایی که از داده های گرافیکی , عکس ها و ویدئوها استفاده مي كنند ، احتمالا بیشتر در اتاق های کم نورتر پخش خواهند شد , پس به آنچنان خروجی نور نیاز ندارند . اگر ویدئو پروژکتور در جاهای مختلفی استفاده می شود , هم داخل خانه و هم در خارج بخاطر مسافرت , جایی را ملاک قرار دهید که بیشتر استفاده می شود . در بازارهای امروزی , ویدئو پروژکتورها می توانند با خروجی انسی لومنس به شکل زیر دسته بندی می شوند : کمتر از 1000 لومنس – کمترین میزان خروجی نور که ویدئو پروژکتورها می دهند که ويدئو پروژكتورهاي در اين رده ، جزو ارزانترین ویدئو پروژکتورها هم هستند . برای نمایش ویدئوهای آموزشی و عکس ها در اتاق های کم نور , ویدئو پروژکتورهایی که در این رده اند , برای این نیازها می توانند مناسب باشند . به یاد داشته باشید , که خروجی روشنایی کم , به این معنی است که می خوهید ارائه تان را در اتاق تاریک یا خیلی کم نور پس تصویر روی پرده با نورهای محدود شده , تصویر بدی نخواهيد شد . 1000 تا 2000 لومنس – این طیف لومنس , تعادلی بین عملکرد و قیمت است . این دستگاه ها برای اتاق کنفرانس هاس تجاری معمولی و استفاده در کلاس ، مناسبند . براي بهترین تصویر، ارائه ها باید در نور کم انجام شوند. یک اتاق کاملا تاریک معمولا ضروری نیست . 2000 تا 3000 لومنس - این نمایان دهنده رنج سطح بالای ویدئو پروژکتورهای قابل حمل و تقریبا قابل حمل است . ویدئو پروژکتورهای در این کلاس , مناسب برای اتاق کنفرانس های بزرگ و کلاس های درس بزرگ هستند . این ها انعطاف پذیری بیشتری با نور محدود شده محیطی مي دهند , چون تصویر به اندازه کافی روشن است , میزان قابل قبولی از نور اتاق بدون آنکه تصویر خراب شود ، قابل تحمل است . این ويدئو پروژكتورها ، همچنين انعطاف پذیری بیشتری در اندازه اتاق مي دهند که چون لومنس کافی برای صفحات بزرگ تر تولید می کنند . 3000 لومنس و به بالا – این ویدئو پروژکتورهای فوق العاده روشن , در چندین کلاس از نطر عملکرد قرار دارند. این دستگاه ها در رنج 3000 تا 12000 انسي لومنس هستند . قيمت اين ويدئو پروژكتورها هم در رنج وسيعي هستند كه بسته به بقيه مشخصات آنها دارد . اين ويدئو پروژكتورها در مكان هاي زيادي هم استفاده مي شوند مانند اتاق هاي كنفرانس ، كلاي هاي آموزشي ، مساجد و ... . راهنماي خريداران ويدئو پروژكتور هاي تجاري : وزن و قابليت حمل نكنه مهم ديگري كه براي انتخاب يك ويدئو پروژكتور ايده آل نياز داريد ، وزن آن است . اگر معمولا در راه هستيد ، احتمالا سبكترين و قابل حمل ترين دستگاه كه با رزوليشن و روشنايي مورد نظرتان هم تطبيق داشته باشد ، منسب كارتان خواهند بود . دسته بندي ويدئو پروژكتورهاي سبكتر از 7 پاوند ( حدودا 3 كيلو ) در اين رده اند . اگر گهگاه سفر مي كنيد و همچنين قدرت بيشتري نباز داريد ، ويدئو پروژكتوري كمي سنگين تر ، نيازتان را رفع مي كند . ويدئو پروژكتور هاي بين 7 تا 10 اوند ( حدودا 3 تا 4.5 كيلوگرمي ) مناسب تان است . اين ويدئو پروژكتورها روشن تر و قوي تر از ويدئو پروژكتورهاي زير 3 كيلو است . اگر قصد مسافرت با ويدئو پروژكتورتان را نداريد ، اما هنوز مي خواهيد دستگاه جديدتان را در محل كارتان ، از كلاس به يك كلاس و روزهاي تعطيل آن را به خانه ببريد و در خانه استفاده كنيد ، ويدئو پروكتورهاي بسيار خوبي در رنج وزني 10 تا 15 پاوند ( حدود 4.5 تا 7 كيلو گرمي ) كه مي توانيد به آنها توجه كنيد. بالاخره ، اگر مي خواهيد ويدئو پروژكتورتان را در جاي ثابتي استفاده كنيد و نيازي به انتقال آن نداريد ، مي توانيد از مساله وزن بگذريد و به بقيه خصوصيات مثل روشنايي و قيمت و قدرت آن توجه بيشتري كنيد . راهنماي خريداران ويدئو پروژكتور : قابليت هاي كليدي تا حالا ليست انتخاب هايتان محدود شده است . با در نظر گرفتن قابليت هاي كليدي كه سازنده ويدئو پروژكتور ارائه مي دهد و دقت به موضوعات زير ، ليست تان را محدودتر كنيد : لنز زوم (Zoom lens ) : لنز زوم اين امكان را به شما مي دهد كه ويدئو پروژكتور را در جاي راحتي قرار دهيد و اندازه تصوير را تنظيم كنيد . تعداد زيادي از ويدئو پروژكتورهاي قابل حمل ، لنز زوم كم دارند . يك لنز زوم 1.2:1 فقط به شما اين قابليت را مي دهد كه تصوير را تا 20درصد بزرگ كنيد . شما اغلب مي توانيد ويدئو پروژكتور يك يا دو فوت جابجا كنيد و اندازه تصوير مورد نظرتان را داشته باشيد . اگر پرده نمايش ثابت داريد ، حتي رنج كم زوم به شما بسيار كمك خواهد كرد تا اندازه تصوير دقيق تان را تنظيم كنيد . اگر مي خواهيد ويدئو پروژكتورتان را در محل هاي مختلف استفاده كنيد ؛ احتمالا به رنج زوم متنوع تري نياز داريد ، كه به شما انعطاف پذيري بيشتري مي دهد براي انتخاب جا. رنج لنز زوم 1.1:1 تا 2.0:1 و بيشتر . شماره بالاتر ، زوم لنز قويتري دارد . تصحيح Keystone ( Keystone Correction ) : علاوه بر قابليت لنز زوم ، كاربران بايد فوايد تصحيح Keystone را هم بدانند .اثر Keystone وقتي اتفاق مي افتد كه ويدئو پروژكتور در زاويه اي غير از روبروي پرده نمايش كه نتيجه آن اين است كه تصوير كاملا مربع نخواهد بود . امروزه بيشتر ويدئو پروژكتورها داراي اين قابليت اند كه Keystone عمودي را تصحيح مي كنند ، كه وقتي اتفاق مي افتد كه ويدئو پروژكتورتان روبه پايين يا روبه بالا باشد . بقيه ويدئو پروژكتورها اين قابليت را دارند كهKeystone افقي را هم تصحيح كنند كه وقتي اتفاق مي افتد كه در طرفين تصوير را نمايش دهيد . توجه داشته باشيد كه اعمال تصحيحKeystone معمولا نتيجه اش كمي كاهش جزئيات و شفافيت تصوير است اما مي تواند فوق العاده ارزش داشته باشد كه وقتي ويدئو پروژكتورتان دقيقا نتواند تصويرمربع دهد . كنتراست (Contrast ) : كنراست نسبتي است بين تاريك ترين و روشن ترين قسمت تصوير . براي داشتن بهترين تصوير و فيلم ، نسبت كنتراست تصوير بهتر است بالا باشد ( 1500:1 يا بالاتر ) . براي گرافيك هاي كامپيوتري و ارائه اطلاعات ، معمولا كنتراست 400:1 بالاست . اگرچه ، نور اتاق بر روي كنتراست تصوير تاثير دارد ، به اين دليل كه تاريكي ها را روشن تر مي كند . با نورپردازي معمول اتاق ها ، ويدئو پروژكتور با كنتراست 400:1 با كنراست 1500:1 تقريبا متمايز است ، ولي بقيه فاكتورها يكسان است . اگر شما ويدئو پروژكتورتان را در اتاقي با نور محدود خوب استفاده كنيد ، خروجي lumen از كنتراست مهم تر است . براي نمايش صحيح گرافيك و ويدئو اگرچه در اتاق تاريك ، كنتراست مهمتر مي شود . استانداردهاي سيگنال هاي ويدئو : بيشتر ويدئو پروژكتورهاي تجاري ، سيگنال هاي composite video ، S-video و computer/RGB را به عنوان 3 نوع سيگنال استفاده مي كنند . بيشتر ويدئو پروژكتورها همچنين سيگنال هاي YPbPr/YCbCr را هم مي پذيرند . اگرچه ، 2 استاندراد سيگنال كاملا ديجيتالي كهDVI و HDMI هستند . كارت هاي گرافيك كامپيوترهاي جديد ، قابليت خروجي DVI و HDMI دارند كه به كاربراي اين امكان را مي دهند كه سيگنال ها را در همان فرمت ديجيتال نگه دارند و از تبديل ديجيتال به آنالوك جلوگيري مي كنند . اگر مي خواهيد عملكرد بهبود يافته و شما منبع ويدئويي داريد كه خروجي DVI و HDMI مي دهد ، چك كنيد كه كدام ويدئو پروژكتورها ورودي ديجيتال دارند . كه در مشخصات ويدئو پروژكتور به اسم هاي HDMI, DVI-I, يا DVI-D بيان مي شود . پورت هاي كامپيوتر چندگانه : اگر مي خواهيد چند كامپيوتر يا منبع ويدئويي را در يك زمان به ويدئو پروژكتور وصل كنيد ، مثلا ممكن است بخواهيد يك كامپيوتر نوت بوك و يك كامپيوتر روميزي را از هر2 منبع به دستكاه وصل كنيد و ارائه هاي متوالي يا در يك زمان داشته باشد ، اين قابليت مهمي است . اگر ويدئو پروژكتورتان فقط يك ورودي كامپيوتر دارد ، مجبور خواهيد شد نوت بوك تان را قطع كنيد و در بين كارتان ، كامپيوتر روميزي تان را وصل كنيد . چك كنيد تا مطمئن شويد كه ويدئو پروژكتورتان به اندازه كافي قابليت ارتباطي دارد كه استفاده معمول تان را پشتيباني كند . راهنماي خريداران ويدئو پروژكتور : قيمت وقتي محدوده هزينه تان را مشخص كرديد ، توجه داشته باشيد كه قيمت را از فروشنده مطمئن بخواهيد و چون به احتمال زياد قيمت اصلي با قيمت هاي سايت ه و فروشندگان مختلف متفاوت است . براي انتخاب فروشنده هم به دنبال فروشندگاني باشيد كه سابقه خوبي دارند ، خدمات و گارانتي خوبي دارند ، و نظر افراد و شركت هايي كه قبلا از آنها خريدكرده اند را جويا شويد .

كامپيوتر صدرا

لينك مطلب : http://sadracomputer.com/Videoprojector/article/Video-Projector-Buying-Guide-new.html

گذشته از اینکه ما در دنیایی زندگی می کنیم که هارد دیسک ها فوق العاده ارزان شده اند و حافظه های فلش مرتباً به سمت حجیم تر شدن و ارزان تر شدن پیش می روند ولی به نظر نمی رسد برای CD و درایو آن جانشینی آمده باشد. همانطورگذشته از اینکه ما در دنیایی زندگی می کنیم که هارد دیسک ها فوق العاده ارزان شده اند و حافظه های فلش مرتباً به سمت حجیم تر شدن و ارزان تر شدن پیش می روند ولی به نظر نمی رسد برای CD و درایو آن جانشینی آمده باشد. همانطور که با ورود CD های با قابلیت چند بار رایت فلاپی دیسک ها کم کم از روی کامپیوترها حذف شدند. البته روزی هم عمر CD به پایان خواهد رسید.
هر چند که امروزه یک هارد ۸۰ گیگابایتی ظرفیت بالایی برای یک هارد دیسک محسوب نمی شود و با قیمت مناسبی می توان آن را خرید و حجم آن برابر ۱۲۰ CD می باشد. ولی CD قابل رایت هنوز ارزان تر است و گذشته از این می توان از آن به راحتی برای انتقال اطلاعات استفاده کرد، دوام نسبتاً خوبی دارد. کوچک و ارزان است. و اینجاست که اهمیت وجود سی دی رایتر مشخص می شود. در این مقاله می خواهیم در مورد CD رایتر صحبت کنیم. ابتدا در مورد مزایا و مشکلات انواع CD صحبت می کنیم سپس به بررسی رایتر می پردازیم.
● مزیت ها
ـ CD بسیار ارزان است.
ـ با سرعت ۴۰x می توانید یک CD را در زمانی زیر ۳ دقیقه رایت کنید.
ـ قابل حمل و نقل
ـ معمولاً با همه کامپیوترها و دستگاههای صوتی امروز سازگاری دارند.
ـ عمر طولانی (از نظر تئوری تا ۱۰۰ سال)
ـ CD ها از حافظه های مغناطیسی مانند هارد دیسک عمر بیشتری دارند.
● مشکلات
ـ ممکن است در هنگام رایت کردن مجبور به توقف کار خود با کامپیوتر شوید.
ـ دیسک هایی با قابلیت رایت دوباره کندتر از CD های معمولی کار می کنند.
ـ مقایسه ظرفیت CD با DVD آنرا ناامید کننده تر می کند.
● سرعت درایو: رایت/ ری رایت/ خواندن
منظور از ۲۴*۱۰*۴۰ چیست؟ این سه عدد به سرعتهای رایت و ری رایت و خواندن CD اشاره می کنند. مثلاً اگر یک CD رایتر با مشخصات ۲۴*۱۰*۴۰ داشته باشید به این معنی است که این رایتر CD معمولی را با سرعت ۲۴x رایت می کند و یک CD با قابلیت رایت مجدد را با سرعت ۱۰x رایت می کند و CD ها را با سرعت ۴۰x رایت می کند. مثلاً زمانی که یک CD صوتی را گوش می دهد درایو CD آن را با سرعت ۱x می خواند ولی اگر کامپیوتر این CD را یک جا بخواند ۲ دقیقه زمان طول می کشد.
این سرعتها معمولاً به صورت میانگین محاسبه می شوند بنابراین اگر قابلیتها کمی از آنچه مشخصات اسمی نشان می دهد پایین تر باشد نگران نشوید.
● انواع حافظه ها: DVDR/ DVD/ CDRW/ CDR/ CD
تیتری به شکل بالا کمتر استفاده می شود و معمولاً از واژه درایو استفاده می شود. به هر حال CD_R به دیسک CD قابل رایت یا به درایو CD ای که قابلیت رایت CD معمولی را دارد گفته می شود. CD_RW به یک دیسک با قابلیت رایت دوباره (چند باره) یا به درایوی که می تواند روی CD های با قابلیت رایت مجدد رایت کند اشاره دارد. البته می دانید که همه درایوهای CD_RW می توانند روی CD های معمولی هم رایت کنند. البته امروزه داشتن یک درایو CD_R معمولی دلیل بر نقطه ضعف نیست چون بسیاری حتی یک بار هم با درایو خود روی CD_RW رایت نکرده اند. دیسکهای قابل رایت DVD را DVD_R گویند. یک درایو DVD_R می تواند روی DVD و CD رایت کند و بخواند.
DVD_RW نسخه قابل رایت مجدد DVD است که می تواند تا ۴.۷ گیگابایت اطلاعات را در خود ذخیره کند که در حدود هفت برابر ظرفیت CD است.
● اینترنال یا اکسترنال
در اکثر مواقع استفاده از درایو اینترنال (داخلی) مناسب است. چون ارزان تر بوده و فضای اضافی روی میز کامپیوترتان اشغال نمی شود. ولی از جهت شیکی ظاهری، شاید بخواهید از یک درایو اکسترنال استفاده کنید.
اما درایو اکسترنال با قیمت بالایی که دارد برتری هایی هم نسبت به نوع اینترنال دارد. اولاً یک درایو اکسترنال به راحتی قابل جابجایی است. مثلاً اگر شما چند کامپیوتر در محل کار خود دارید با خرید یک درایو می توانید روی کامپیوتری که بیکار است کار رایت خود را انجام دهید. به علاوه یک درگاه IDE در سیستم شما اشغال نمی شود چون این درایوها یا از USB یا Fire Wire برای اتصال به کامپیوتر استفاده می کنند. به عبارت دیگر شما با ۴ درایو (مثلاً ۲ هارد دیسک، یک درایو zip و یک CD_ROM) که در اکثر کامپیوترها استاندارد شده است محدود نمی شوید.
● بافر تحت حفاظت:
برای اینکه CD رایتر وظیفه خود را بدرستی انجام دهد باید یک جریان ثابت اطلاعات برای آن فراهم شود تا لیزر بتواند تحت یک فرایند بدون وقفه عمل رایت را انجام دهد. هر سی دی رایتر یک حافظه بافر دارد که معمولاً ۲ یا ۴ مگابایت است که هر بی نظمی در جریان اطلاعات را خنثی می کند. اگر هنگام رایت سی دی شما کار دیگری با کامپیوتر انجام دهید به گونه ای که حافظه بافر خالی شود خطایی اتفاق می افتد که منجر به خراب شدن CD می شود. مگر اینکه رایتر شما دارای سیستم حفاظت بافر باشد.
بافر تحت حفاظت یا Buffer Under Run Proof اجازه می دهد که لیزر در حال رایت سی دی وقتی بافر خالی می شود توقف داشته باشد. نامهای دیگری برای سیستم حفاظت بافر وجود دارد که بست به کمپانی سازنده متفاوت است، و در اینجا به چند مورد آن اشاره می شود.

آنچه باید به خاطر داشته باشید این است که اگر یک درایو از بافر تحت حفاظت پشتیبانی کند باید نرم افزار آن هم از این ویژگی پشتیبانی کند تا این قابلیت را به کار گیرد.
از نظر تئوری زمانیکه Buffer Under Run Protection فعال شده باشد شما باید بتوانید بدون نگرانی از خراب شدن CD با کامپیوتر خود مانند حالت عادی کار کنید.
▪ Multi Read
اگر یک درایو با قابلیت Multi Read داشته باشید می توانید مطمئن باشید که این درایو از همه انواع CD, CDR و CDRW پشتیبانی می کند. و Multi Read۲ از دیسکهای DVDR, DVD هم به علاوه دیسکهای بالا پشتیبانی می کند.
▪ Double density
در سال ۲۰۰۰ کمپانی سونی CDهای با فرمت چگالی مضاعف Double density ارائه داد این CD دارای ظرفیت حدود ۱.۳ گیگابایت هستند این فرمت از CD تحت عنوان DD_R و DD_ RW (برای cd های ری رایت) شناخته می شوند. این فرمت از CD امروزه به راحتی قابل دسترسی است و می توان از آن استفاده کرد.

آفتاب

قفل‌های نرم افزاری و سخت افزاری با توجه به فزونی نرم افزار در سیستم‌های کامپیوتری از یک طرف و توانایی کنترل کپی‌های غیرمجاز از طرفی دیگر دلیلی محکم جهت بررسی این شاخه از مهندسی نرم افزار می‌باشد. از آنجا که متأسفانه قانون Copyright در تمام جهان بجز ایران و چند کشور دیگر اجرا می‌گردد. بحث کنترل کپی‌های غیرمجاز حساس‌تر می‌شود.
با توجه به کپی‌های غیرمجازی که روزانه بصورت کاملاً عادی و بدون اطلاع سازنده آن صورت می‌گیرد، جلوگیری از این عمل و کنترل جدی آن امری ضروری و واجب به نظر می‌رسد. در این مقاله درباره شناخت انواع این قفل‌ها و چگونگی اعمال آنها بر روی یک برنامه بحث خواهد شد.
تعریف قفل‌های سخت افزاری
به هر برنامه‌ای که کنترل کپی آن از طریق سخت افزار اضافی قابل انجام می‌باشد، قفل سخت افزاری گویند.

تعریف قفل‌های نرم افزاری
به هر برنامه‌ای که کنترل کپی آن فقط از طریق نرم افزار و بدون نیاز به سخت افزار اضافی قابل انجام باشد، قفل نرم افزاری گویند.
طریقه استفاده از قفل سخت افزاری
الف) روش اول قفل‌گذاری به این صورت است که تولید کننده نرم افزار یک یا چند بایت از اطلاعات را در قفل نوشته و برنامه در هنگام اجرا آن را چک می‌کند. در صورتیکه قفل وجود داشته باشد، برنامه به کار خود ادامه می‌دهد و اگر قفل وجود نداشته باشد و یا اطلاعات خوانده شده از روی قفل صحیح نباشد، برنامه متوقف شده و با اعلام خطا، از اجرای صحیح، سرباز می‌زند. این نوع قفل‌ها دارای ساختاری ساده، حافظه‌ای در حد چند بایت، و قیمتی ارزان هستند. استفاده از این قفل‌ها بسیار ساده بوده و نیاز به تخصص خاصی ندارد، تنها کافیست که نرم افزار ویژه قفل را که (توسط شرکت تولید کننده قفل ارائه شده) اجرا نمود. در ابتدا که قفل فاقد اطلاعات است، اول یک کلمه دلخواه، به عنوان کلمه عبور درخواست کرده و سپس با توجه به نوع قفل، یک یا چند کلمه اطلاعات را دریافت و در حافظه قفل ثبت کنید. در دفعات بعد می‌بایست کلمه عبوری که اولین بار ثبت شده، وارد شود تا بتوان به اطلاعات درونی قفل دسترسی داشت. البته بعد از ورود به برنامه این اطلاعات درونی قفل دسترسی داشت. البته بعد از ورود به برنامه این کلمه قابل تغییر است. در هر صورت، پس از ثبت اطلاعات در قفل، تولید کننده نرم افزار، اطلاعات ثبت شده در یک برنامه را چک می‌کند که نحوه چک کردن اطلاعات، با توجه به نوع قفل متفاوت است. در بعضی فقط اطلاعات درون قفل چک می‌شود و در بعضی دیگر، در مرحله اول وجود قفل چک شده و در مرحله بعدی، اطلاعات درون آن چک می‌شود.
 

البته نحوه کلی کار مشابه روش قبلی است. با اجرای نرم افزار ویژه قفل و وارد نمودن کلمه عبور، باید نام فایلی را که می‌خواهیم بر روی آن قفل بزنیم، مشخص کنیم، تا بخشی از آن در قفل ثبت گردد. البته در بعضی دیگر از این نوع قفل‌ها، که حفاظت بیشتری را انجام می دهند، می‌بایست توسط تولید کننده نرم افزار دقیقاً کنترل شود که چه بخش‌هایی از فایل باید در قفل ثبت گردد که البته انجام این کار نیاز به تخصص و تجربه کافی دارد، چرا که بعضاً ممکن است که خطا در انجام کار، باعث بروز اشکال در برنامه تولیدی بشود. چون با این کار در واقع بخشی از برنامه در قفل ثبت می‌گردد، واضح است که هر قفل فقط برای یک نسخه از برنامه می‌تواند مورد استفاده قرار بگیرد و به همین علت کاربرد این قفل، کمتر است. ضمناً نوع دیگری از قفل‌ها هستند که از از هر دو روش فوق استفاده می‌کنند، اما طرفدار چندانی ندارند. قفل‌های سخت افزاری با توجه به اضافه کردن یک سخت افزار جدید به کامپیوتر (اغلب از طریق ارتباط با پورت چاپگر) برنامه خود را کنترل می‌کنند. برنامه قبل از اجرا ابتدا با توجه به مراجعه به آدرس سخت افزار نصب شده (اضافه شده با استفاده از دستور Port) به سخت افزار مورد نظر خود مراجعه کرده و در صورت یافتن آن، تست‌های مختلف اعم از تست رمز، خواندن اطلاعات و... می‌تواند تصمیم گیری نماید
 

با توجه به نوع کاربرد برنامه، اندازه، قابلیت کپی برداری از آن بر روی دیسک، تحت شبکه بودن برنامه و... می‌توانیم از انواع روش‌هایی که جهت حفاظت از نرم افزار در نظر داریم (و متعاقباً توضیح داده خواهد شد) استفاده کنیم. اما مساله قابل بحث این است که چگونه از یک قفل منتخب استفاده نمائیم؟ جواب این سوال متغیر و وابسته به شرایط زیر است می‌باشد:
الف: اعتقاد طراح نرم افزار به اینکه کاربر حتماً باید آن را خریداری نماید تا از امکانات آن مطلع گردد. در این حالت قفل نرم افزاری در ابتدای شروع به کار برنامه کنترل می‌گردد حتی طراح می‌تواند در مواقع حساس نیز قفل را مجدداً کنترل کند و یا در حالتی که طراح واقعاً سخت گیر باشد، می‌تواند در زمان های مشخصی از وجود قفل اطمینان حاصل نماید (مثلاً هر 4 ثانیه). البته در این حالت طراح باید روشی را که جهت کنترل قفل استفاده می کند، نیز در نظر بگیرد.

ب: اعتقاد طراح نرم افزار به این که کاربر می‌تواند از نرم افزار به عنوان نسخه نمایشی نیز استفاده کند. طراح در این حالت می‌بایست در مکان‌های خاصی از برنامه، قفل را کنترل کند. مثلاً در یک برنامه حسابداری می‌توان تمام بخش‌های سیستم را آزاد گذاشته (یعنی برنامه نیازی به قفل نداشته باشد) اما در صورتی که کاربر مایل به استفاده از امکانات گزارش گیری سیستم باشد، قفل نرم افزاری درخواست گردد.
مزیت این روش بر روش قبلی این است که دیگر نیاز به طراحی نسخه نمایشی جهت مشاهده کاربران وجود ندارد.

محدودیت در تعداد کپی (Copy Limited)
 

استفاده از دیسکت، در هنگام برنامه (Required Disk)
 

آشنایی با نحوه قفل‌گذاری بر روی یک برنامه
الف: طراح به سورس برنامه دسترسی دارد. در این حالت طراح پس از انتخاب روش قفل گذاری، کافیست آن را به زبان مورد نظر خود پیاده سازی نموده و در برنامه خود بگنجاند.
ب: طراح (مجری پروژه) به سورس برنامه دسترسی ندارد. گاهی اوقات به یکسری برنامه‌های ارزشمندی برخورد می‌کنیم که فاقد قفل هستند، بنابراین نیاز به قفل‌گذاری وجود دارد (البته این حالت بیشتر در کشور ما و چند کشور دیگر که در آن ها قانون Copyright معنی ندارد، کاربرد دارد). جهت تزریق قفل به این گونه برنامه‌ها، نیاز به آشنایی کامل به ساختار فایل‌های اجرایی (EXEY, COM, SYS) وجود دارد چرا که باید برنامه‌ای راطراحی کنیم تا همانند یک ویروس کامپیوتری به فایل اجرایی مشخصی بچسبد. البته جهت اینکار بهترین زبان برنامه نویسی، اسمبلی می‌باشد (بدلیل توانایی دخالت در روند اجرای برنامه). ضمناً برای بالا بردن سطح امنیت برنامه لازم است تا یکسری کدهای ضد دیباگ در برنامه گنجانده شوند.
 

آشنایی با روش‌های قفل‌گذاری و نحوه طراحی آن‌ها
1- قفل‌گذاری با استفاده از شماره سریال اصلی دیسکت
 

راه دیگر مراجعه به Boot Sector جهت کنترل قفل می‌باشد.
ضریب اطمینان این قفل در مورد دیسکت ها، دو تا پنج درصد بوده و در رابطه با هارد دیسک پنجاه تا شصت درصد می‌باشد. دلیل این اختلاف این است که در حالت قفل دیسکتی با کپی Boot Sector، قفل بر روی دیسکت دیگر قرار خواهد گرفت اما در رابطه با هارد دیسک اینکار به سادگی انجام پذیر نیست.
2- قفل‌گذاری با استفاده از مشخصات سیستم
در این نوع قفل نرم افزاری، برنامه قبل از اجرا ابتدا مشخصات سیستم را خوانده (که اینکار از طریق مراجعه به بخش‌های خاصی از حافظه و یا مراجعه به اطلاعات BIOS انجام می‌شود). سپس آنرا با فایلی که قبلاً توسط نویسنده نرم افزار بر روی کامپیوتر کپی گردیده، مقایسه می‌کند و در صورت عدم برابری، اجرای برنامه پایان می‌پذیرد. این نوع قفل هنوز هم در بسیاری از برنامه ها استفاده می‌گردد، اما نکته قابل ذکر این است که جهت اطمینان بیشتر به قفل لازم است فایل حاوی مشخصات بصورت کد شده نوشته باشد تا امکان دستکاری آن توسط قفل شکنان به حداقل ممکن برسد. درصد اطمینان این نوع قفل 75%-65% می‌باشد.
3- قفل با استفاده از موقعیت فایل روی هارد دیسک
این نوع قفل فقط بر روی هارد دیسک قابل استفاده بوده و به این صورت است که فایل اجرایی به موقعیت خود بر روی هارد حساس می‌باشد چرا که قبل از اجرا ابتدا موقعیت خود را از روی سکتورهای ROOT خوانده و سپس شماره کلاستر اشاره گر به خودش را بدست می‌آورد، سپس آنرا با شماره کلاستری که قبلاً توسط برنامه نویس بر روی یکی از فایل‌های برنامه (ممکن است بصورت کد شده باشد) قرار داده شده، مقایسه کرده و در صورت برابر بودن اجرا می‌شود. این نوع قفل نسبت به قفل قبلی (شماره 2) استفاده کمتری داشته چرا که در صورتیکه برنامه از روی بخشی از هارد به ناحیه دیگری انتقال یابد. اجرا نخواهد شد و این از نظر کاربر بسیار ناپسند می‌باشد (ضمناً امکان Scandisk، Defrag و... نیز وجود ندارد چرا که شماره کلاستر اشاره گر به فایل تغییر خواهد کرد). ضریب اطمینان این نوع قفل نیز 80%-70% می‌باشد.
4- قفل با استفاده از فرمت غیراستاندارد
این شیوه یکی از رایج‌ترین قفل‌های نرم افزاری است که هنوز هم بصورت جدی مورد استفاده قرار می‌گیرد. برخی از دلایل اهمیت آن عبارتند از:
امکان استفاده از روش‌های متفاوت در این روش " راحتی و سرعت زیاد به هنگام استفاده آن " عدم وجود نرم افزار خاصی جهت باز کردن این نوع از قفل‌ها همان طور که می‌دانیم سیستم عامل جهت دسترسی به اطلاعات یک دیسکت از فرمت خاصی (18 سکتور در هر تراک) استفاده می‌کند اما اگر یک تراک به صورت غیر استاندارد فرمت شود، (مثلاً 19 سکتور در تراک) سیستم عامل دیگر توانایی استفاده از سکتورهای غیرمجاز را نخواهد داشت و بنابراین تمام نرم افزارهای تحت سیستم عامل مزبور نیز از سکتورهای مخفی استفاده نکرده، در نتیجه امکان کپی برداری از آنها بسیار ضعیف است. ما نیز از همین روش جهت طراحی قفل مورد نظرمان استفاده می‌کنیم. بصورتیکه تراک آخر دیسک را بصورت یک سکتوری و با شماره 20 فرمت می‌کنیم. سپس جهت کنترل دیسکت به سکتور فوق مراجعه کرده و در صورت وجود، کنترل برنامه را پی می‌گیریم. البته غیر از تغییر شماره سکتور می‌توان از اندازه غیرمجاز نیز استفاده کرد یعنی بجای اینکه سکتورها را بصورت 512 بایتی فرمت کنیم، از اندازه 1024، 2048 و... استفاده می‌کنیم. این قفل فقط جهت فلاپی دیسک قابل استفاده می‌باشد و درصد اطمینان در این روش حدود 95%-85% می‌باشد.
در اين قسمت دو روش ديگر قفل‌گذاري نرم افزاري و همچنين برخي از روش‌هاي قفل‌گذاري روس سي‌دي را بررسي مي‌نماييم.
5- قفل با استفاده از شماره سريال ساختگي
اين روش قفل‌گذاري که قوي‌ترين قفل مي‌باشد، بصورت مخلوطي از روش‌هاي 1 و 4 مي‌باشد(به قسمت دوم مراجعه نماييد) يعني ابتدا تراک خاصي را بصورت غير استاندارد فرمت کرده و سپس اطلاعات خاصي را درون آن قرار مي‌دهند (شماره سريال فرضي). اين قفل فقط جهت فلاپي ديسک قابل استفاده بوده و ضريب اطمينان آن حدود 98%-90% مي‌باشد.
6- قفل‌هاي اکتيو ايکس
در واقع يک اکتيو ايکس که مانع اجراي برنامه در شرايط خاصي شود را قفل اکتيو ايکس مي‌نامند. اين نوع قفل مانند ساير کامپوننت‌هاي برنامه نويسي است. برنامه نويس به سادگي آن را بر روي فرم برنامه خود قرار مي‌دهد و با تنظيم پارامترها و خصوصيات آن، سبب فعاليت آن مي‌شود. اين اکتيو ايکس قبل از قرار گرفتن فرم اصلي در حافظه، شروع به کار مي‌کند و اگر براي اولين بار اجرا مي‌شود برحسب اندازه حافظه، شماره‌ي سريال و سرعت پردازنده کد ويژه اي توليد مي‌کند اين کد توليد شده وابسته به خصوصيات کامپيوتر است بنابراين کد برگشتي اين اکتيو ايکس بر روي هر سيستمي متفاوت خواهد بود. پس از ارائه کد، کد معادل آن را از کاربر درخواست مي‌کند. کاربر با ارائه کد توليد شده به شرکت توليد کننده نرم افزار کد معادل آن را دريافت مي‌کند. اين کد را کاربر يا از طريق تلفن يا از طريق پست الکترونيکي و يا اينترنت دريافت مي‌کند در صورتيکه کد معادل دريافت شده پس از کد شدن معادل کد ارائه شده باشد يا به عبارتي ديگر کد ارائه شده از طرف کامپيوتر مکمل کد دريافت شده از شرکت باشد اکتيو ايکس اجازه مي‌دهد که برنامه بدون اشکال شروع به کار کند. کاربر نيز مي‌تواند بارها از اين کد بر روي کامپيوتر خود (کامپيوتري که کد دريافت کرده) استفاده کند. پس از ورود کد، اين کد در مکاني از سيستم مثلاً رجيستري يا يک فايل بصورت کد شده قرار مي‌گيرد و هر بار کامپيوتر برنامه را اجرا کند به جاي درخواست کد از کاربر، کد را از رجيستري يا فايل پس از کديابي مورد استفاده قرار مي‌دهد.
نقاط ضعف:
- قفل‌هاي اکتيو ايکس نياز به دريافت کد از شرکت دارند يعني اينکه بايد کاربر حتماً به نحوي با شرکت توليد کننده تماس بگيريد و نمي‌تواند برنامه را پس از خريد بلافاصله استفاده کند.
- قفل‌هاي اکتيو ايکس تنها بر روي يک سيستم اجرا مي‌شوند و بايد براي دريافت کد براي هر کامپيوتر اقدام شود (دشواري در نصب‌هاي تعداد بالا(
- قفل‌هاي اکتيو ايکس ممکن است با فرمت کردن، پارتيشن بندي تغيير يابد که نمي‌تواند شرکت دقيقاً حدس بزند که اين قفل براي اين سيستم بوده يا واقعاً تغيير کرده. در اکثر قفل‌هاي ساخته شده تغييرات اين کد بسيار مشاهده شده است.
- با صدمه ديدن قطعه‌اي در کامپيوتر و يا تعويض يک قطعه برنامه تصور مي‌کند که سيستم تغيير يافته است مثلاً با تغيير حافظه سيستم.
نقاط قوت:
- امنيت بالا براي برنامه نويس از نظر کپي برداري با تعداد بالا.
-داراي بيشترين امنيت نسبت به ساير قفل‌هاي نرم افزاري يا سي دي .
- سازگاري بسيار بالا نسبت به ساير قفل‌هاي نرم افزاري.
- قابليت آمارگيري فروش برنامه توسط شرکت ارائه کننده کد معادل قفل‌هاي CD با متداول شدن سي دي و يا لوح فشرده به عنوان بهترين، ارزان ترين و آسان ترين روش مبادله و تکثير اطلاعات نياز به حفاظت از آن در برابر تکثير غيرمجاز هر چه بيشتر احساس شد.
روش‌هاي قفل‌گذاري روي سي دي

روش‌هاي مختلفي براي قفل‌گذاري و حفاظت از اطلاعات روي CD وجود دارد که در ادامه تعدادي از آنها شرح داده مي‌شوند.

1- يک روش قفل‌گذاري اجراي برنامه از روي سي دي است. در اين حالت برنامه هنگام اجرا، به سي دي رجوع کرده و نقاط خاصي از آن را چک مي‌کند. اين نقاط بخش‌هايي هستند که به صورت فيزيکي علامت گذاري شده‌اند و در واقع به نوعي صدمه ديده‌اند و معمولاً اين خرابي با تابش اشعه ليزر انجام مي‌شود. به اين ترتيب به اصطلاح نقاط معيني از سي دي ليزرسوز مي‌شود. اين نقطه يا نقاط، به عنوان قفل سي دي عمل مي‌کند و از عمل تکثير يا کپي برداري و همچنين استفاده غيرمجاز از آن جلوگيري به عمل مي‌آورد.

2- قفل‌هاي حجمي، در اين روش فايل‌هاي CD را به حدود چند گيگا بايت افزايش مي‌دهند که امکان کپي شدن روي هارد را نداشته باشند. يکي از ساده‌ترين و عمومي‌ترين روش‌هايي که تاکنون براي حفاظت از CD ديده شده است افزايش مجازي طول چند فايل درون CD مي‌باشد به نحوي که آنها تا چند صد مگا بايت به نظر مي‌رسند. براي انجام چنين کاري تنظيمات مربوط به طول آن فايل را در Image بر روي هم قرار مي‌گيرند ولي برنامه حجم واقعي هر فايل را مي‌داند و عمل خواندن را تا آن نقطه انجام مي‌دهد. بنابراين برنامه بخوبي کار مي‌کند. اگر کاربري سعي کند که فايل‌ها را درون درايو دستگاهي کپي کند با شکست مواجه مي‌شود زيرا اين سي دي حاوي چندين گيگا بايت داده است! ولي اين روش اکنون ديگر کارايي لازم را ندارد زيرا امروزه تمام برنامه‌هاي کپي برداري ابتدا از روي سي دي Image تصويربرداري مي‌کنند.

3- يکي از روش‌هاي نادر و کمياب براي حفاظت از سي دي‌ها کنترل بر روي درايو سي دي مي‌باشد. از اين روش بيشتر در حفاظت بازي‌ها استفاده مي‌شود و نحوه ايجاد آن به دانش بالايي نياز دارد. روش آن بدين نحو است که اطلاعاتي نادرست (عمدي) در قسمت ECC (تصحيح خطا) يک سکتور داده نوشته مي‌شود. سي دي نويس‌هاي استاندارد بصورت خودکار اين خطاها راهنگام نوشتن تصحيح مي‌کنند در هنگام خواندن، برنامه سکتور داده را بصورت RAW و بدون تصحيح خطا در حافظه براي تطبيق با داده هاي اصلي بار مي‌کند و در صورت تناقض با داده‌هاي اصلي برنامه اجرا نمي‌شود.

4- متداول‌ترين روشي که براي محافظت از سي دي ديده مي‌شود. ايجاد فاصله‌هايي (gaps) غيراستاندارد ما بين تراک‌هاي صوتي و قرار دادن انديس‌ها در مکان‌هايي دور از انتظار است. سي دي که با اين روش قفل‌گذاري مي‌گردد در بسياري موارد توسط نرم افزارهاي کپي برداري معمولي و سي دي نويس‌هايي يکه از Disc at once پشتيباني نمي‌کنند غيرقابل کپي برداري است. ولي با پيشرفت تکنولوژي سي دي نويس‌ها و نرم افزارها اين روش نيز بسرعت در حال کناره‌گيري است.
5- امروزه قرار دادن فاصله خالي يا سوراخ گذاري بر روي سي دي متداول شده است. بدين نحو بسياري از برنامه‌ها که قصد خواندن يک تراک از ابتدا تا انتها را دارند با مشکل مواجه مي‌شوند.
[color=Black] 6- با استفاده از دستکاري Toc سي دي. يک قفل ساز سعي دارد با دستکاري TOC اطلاعاتي دروغين را به سي دي پيوند بزند. Toc در واقع اولين تراک از CD مي‌باشد که اطلاعات CD مثل اندازه فايل‌ها بر روي CD، چگونگي قرار گرفتن آنها و... را در خود نگهداري مي‌کند. لازم به توضيح است که هدف از طراحي قفل‌ها نرم افزاري‌/‌سخت افزاري اين نيست که هيچکس تواناي شکستن (باز کردن) آن را ندارد. بلکه مقصود بالا بردن سطح کنترل کپي‌هاي غيرمجاز تا حد ممکن مي‌باشد. اميدواريم تا با تدوين و طراحي قانون Copyright در ايران گامي بلند در پشتيباني و حمايت از توليد کنندگان نرم افزار در کشور ما برداشته شود.

منبع: ماهنامه رايانه